Zaterdag 20/08/2022
Jana Antonissen. Beeld DM/Bart Hebben
Jana Antonissen.Beeld DM/Bart Hebben

ColumnJana Antonissen

Benelux Next Topmodel ben ik nooit geworden. Misschien maar beter ook

Jana Antonissen is journalist.

Jana Antonissen

“De blik op schoonheid vestigen betekent ook de blik op de dood vestigen.” Aan het woord is wijlen Luchino Visconti, de legendarische Italiaanse regisseur van Death in Venice. Voor deze film reisde hij de wereld rond op zoek naar pure schoonheid. Die vond hij in Zweden bij Björn Andrésen, een engelachtige jongen zonder ouders van vijftien.

De net verschenen documentaire The Most Beautiful Boy in the World, die bij ons haar première heeft op het Gentse filmfestival, toont de tragische nasleep van Andrésens ontdekking door Visconti. Ineens was de tiener die eigenlijk nooit acteur wilde worden een wereldberoemd sekssymbool. In Tokio wierpen meisjes zich gillend aan zijn voeten, in Parijs drongen veel te oude sugardaddy’s zich aan hem op.

Schoonheid behoort zelden de drager ervan toe. Schoonheid komt met verwachtingen, verplichtingen zelfs, en wordt al eens verward met geluk. Al te vaak lijkt ons lichaam eerder iets dat we bezitten in plaats van bewonen. Maar wie zich voortdurend identificeert met wat hij heeft, vergeet wie hij is.

Daarbij is schoonheid vergankelijk, zeker in onze vluchtige samenleving. Toen Death in Venice op Cannes speelde, loofde Visconti voor de verzamelde pers Björns “mystieke” voorkomen. “Maar”, zo zei hij terwijl de tienerster naast hem nerveus glimlachte, “ondertussen is hij al zestien, en dus al minder mooi dan toen ik hem vond.”

Op diezelfde leeftijd was ik ervan overtuigd mijn ongemakkelijke lengte op de catwalk te moeten verantwoorden. Dat idee was me ingefluisterd door meisjestijdschriften, modellenscouts en wildvreemden die me vroegen waarom ik geen geld met mijn gezicht verdiende.

Ik schopte het tot de finale van een of andere wedstrijd waarbij ik in minijurk voor een nukkige jury vragen over mijn groeispurt en botstructuur moest beantwoorden. Maar Benelux Next Topmodel ben ik nooit geworden. Misschien maar beter ook, want dan zou ik al bijna met pensioen moeten.

Om te schrijven hoef je niet mooi te zijn, integendeel. Een verteerbaar scheutje lelijkheid komt je au sérieux juist ten goede.

Rebekka Reinhard, een Duitse filosofe en schrijfster die nogal op Claudia Schiffer lijkt, vertelde me tijdens een interview eens dat haar uiterlijk haar op professioneel vlak geregeld tegenwerkte. “Ik ben een medium dat de angsten van onze narcistische samenleving weerspiegelt”, zo zei ze. “Het jaagt mensen schrik aan wanneer ze iemand tegenkomen die aan het onmogelijke schoonheidsideaal voldoet. Dat geeft mij macht, maar ook een grote verantwoordelijkheid.”

De mooiste jongen ter wereld heeft zijn demonen op zijn 66ste eindelijk bedwongen, vertelt hij in de documentaire. Met zijn lange, grijze manen en ingevallen kaken lijkt hij nu eerder een fantasyfiguur dan een engel.

Maar hij bezit wel beduidend meer branie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234