Zondag 25/09/2022

UitkijkpostJoël De Ceulaer

▶ Beste Jan Balliauw, met uw roerloze blik moet u niet onderdoen voor Poetin

null Beeld Studio Caro
Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een licht satirisch getinte brief aan de (m/v/x) van de week. Hier kunt u die brief lezen of beluisteren.

Joël De Ceulaer

Beste Jan Balliauw

Ik hoop en vermoed dat Goedele Wachters en uzelf de komende ontslagronde bij de VRT vlot zullen overleven. Toch houdt het niet op mij te verbazen dat u beiden voor dezelfde nieuwsdienst werkt. Zeker qua mimiek is het verschil haast onbevattelijk. Als mevrouw Wachters ons in Het Journaal een sombere boodschap moet brengen – iets wat uiteraard maximaal vermeden wordt, maar soms kan het niet anders – dan gaan de spieren in haar aangezicht eendrachtig aan de slag om ons met een bedroefde gelaatsuitdrukking alvast emotioneel voor te bereiden op wat komen gaat. Heeft zij daarentegen een blijde tijding voor ons in petto, dan trekt zij beide mondhoeken lichtjes opwaarts naar achteren om de kijker te signaleren dat een bescheiden glimlach ook in de huiskamer zeker geoorloofd kan zijn. Bij elke expressie kiest ze bovendien het bijpassende stemtimbre. Professionals die ik hierover raadpleegde, vinden het vakwerk, maar lichtjes overdreven.

U, mijnheer Balliauw, bevindt zich aan de andere kant van het fysionomische spectrum. In uw wereld is mimiek iets voor journalistieke amateurs. U bent de Mister Spock van de nieuwsdienst: te allen tijde onthecht, rationeel, objectief, roerloos, strak en onbewogen. Een Humo-collega schreef onlangs dat hij een glimlach bij u had waargenomen, maar een technische ploeg onderzoekt die beelden nog op sporen van deepfake. Er is een gerucht dat u, allicht met botox, een paar spieren in het gelaat hebt laten verlammen. Uw faciale bewegingloosheid hoeft niet onder te doen voor die van Poetin. In een ander leven zou u een sterk onderhandelaar zijn – uw blik is kalm, maar intimiderend. In het professionele pokercircuit zou u zich een fortuin bij elkaar kunnen bluffen.

Waardig

Gelukkig hebt u gekozen voor een nederig bestaan als journalist in openbare dienst, die de kijker zelfs in deze beangstigende tijden niet wil lastigvallen met emoties, maar enkel met correcte informatie. Een held ga ik u niet noemen. Dat zijn reporters zoals Joanie De Rijke, die doorgaans juist die plek opzoeken waar de meeste collega’s wegvluchten. Maar een robuuste analist hebt u zich de laatste weken wel getoond. Als ik zie dat u in Terzake of De afspraak zit, ben ik op het appel. De gruwel spreekt voor zich, en dus heb ik mijn duiding liefst zo droog en zakelijk mogelijk. Ik heb vaak kritiek op de VRT – zo was de coronaverslaggeving, op twee Pano’s na, een totale farce – maar als het goed is, zeg ik het ook. U bent een sterkhouder aan de Reyerslaan. Als u iets zegt, ben ik geneigd u te geloven. Ik heb u hoog zitten. Het is daarom, mijnheer Balliauw, dat ik mij verstout om u te schrijven met twee vragen die de laatste tijd aan mij knagen.

De eerste heeft betrekking op uw leven na uw loopbaan. Ik reken erop dat u ons niet zult teleurstellen door als gepensioneerde journalist in een of andere richting te ontsporen. Het overkwam Jan Becaus, die ook altijd een betrouwbare rots in de branding leek, maar bij het verlaten van de VRT terstond zijn ziel verkocht aan de N-VA en debatfiches begon over te schrijven in de overtuiging dat hij op die manier opiniestukken pleegde. Of neem Peter Verlinden, toch een man die jarenlang de indruk wist te wekken dat hij uit degelijk journalistiek hout was vervaardigd: die ontpopte zich na zijn pensioen tot verspreider van complottheorieën en weigerde pertinent te bevestigen dat vaccins goed voor ons zijn. En toch organiseerde hij het medialuik van het grote Wintermanifestdebat – ik zie Goedele Wachters, terwijl ze dit leest, ogen en mond verschrikt opensperren. Doe ons een lol, mijnheer Balliauw, en schrijf na uw carrière een dik boek over Rusland of een paar romans zoals Bavo Claes. Maar behoud uw waardigheid en deontologie.

Gedram

De tweede vraag vergt meer betrokkenheid van uw kant en kent een dubbele aanleiding. Eén: de media lijden aan een schrijnend contrast. In Het Journaal, bij het bespreken van écht wereldleed, wordt niet gehuild – al wil ik La Wachters niet op ideeën brengen. In de sector van het amusement, daarentegen, jaagt men altijd op de traan. Een interview met een BV is niet compleet als hij of zij niet heeft geweend. Twee: media zijn dol op acties. Ze willen de wereld niet begrijpen, maar veranderen. Veel journalisten vinden zichzelf zo voortreffelijk dat ze ook van hun publiek betere mensen willen maken. De ene maand mogen we geen alcohol drinken, de andere maand hebben we een Veggie Challenge aan ons been, soms moeten we minder met de auto rijden en in mei mogen we het gazon niet maaien. Al een geluk dat ze dat spreiden, of we zouden een volle maand per jaar met een groenteburger en spuitwater in onze verwilderde tuin moeten blijven zitten.

Maar goed: het bracht mij op een idee. Wilt u, mijnheer Balliauw, het gezicht worden van De Maand Zonder Moralistisch Gedram en Nodeloos Vertoon van Emoties?

Met uitgestreken groeten

Joël De Ceulaer, senior writer

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234