Zaterdag 20/08/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Al na twee etmalen zat ik weer vol in de ­digitale ratrace

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Hilde Van Mieghem

Na een week Antwerpen ben ik weer ­gewend aan de drukte ’s ochtends en ’s namiddags in mijn buurt: de vele auto’s die kinderen droppen of ophalen aan de drie schoolpoorten die zich in een straal van honderd meter rond mijn huis bevinden. De elektrische ­ bak- en ­gewone fietsen, en de mensen die hun kroost te voet naar school ­brengen.

Op die ogenblikken waag ik het niet om met mijn hondje Mr. Wilson de deur uit te gaan. Het oude beestje heeft epilepsie, en overprikkeling en stress lokken aanvallen uit. Opvallend is dat hij in Italië, in dat natuurparadijs, zelden of nooit een aanval krijgt. En als hij er één kreeg, was het meestal op de dag dat ik aankwam of op de avond voor ik vertrok. Ik vermoed dat hij mijn stress voelt, de drukte van het inpakken, het opruimen, en de ­lange reis die hij dan voor of achter de boeg had.

Buiten de school- en kantooruren is het deel van de stad waar ik woon gelukkig erg rustig. In de weekenden is het er zelfs doodstil – behalve tussen elf uur ’s avonds en het midden van de nacht als het jonge volk joelend op de lappen gaat – maar daar merk ik niets van. Dat valt me ’s ochtends pas op als er aan de voet van de beuk tegenover mijn huis een mesthoop ligt: lege blikjes, kapotte en lege glazen, drankflessen, papier, pizzadozen en andere rommel.

De laatste twee weken lag het internet in Toscane, de streek waar ik verbleef, ­volledig plat. Volgens het bedrijf dat de ­provider beheert, kwam dat door een Russische cyberaanval op een satelliet. Volgens een wizardvriend van me is dat onzin, maar hoe dan ook was er geen ­internet. Telefoonbereik evenmin.

Volledige radiostilte: geen sms’en, geen WhatsApp, geen televisie, geen e-mails, geen sociale media en ook geen Klara. Wow, dat is stil.

Nu ik terug ben, merk ik hoe ook ik op de rand van een aanval balanceer ten ­gevolge van de ononderbroken stroom van informatie, beelden, nieuws, pulp en veel geruis. We zijn ons niet meer bewust van de overvloed aan input elke dag, al na twee etmalen zat ik weer vol in de ­digitale ratrace en schrok ik van wat me ontgaan was in de informatieloze tijd.

Toch voel ik me wel schuldig als ik me niet informeer. Zeker, het is beter voor de gemoedsrust, maar het heeft iets egoïstisch om je op te sluiten in je eigen veilige leventje.

Niemand gaat dood van wat medeleven met de rest van de wereld. Van bommen daarentegen wel.

Zelfs mijn kleindochter Gloria ontgaat het nieuws niet. Vanmorgen kwam ze, samen met haar moeder, vader en tante, bij me ontbijten. Eerst knuffelde en zoende ze me te pletter, en zei dan met ogen vol plezier: “Kijk moemie, ik heb een toverring, als ik hem aandoe verkleurt hij, van de liefde.”

“Van de liefde?” vroeg ik, wetende dat zo’n ring verkleurt door je lichaamswarmte. “Hoezo?”

Ja, antwoordde ze, als je geen liefde hebt, blijft de kleur dezelfde en weet je, misschien moeten álle mensen zo’n ring dragen. Als die niet van kleur ­verandert, schrikken ze en stoppen ze met vechten en dan is er geen oorlog meer, dan is iedereen lief voor elkaar want, moemie, zegt ze laconiek terwijl ze haar schoudertjes ophaalt, niemand kan leven zonder liefde, hoor!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234