Maandag 16/05/2022

Beter LevenHoe productief te zijn?

Succesvolle creatievelingen leren u productief zijn: ‘Loer naar mensen. De inspiratie ligt op straat’

Wim Opbrouck, Elodie Ouedraogo, Tinneke Beeckman. Beeld DM
Wim Opbrouck, Elodie Ouedraogo, Tinneke Beeckman.Beeld DM

Hebt u in deze rare tijden soms ook last om productief te blijven? Van deze acht creatievelingen kunt u wellicht nog wat opsteken. ‘Doe alles door elkaar!’

Tine Peeters

Elodie Ouedraogo runt haar eigen modelabel. De ex-atlete is nu 40 jaar. Ze zorgt er onder meer voor dat ze bij elke zakelijke meeting geschift goed is voorbereid.

LOER NAAR MENSEN: “De inspiratie voor het modelabel UNRUN, dat ik samen met Olivia Borléé ontwerp, ligt gewoon op straat. Constant loer ik subtiel naar de mensen. Of ik denk toch dat ik subtiel blijf. Jeroom is daar niet echt van overtuigd. (lacht luid) Ik kan echt zitten staren naar een kledingstuk: hoe een stof valt of een naad is afgewerkt. Mensen op de stoep zijn vaak duizend keer creatiever dan al die influencers die dagelijks dozen vol kleren krijgen van grote merken.”

DOE NIKS MAAR HALF: “Een erfenis van mijn topsportbestaan. Jarenlang heb ik elke dag tijdens trainingen mijn eigen grenzen opgezocht. Die verslaving aan een adrenalinekick blijft. Ik kan werkelijk niks half zijn gat doen. Behalve kuisen en strijken dan, daar kan ik me echt niet voor opladen. (lacht)

‘Maar in mijn werk kan ik niet stoppen tot ik elke steen heb omgedraaid. Bij de start van ons modemerk werden Olivia en ik ook vaak met de nek aangekeken: ‘Allee ze, die meisjes gaan ook eens wat kleren maken.’ Daarom zorg ik dat ik bij elke zakelijke meeting geschift goed ben voorbereid. Dat is een positieve eigenschap, ja, maar ik kan hoofd- niet van bijzaken onderscheiden waardoor ik uren verlies met futiliteiten.”

Elodie Ouedraogo: ‘Wanneer ik thuiswerk, draag ik comfortabele kleren. Op vergaderingen zal ik wel in vol ornaat verschijnen.’ Beeld Damon De Backer
Elodie Ouedraogo: ‘Wanneer ik thuiswerk, draag ik comfortabele kleren. Op vergaderingen zal ik wel in vol ornaat verschijnen.’Beeld Damon De Backer

ROER NIET IN ELKAARS POTTEN: “Vaak krijg ik de vraag: ‘Vind je het grappig wat Jeroom doet?’ Maar ik moet toch niet alles wat hij doet grappig vinden? En omgekeerd moet hij toch niet staan juichen bij elke legging die ik bedenk? Wij roeren niet in elkaars potten. Wanneer ik mijn man toch eens om zijn mening vraag, zal hij altijd antwoorden: wil je mijn mening als vriend of als professional? Hij geeft goede tips om de stijl van ons modemerk consistent te houden. Maar ik luister niet klakkeloos naar hem. Wij werken ook niet samen: vroeger ging hij uren in bad liggen om na te denken. Nu zet hij een koptelefoon op en kruipt in zijn wereld. Ik werk het liefst alleen: ik ben nu eenmaal een gezellig type. Zie ik mensen rondom mij, dan moet ik met hen praten.” (lacht)

VERSTEL JE FAVORIETE KOUSEN: “Als topsporter was ik enorm bijgelovig. Ik moest altijd dezelfde kousjes met blauwe bolletjes van Nike aandoen en dezelfde slip waarmee ik in Athene de finale had gelopen. Ontelbare keren hebben Jeroom en ik die kousjes versteld. Ze waren nu eenmaal mijn enige houvast geweest in dat stadion met 90.000 man. De kousen liggen nog altijd in mijn schuif.”

GA TUSSENDOOR EEN RONDJE LOPEN: “Wanneer ik vastzit, ga ik een rondje lopen en kom ik als een herboren mens terug. Ik wil ook weer gaan fietsen, maar lopen blijft toch mijn grote liefde. Wanneer ik oud ben en mijn spieren niet meer mee willen, zie je mij hopelijk nog wel op mijn elektrische fiets rondsnorren.”

WEES GEEN NAÏEVE BAAS: “Buitenstaanders romantiseren vaak de modewereld. Maar Olivia en ik zitten heus niet elke dag uren te tekenen aan een lange, houten tafel en stofjes te besnuffelen. Het design en het ontwerp nemen slechts 20 procent van onze tijd in. De rest is keihard werken en niet altijd even leuk: onderhandelen met fabrikanten, productiefouten oplossen en je team managen. Vier vrouwen die even verliefd zijn op ons merk werken er voor ons. We zijn vriendinnen geworden, maar wij blijven wel hun baas. Daar ben ik wel veel minder naïef in moeten worden. Tot mijn scha en schande heb ik moeten leren dat sommige mensen die zeer charmant zijn en het goed kunnen uitleggen niet automatisch de hardste werkers zijn.”

DRAAG GEEN TE HOGE HAKKEN: “Wanneer ik thuiswerk, draag ik comfortabele kleren. De Elodie in het dorp is niet de Elodie op tv. Op vergaderingen zal ik wel in vol ornaat verschijnen. De tijd dat ik struikelend over de Grote Markt in Antwerpen liep, nat in het zweet omdat ik mijn ligamenten niet wilde scheuren, is wel voorbij. Hoewel. Mocht ik nu een feestje hebben waar ik op één tegel kan blijven staan, dan zou ik weer stelten aantrekken. Beter over- dan underdressed, dat blijft toch wel mijn motto.”

WIM OPBROUCK

Schrijver, zanger, acteur, theatermaker en presentator, 52 jaar. Heeft schoonheid en een kop koffie uit de Bialetti nodig.

'Toen ik ‘Macbeth ‘van Shakespeare instudeerde, knalde Joy Division door de boxen en schreeuwde ik mijn teksten tegen de muziek in.' Beeld Damon De Backer
'Toen ik ‘Macbeth ‘van Shakespeare instudeerde, knalde Joy Division door de boxen en schreeuwde ik mijn teksten tegen de muziek in.'Beeld Damon De Backer

BEGIN MET KOFFIE EN HAVERMOUT: “Wanneer ik aan een tekst werk, vallen de dagen automatisch in dezelfde plooi. ‘s Ochtends maak ik een kop koffie met de Bialetti (Italiaanse espressomaker, red.) en eet ik een kom havermout en een boterham met zelfgemaakte confituur of choco zonder palmolie. In de voormiddag blijf ik aan onze ronde ontbijttafel schrijven. In de namiddag gebeurt er helaas meestal weinig. ‘s Avonds neem ik de draad weer op. Ga ik de nacht in, dan trek ik naar mijn schrijfbureau waar ik mijn mijn teksten hardop kan lezen. Ik zoek thuis of elders schoonheid op om mooie werken te maken. Ik regisseer mijn leven zodat ik kan creëren. Mensen die ik graag zie – merk ik – doen dat ook.”

ZWEM IN DE ZEE: “De zee is een van mijn grootste inspiratiebronnen. Het is een verslaving. Ik moet er absoluut in zwemmen zodra ik haar zie. Ook in de winter. Mijn fascinatie voor de zee heeft geleid tot het IOBZ, het Instituut voor Onderzoek van de Betovering der Zeeën. Wetenschappers, kunstenaars en ondernemers zitten vaak op hun eigen eiland naar de zee te turen. Wij willen met het IOBZ kunst, economie en wetenschap over de Noordzee, onze ‘elfde provincie’, samenbrengen. Sinds een week hebben we een kantoor in het iconische havengebouw in Oostende, wat extra inspirerend werkt.

“De zee is de laatste wildernis. Mysterium tremendum et fascinans. Een vreeswekkend en vredig mysterie, een van de grote metaforen voor het leven. Ik was altijd al bezeten door de marines van William Turner, waarvoor hij zich liet vastbinden aan een scheepsmast zodat hij de zee kon overzien. Of het boek De zee, een spiegel van Joseph Conrad. Er is zo veel over de zee: voor een culturele veelvraat als ik is dat heerlijk.”

DOE ALLES DOOR ELKAAR: “Ik ben met veel en alles door elkaar bezig. Oscar Wilde deed dat ook, dat stelt me gerust. (lacht) In het slechtste geval ben ik een rondhossend konijn dat een hele dag onrustig blijft. In het beste geval ben ik aan het eind van de dag tevreden met het werk dat ik heb verzet.”

WEES EEN ONTDEKKINGSREIZIGER: “Het meest onmogelijke én meest magnifieke plan dat ik nu heb, is het Brussels Philharmonic – een orkest van tachtig man – het poco adagio van de Derde symfonie van Camille Saint-Saëns laten spelen op een zandbank die maar enkele keren per jaar boven water komt. Maar daar zijn centen voor nodig. Veel centen. Het is de eerste keer dat ik volledig met privégelden werk: DEME, Elia, Stad Oostende, de haven van Oostende en het Brussels Philharmonic zijn onze voornaamste geldschieters.

“Ik spiegel me aan ontdekkingsreizigers zoals Jacques-Yves Cousteau, Adrien de Gerlache en Dixie Dansercoer. Avonturiers die ook geld bij elkaar moesten sprokkelen om hun expedities te doen slagen. Dit is een expeditie naar een artistiek project. Door het als een ‘expeditie’ te beschouwen, voel ik geen schaamte meer om geld te vragen.”

LUISTER NAAR MUZIEK: “Op mijn telefoon staan allerlei speellijsten. Als ik schrijf, luister ik naar muziek zonder woorden. Er is een speellijst ‘hoor hoe zacht’ met enkel instrumentale muziek. Maar het moet niet altijd stil zijn. Toen ik Macbeth van Shakespeare instudeerde, knalde Joy Division door de boxen en schreeuwde ik mijn teksten tegen de muziek in.”

SYLVIE KREUSCH

Muzikante, 30. Kan iedereen een whisky’tje van drie vingers hoog aanraden.

‘Vroeger had ik meer bewijsdrang en wilde ik tonen dat ik als vrouw alles alleen kon doen.’ Beeld Damon De Backer
‘Vroeger had ik meer bewijsdrang en wilde ik tonen dat ik als vrouw alles alleen kon doen.’Beeld Damon De Backer

GA OP RETRAITE: “Mijn laatste album is geschreven tijdens de eerste lockdown in Montbray, Normandië. Een van mijn beste vrienden heeft daar een oude hoeve op een groot stuk land. Corona maakte dat we ineens een zee van tijd hadden en we zijn dan maar naar die afgelegen boerderij gegaan.

“We verbleven er met een groep gelijkgestemde zielen, we leken wel een sekte, al is dat een vreselijk fout woord. Veel van mijn vrienden wisten niet goed wat ze er moesten doen en begonnen er primitief te leven. Zo probeerde iemand dagenlang een zo hoog mogelijk vuur te maken. Dat bad van vriendschap – ver weg van de sleur en het dagelijkse leven – heeft echt de sound en het gevoel van de plaat bepaald. Ik kan iedereen zo’n retraite aanraden.”

OMRING JE MET VERTROUWELINGEN: “Ik heb het nodig om rondom mij mensen te verzamelen die ik door en door vertrouw. Mijn gitarist Jasper en ik hebben samen de plaat in Montbray in elkaar gepuzzeld. We zaten al eerder samen in een band; wij kunnen echt elkaars gedachten lezen. Vroeger had ik meer bewijsdrang en wilde ik tonen dat ik als vrouw alles alleen kon doen. Nu weet ik: niks zo nice als samenwerken.

“Een van mijn managers is dan weer mijn beste vriend en ken ik sinds het derde middelbaar. Mijn stylist is Tom Eerebout (ook de stylist van Lady Gaga en andere wereldsterren, red.). Wij zijn al close sinds het secundair, we schuimden dezelfde feestjes met modestudenten af. Hij was toen nog totaal niet zo huge als nu.

“Binnen mijn ‘echte’ familie leun ik op mijn mama. Zij doet de financiële kant van de zaak. Zij weet perfect wat binnenkomt en buitengaat.”

EET NIET TE VEEL: “Voor een optreden mag ik niet te veel eten, dat heb ik echt moeten leren. Het eten in de backstage is vaak superlekker maar zwaar. Als ik te veel naar binnen werk, kan ik niet bewegen op het podium.

“Even voor ik op moet, drink ik een glas whisky. Van drie vingers hoog. Het merk maakt me niet uit, ik ben een allesdrinker. (lacht) Een kwartier voor een optreden ben ik raar. Ik doe niet voos, ik wil gewoon alleen zijn.”

DURF TE LANDEN: “Na een optreden heb ik even tijd nodig, dan moet ik rustig weer tot mezelf komen. Op het podium raak ik totaal overprikkeld. Mocht ik dan een halfuur kunnen roken – o nee, ik rook niet meer, ik vape – dan zou dat ideaal zijn. Maar ik moet dan handtekeningen uitdelen of mijn bomma of mijn fans groeten. Ik snap dat, ik moet tenslotte ook platen verkopen, maar ik weet na zo’n optreden vaak niet wat ik moet zeggen.”

SCHRIJF VAKER GEBRABBEL OP: “Mijn teksten zijn mijn dagboeken. De beste zinnen komen wanneer ik er niet over nadenk. Dan schrijf ik op de laptop gebrabbel neer, en daar vloeien dan de mooiste lyrics uit voort.

“Alles wat op mijn pad komt, kan me raken. Een woord waar ik veel bij voel of een plek waar ik me bevind. Schrijven van negen tot vijf, zoals een Nick Cave, dat kan ik niet. Ik heb daar veel bewondering voor, maar ik ben zelf te chaotisch.”

STIMULEER JE KINDEREN: Ik heb nooit een andere toekomst gezien dan wat ik nu doe. Op de lagere school – ik was 7 – had ik een hele goede muziekleerkracht die me als het ware ‘ontdekt’ heeft. Zij liet me tijdens een voorstelling in De Singel mijn eerste solo doen. “Ik had mijn mama niet eens verteld dat ik goed kon zingen. Dat heeft ze op de première samen met de hele zaal ontdekt. (lacht)

“Omdat ik een slechte student was met leerproblemen, heeft mijn mama me dan gestimuleerd om verder te zingen en te dansen. Zij heeft me doen focussen op wat ik wel goed kon en bracht me van toneel naar de dansles en allerlei audities.

“Nu denk ik wel, omdat ik door corona niet kan touren en optreden: fuck, what’s next? Ik voel me ook snel schuldig wanneer ik niet productief ben. Maar ik probeer deze hele covidtijd dan maar als een lange vakantie te beschouwen.”

TINNEKE BEECKMAN

Freelance filosoof, 45. Houdt een pleidooi voor lichte paniek en slechte ideeën.

'Als je werksituatie te comfortabel wordt, kan je creativiteit krimpen.' Beeld Damon De Backer
'Als je werksituatie te comfortabel wordt, kan je creativiteit krimpen.'Beeld Damon De Backer

KIES VOOR PROJECTEN DIE GEK LIJKEN: What’s your next bad idea? Dankzij Leonard Cohen leerde ik dat je jezelf soms die vraag moet durven te stellen. Je mag vooral niet terugdeinzen voor – op het eerste gezicht – slechte ideeën.

“Nieuwe projecten of verse ideeën zien er zelden goed uit. Je hoeft dus niet te wachten tot je zeker weet dat iets een geslaagd idee is. En ja, dat kan betekenen dat je ingaat op projecten die heel gek lijken.

BEDANK JE KIND: “Ik ben gelukkiger sinds de geboorte van mijn dochter en kan dus makkelijker schrijven. Zij geeft me zoveel warmte en schoonheid. Ik deel mijn dagen beter in, ik lanterfant minder, waardoor ik gerichter werk. De laatste jaren ben ik creatiever. Ik ben wel moe (lacht luid). Wat misschien hielp: ik was wat ouder toen ik moeder werd. Ik had mijn stem al gevonden, en heb het moederschap en het werk nooit als een conflict ervaren.”

MENS, ERGER JE NIET: “Toen ik begon met mijn columns, kreeg ik het advies: ‘Schrijf vanuit je verontwaardiging’. Slechte raad, zo bleek al snel, omdat je dan blijft hangen in negativiteit. Negativiteit is een deur die dichtgaat. Bewondering is een wereld die opengaat. Even fout is het om vanuit je ergernis te schrijven. Je mag niet meegaan in je emotie, want die wordt makkelijk egocentrisch.”

VERMIJD TE VEEL COMFORT: “Vermijd onaangename momenten niet. Als je werksituatie te comfortabel wordt, kan je creativiteit krimpen. Juist wanneer je klem zit – door een deadline of moeilijke opdracht – maak je een sprong. Juist wanneer ik echt niet weet hoe ik een tekst in elkaar kan schuiven, wanneer de paniek me bevangt, verschijnt er een uitweg. Dan kan ik ineens schijnbaar moeiteloos oude denkers met nieuwe fenomenen verbinden.”

SLUIT LAWAAI BUITEN: “Maak een onderscheid tussen ‘dringende’ en ‘belangrijke’ zaken. Het kan lijken alsof je al die kleine, dringende zaken absoluut moet doen, maar dat is niet zo. Hoe ouder ik word, hoe beter dit lukt.

“Leer ook ‘neen’ te zeggen tegen wat je afleidt. Wanneer je bijvoorbeeld wordt aangevallen op sociale media, kan het heel belangrijk lijken om daarop te reageren. Maar dat is een egokwestie, en dus eigenlijk tijdverlies. Al dat lawaai overstemt wat je kan inspireren.

“Stil zijn betekent dus ook de stem in jezelf doen zwijgen, wanneer die je naar je eigen ego terugdrijft. Of me dat altijd lukt? Neen hoor. Ik zit hier van alles te verkondigen, maar ook ik sta mezelf nog regelmatig in de weg.” (lacht)

GRIET OP DE BEECK

Schrijver en columnist, 48. Zoekt mensen die met haar willen meedenken.

‘Hoe minder ik het gevoel heb achter een bureau te moeten werken, hoe beter.’ Beeld Rebecca Fertinel
‘Hoe minder ik het gevoel heb achter een bureau te moeten werken, hoe beter.’Beeld Rebecca Fertinel

WERK OP EEN CHAISE LONGUE: “Het lekkere aan schrijver zijn, is dat je leven helemaal van jou is. Het feit dat ik niet om 9 uur ‘s ochtends ergens word verwacht of een verplichte middagpauze moet nemen, vind ik zo fijn dat ik dat ten volle uitbuit. Ik schrijf niet op vaste uren, ik schrijf niet op vaste plekken. Hoe minder ik het gevoel heb achter een bureau te moeten werken, hoe beter. Bij voorkeur hang ik in de meest luie posities met mijn laptop op een chaise longue, die ik daarvoor speciaal heb aangeschaft.”

KLEED JE EEN BEETJE LEUK AAN: “Ik was altijd enorm tegen de chill-outfit. Ik vond het een vorm van zelfrespect om goedgekleed de dag tegemoet te gaan, ongeacht of die dag mij uit huis bracht of niet. Nu heb ik een hond. Dat noopt tot een andere garderobe. Ik moet drie keer per dag een uur in de kou naar buiten en dat is niet fijn in een rok. Omdat ik geen zin heb om me om te kleden, werk ik nu noodgedwongen in dikke truien en broeken.”

VIND WAARDEVOL ADVIES: “Tijdens het schrijven van mijn tweede boek heb ik zes of zeven mensen laten meelezen. Ik was erg onzeker, omdat iedereen zegt: dat gevreesde tweede boek is vaak slecht, zoals de tweede plaat van alle goede rockgroepen ook altijd slecht is. Het probleem met feedback is dat mensen er onontkoombaar met zichzelf tussen zitten. Wat ze zeggen, heeft dus altijd met hen te maken. Als iemand zegt: ‘Die moederfiguur vind ik niet zo geslaagd’, dan moet je snappen dat die persoon zelf met haar moeder in de knoop zit en dat dit niet per se relevant is voor wat jij probeert te doen. Als je waardevol advies zoekt, vind dan die ene vriend of collega die zijn eigen onzin wil loslaten om met jou mee te denken.”

BLIJF ZITTEN OM TE SCHRIJVEN: “Veel mensen vertellen me dat ze ook een boek willen schrijven. Mijn droge antwoord is altijd: the writer is the one who stays in the room. Je moet blijven zitten en het doen, ook als je geen zin hebt of denkt: dit wordt nooit wat. Je moet alles uit jezelf halen. Elke dag opnieuw. En laten we eerlijk zijn: als schrijvers al iets in het openbaar doen, zitten daar vaak maar dertien mensen in de bibliotheek onder wit tl-licht. Dat is niet het wilde artiestenbestaan waarvan men droomt.”

MAAK ELKE DAG TIJD: “Mijn debuutroman schreef ik toen ik nog een fulltimebaan had. Toch maakte ik elke dag tijd. Ik denk dat het beter is om elke dag een halfuur aan je boek te werken dan één keer per week vijf uur. Een boek moet in je gaan leven, zodat alles wat je ziet, hoort en ruikt het boek voedt. Met af en toe schrijven bereik je die flow niet.”

VERTROUW OP JE GEVOEL: “Voor het eerst in mijn leven weet ik even niet wat mijn volgende boek wordt. Het was de bedoeling dat ik het derde deel van mijn trilogie ging afmaken, maar tijdens de eerste lockdown kreeg ik dat niet met mezelf geregeld. Ik heb het even gehad met de zwaarte van die thematiek. Ik durf nu op dat gevoel te vertrouwen. Dus heb ik eerst Jij mag alles zijn geschreven, voor kinderen en volwassenen. Als er opeens een ander idee opkomt dat direct vloeit, moet je daar honderd procent naar luisteren. Ik weet zeker dat er een juiste tijd is voor een project. De dag dat je iets gaat doen alleen omdat het gepland staat of omdat je denkt dat mensen dat willen lezen, ben je verloren.”

GA LEKKER LOPEN: “In mijn leven heb ik 37 sporten geprobeerd, maar na verloop van tijd werd ik het beu. Hardlopen is de eerste sport waarvan ik voel dat ik mentaal altijd beter terugkom dan ik vertrokken ben. Niet dat ik sta te popelen om te rennen in de regen, maar dan ga ik toch, en na vijf minuten is dat over. Onder het rennen luister ik naar podcasts, zoals ‘This American Life’ en ‘The Daily.’” (Anna van den Breemer / VK)

JENS MORTIER

Reclamemaker, 53 jaar. Trakteert zijn mensen in de pandemie op drie dagen Ibiza.

'Durf en originaliteit blijven zo belangrijk. Je wilt als merk toch niet de vervelende stofzuigerverkoper zijn die aanbelt en de deur in zijn gezicht krijgt?' Beeld Damon De Backer
'Durf en originaliteit blijven zo belangrijk. Je wilt als merk toch niet de vervelende stofzuigerverkoper zijn die aanbelt en de deur in zijn gezicht krijgt?'Beeld Damon De Backer

ONTHOUD JE GRAPPEN: “Ik lees veel goede zaken over mindfulness, maar ben er zelf nog nooit in geslaagd om dertig seconden aan niets te denken. Ik vind dat ook niet erg; ik ben een workaholic. ’s Nachts word ik geregeld wakker en broed ik op ideeën. Guy (de vader van Jens en de ‘vader’ van Humo, red.) heeft dat ook. Hij schrijft zijn invallen op. Hij is al wat ouder, en het zijn er allicht ook veel meer. Ik onthoud het nog. Voorlopig toch. (lacht)

“Het leven zoals het is, is mijn voornaamste inspiratiebron. Het mooie, het leuke, het moeilijke. Iets herkenbaars een goede twist geven, daar gaat het om. De grote wereldliteratuur zoals de Humo-rubriek ‘Het gat van de wereld’ of lichte kost zoals Honderd jaar eenzaamheid van Márquez: alles kan. Bij muziek geldt ook: kiezen is verliezen. Beethoven én AC/DC staan hier op.”

GEH LOS!: “Even helemaal los gehen. Dat moet aan het begin van elke opdracht. Ik probeer geen rem op mezelf te zetten in deze gevoelige tijden, ik ga van alles, hoe flauw ook, blijven spuien. Gaandeweg, wanneer een campagne vorm krijgt, kun je altijd stapjes terugzetten. En mijn collega’s en de klanten grijpen gelukkig tijdig in. De klanten zijn wel voorzichtiger geworden. Te voorzichtig soms, vind ik. Durf en originaliteit blijven zo belangrijk. Je wilt als merk toch niet de vervelende stofzuigerverkoper zijn die aanbelt en de deur in zijn gezicht krijgt?

“Als een grap uitstekend is, moet alles kunnen voor mij. Neem de Clement Peerens Explosition. Dat is soms behoorlijk vrouwonvriendelijk maar het typetje is zo geestig dat Hugo Matthysen populair is bij mannen en vrouwen. Begrijp me goed: gendergelijkheid en diversiteit moet je hoog in het vaandel dragen. Nog van voor het een smoking hot topic werd, waren wij daar op kantoor en in campagnes al mee bezig. Equal Pay Day was onze allereerste klant, daar werken we al zestien jaar voor.”

ZEG NOOIT: WAT EEN ‘LELIJKE BABY!: “Wanneer de creatieven nieuw werk tonen, zal ik nooit zeggen: ‘Je hebt een lelijke baby gemaakt.’ Ik zal nooit iemand met de grond gelijkmaken. Killing it softly is meer mijn werkwijze. Buitenlands werk levert dan vaak nieuwe invalshoeken op.”

GEEF NA DE ZWEEP EEN IJSJE MET TWEE BOLLEN OP IBIZA: “Ik ben streng en veeleisend voor mezelf én voor mijn mensen. Wanneer je team enorm hard werkt, moet je hen te gepasten tijde verwennen. Zodra het kon tijdens de pandemie – in september vorig jaar – zijn we met de hele ploeg naar Ibiza gevlogen. Van woensdag tot zaterdag, zodat iedereen op zondag kon recupereren en op maandag aan het werk kon. Zo’n reisje geeft energie en inspiratie.

“Er werken ruim vijftig mensen bij Mortierbrigade en ruim tweehonderd in onze nieuwe groep met nieuwe expertises. Wij merken hoe zwaar de pandemie op hen weegt. De chemie tussen creatieven is onontbeerlijk, corona maakt ons metier moeilijk: op Teams of Zoom kun je geen emoties overbrengen of ontwaren bij je collega’s of klanten.

“In de eerste lockdown hebben we bewust niemand op tijdelijke werkloosheid gezet. Dat had gekund omdat veel klanten hun campagnes hadden opgeschort, maar we wilden niet dat onze mensen loon zouden verliezen of onrust creëren. Wie originele zaken wil maken, mag niet te veel zorgen aan zijn hoofd hebben.”

HUMOR IS GEEN GRAP: “Mensen zoals Jonas Geirnaert, Jan Dircksens, Jeroom, Hugo Matthysen of Guy zitten op een ander level. Bij hen vloeit de humor er relatief snel uit. Voor normale stervelingen zoals ik is het hard werken. Guy en ik – maar vooral Guy – maakten samen al bijna duizend commercials voor Humo. Vaak zit ik daar vreselijk op te zwoegen en gooit hij alles weg. Meestal terecht, geef ik graag toe. Ik mag al blij zijn wanneer hij één zinnetje of één woord behoudt. Het woord ‘Humo’ laat hij altijd staan. Da’s toch al dat!” (lacht opnieuw, extra luid)

DOKKOON ‘KOON’ KAPUEAK

Chef-kok van Boo Raan in Knokke, 39 jaar. Wil na die eerste Michelinster zichzelf blijven.

'Beschouw de mensen niet als dommeriken. Vertel geen leugens om je werk exclusiever of beter te doen lijken dan het is. Beeld Damon De Backer
'Beschouw de mensen niet als dommeriken. Vertel geen leugens om je werk exclusiever of beter te doen lijken dan het is.Beeld Damon De Backer

EER DE TRADITIE: Koon: “Mijn inspiratiebron is de traditionele Thaise keuken, die ik zo perfect mogelijk probeer te benaderen. Boo Raan betekent ook ‘traditie’. Je moet niet altijd eindeloos willen experimenteren. Zo precies mogelijk de traditie imiteren, is ook een kunst.

“Het menu ‘Isaan’, het laatste dat ik samenstelde, is gebaseerd op de keuken in mijn geboortestreek in Noordoost-Thailand. Ik kookte in mijn jeugd op een houtskoolvuur en ging de ingrediënten in de jungle halen. In mijn dorp gebruiken ze geen soja- of oestersaus. Enkel vissaus, garnalenpasta en palmsuiker. En veel, heel veel sticky rice.

“Of ik mijn eten minder pikant maak voor de Belgen? Een beetje. Voor de klanten gebruik ik vier chilipepers, voor mezelf vijf. Hoe langer ik hier woon, hoe minder graag ik zelf pikant eet. Ik snap dat zelf ook niet goed.” (lacht)

WIJK NIET AF VAN JE KOERS: Koon: “Gezonde zenuwen zijn goed, maar de Michelinster heeft de druk echt wel verhoogd. We krijgen door alle aandacht – we hebben ook een kookboek gemaakt – dagelijks nieuwe klanten die hoge verwachtingen hebben. Wat geldt voor de stress door die ster, gaat op voor alles in het leven: blijf je eigen koers varen en wijk niet af door het succes.”

Patrick De Langhe (zakenpartner): “Wij willen geen stijf restaurant zijn waar je niet durft te lachen of bewegen door de gewijde stilte. Je krijgt in ons restaurant veel uitleg over onze gerechten, maar het personeel hoeft geen wandelende Wikipedia te zijn. Beschouw de mensen ook niet als dommeriken. Vertel geen leugens om je werk exclusiever of beter te doen lijken dan het is. Dus: doe nooit alsof een mozzarella een burrata is.”

LEER EERST DISCIPLINE: Koon: “Mijn oma heeft mij opgevoed op het platteland terwijl mijn ouders in Bangkok als bouwvakkers werkten. Als zij me geen discipline en strengheid had bijgebracht, was ik een ander meisje geweest. Haar opvoeding voelde als een kooi: ik moest vroeg opstaan, de vloer vegen, rijst koken voor het ontbijt, naar school gaan en weer eten maken. Ik mocht nooit naar buiten. Dromen had ik niet. Ik stond altijd in survivalmodus. Het is the oldest trick in the book, maar ze klopt: wil niet te veel te snel en blijf altijd hard werken. Nu nog verveel ik me na drie dagen vakantie in Thailand. Niks doen is nergens voor nodig.”

FOCUS OP JE WERK: Patrick: “In veel restaurants is de chef-kok tegelijk de boekhouder, de zaakvoerder en de zaalverantwoordelijke. Dat neem ik Koon allemaal uit handen. Een creatieveling moet zich kunnen focussen en zich niet bekommeren om al de rest. De administratie en facturatie, daar bestaan mensen zoals ik voor.” (lacht)

HAAL ALLES ERUIT WAT ERIN ZIT: Patrick: “De meeste tafeltjes zijn tijdens elke shift twee keer bezet. Een kleine zaak, zoals die van ons, met veertig zitplaatsen, heeft dat nodig. Wij plannen tafels in om zes uur, om half zeven, zeven uur...”

Koon: “Dat geeft mij het comfort dat niet alle bestellingen tegelijk de keuken binnenkomen.”

Patrick: “We hebben ook een app gelanceerd, Yeat. Voor corona was ik al gefrustreerd dat er tafeltjes onbezet dreigden te blijven omdat mensen last minute afbelden. Door alle quarantaines en besmettingen werd dat enkel erger. Vandaar de app. De gebruikers krijgen een bericht als er een tafel vrij is in een deelnemend restaurant. Creativiteit is ook: je passie tot bij de juiste mensen weten te brengen.”

THOMAS VANDERVEKEN

Journalist en tv-presentator, 40. Omringt zich graag met mensen die het beter weten dan hij.

'Het doet op de VRT de ronde dat ik me maniakaal voorbereid. Mijn devies is: overprepare and then go with the flow.
'Het doet op de VRT de ronde dat ik me maniakaal voorbereid. Mijn devies is: overprepare and then go with the flow."Beeld Damon De Backer

WANDEL NAAR DE WINKEL: “Ingevingen of eurekamomenten ontstaan vaak toevallig, tijdens handelingen die weinig aandacht vergen, zoals douchen of autorijden of wandelen.

“Zo kwamen redacteur Wannes Peremans en ik tijdens de voorbereiding van het tv-programma ­Thomas speelt het hard vrij snel op het idee dat ik weer leerling zou worden en weer beter piano zou leren spelen. Wat er nog in het programma moest gebeuren, dat kregen we niet uitgeknobbeld. Ineens, tijdens een wandeling in Zurenborg, viel het me in dat ik aan het eind van het programma een pianoconcerto moest spelen. Mét orkest. Dat zou de druk en de angst bij mij serieus doen toe­nemen.

“Of die druk en die angst noodzakelijk zijn om originele programma’s te maken? Echte creativiteit ligt in elk geval niet in het bekende. Vertrouwde recepten leveren mediocre resultaten op.”

OMRING JE MET DRIE TOT ZES MENSEN: “Voor het tv-programma Factcheckers trekken we ons terug in een chalet in de Ardennen om onze ideeën voor het nieuwe seizoen uit te puren. Die afzondering hoeft voor mij niet per se, maar het is wel superbelangrijk voor het vertrouwen binnen de groep. Daardoor durven we – samen aan tafel – dwaze dingen te zeggen, elkaar te bevragen en elkaar omhoog te stuwen. Een groep begint voor mij met drie en eindigt met zes. Als je met meer bent, hindert dat het creatief denken.”

CREËER ZO MIN MOGELIJK OBSTAKELS: “Ik heb geen groene muren met bloemetjes en blauwe wolken of een stoel van Vitra nodig om goede ideeën te krijgen. Ik ben sowieso een gedachtemens, ik vertoef graag op een metaniveau.

“Dat ik op dit eigenste moment op een van de meest afzichtelijke plekken van België sta, aan het kanaal van Vilvoorde, maakt niet dat ik minder goed kan nadenken. (lacht) Er moeten wel zo min mogelijk obstakels tussen mij en mijn werk staan. In de vrieskou zonder internetverbinding gaan me nu ook weer geen briljante concepten te binnen schieten.”

WEES OP ALLES VOORBEREID: “Het doet op de VRT de ronde dat ik me maniakaal voorbereid op elke aflevering van Alleen ­Elvis blijft bestaan. Ik vind van niet. (lacht) Mijn devies is: overprepare and then go with the flow. Ik kan mijn gasten alleen eren, vind ik, wanneer ik alles lees en bekijk wat ze gemaakt hebben.

“Het dossier van vijftig A4’s dat een redacteur voorbereidt, is mijn startpunt. Met elk gesprek ben ik dan nog een week bezig. In die week zijn er twee momenten waarin ik met de redactie alle informatie overloop en nadenk over vragen.

“Mijn gasten ontmoet ik een half jaar of een jaar op voorhand. Net voor het programma start, zie ik hen wel maar heel even. Anders begin je toch over de beeldfragmenten en moet je gast zijn verhaal opnieuw doen in het programma zelf. Die tweede keer is altijd slechter.”

(ZELF)VERTROUWEN IS EEN NOODZAAK: “Vroeger had ik veel meer tijd en rust nodig om aan mijn werk te beginnen. Ik ging ook eerst in huis de rest doen: de was insteken, de vaatwasmachine leegmaken en opruimen. Nu vind ik dat neurotisch. (lacht) Ik heb geen overgangsperiode meer nodig. Creativiteit is een soort bron geworden die niet opdroogt. Naast vertrouwen in je collega’s en je medewerkers is dat zelfvertrouwen onontbeerlijk.”

STUDEER OVERAL, ALTIJD, ELKE DAG BIJ:If you’re the smartest person in the room, find ­another room. Omring je met mensen die het beter weten dan jij. Studeer bij. Ik heb het dan niet over klaslokalen met pupiters en powerpoint­presentaties. Het gaat me om openheid en onverschrokkenheid. In donkerte en knorrigheid vinden sommigen misschien wel poëzie of een vleug humor, maar ik niet. Ik wil fris in de zetel zitten. Wanneer ik vermoeid ben, komt de ­automatische piloot veel te dichtbij.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234