Maandag 23/05/2022

ColumnJulie Cafmeyer

Dat mensen altijd van gedachte kunnen veranderen, dat is mijn hoop

null Beeld DM
Beeld DM

Julie Cafmeyer is columnist.

Julie Cafmeyer

Een van de leuzen van mijn grootvader zaliger was: Il n'a que les idiots qui ne changent jamais d'avis. Vrij vertaald: je kan altijd van gedachte veranderen. Juist daarin schuilt de intelligentie. Bijsturen. De erkenning van een vergissing biedt nieuwe mogelijkheden. Je kan natuurlijk alleen van gedachte veranderen als je bereid bent om te zien wat er aan de hand is.

Op 14 november deed Isa Kriens, die zichzelf 'De kleine activist' noemt, een toespraak op het Museumplein in Amsterdam (te herbekijken via YouTube). Isa Kriens stelt de coronawetten in vraag omdat die onze grondrechten prijsgeven alsof ze nooit van ons zijn geweest. Ze roept op om voor het verzet te kiezen. Ze nodigt ons uit om na te denken: willen wij in een emotionele dictatuur leven?

Een vriendin van me die zwanger is vertelde me dat ze onlangs instructies kreeg over haar bevalling. Ze zou graag op natuurlijke wijze – zonder verdoving – haar kind op de wereld brengen. Dat is een basisrecht, zou je denken. Toch niet. Bij het binnenkomen van het ziekenhuis zal ze getest worden op corona. Ook al test ze negatief, ze zal tijdens de bevalling haar mondmasker moeten dragen. Om die reden raadt de dokter haar aan om met een epidurale verdoving te bevallen. Bij een natuurlijke zwangerschap moet je namelijk ademtechnieken toepassen die met een mondmasker helaas niet mogelijk zijn. Mijn vriendin moest slikken. Er wordt haar gedicteerd hoe ze moet ademen, moet persen en haar kind op de wereld moet brengen. Er is geen weerwoord mogelijk.

Isa Kriens zegt dat het systeem haar beperkingen oplegt die indruisen tegen haar natuurlijke manier van zijn. Ze vraagt ons om na te gaan waar ons vuur zit. Mijn vuur zit in ontmoetingen, intellectuele uitdagingen, liefde, intimiteit, humor. Mijn vuur zit in de vrijheid om zelf te kiezen wat er met mijn lichaam gebeurt. Mijn vuur zit in nadenken over hoe ik in een wereld met anderen kan leven. Een democratie daagt uit, een dictatuur vlakt af.

Daarom trek ik mij op aan diegenen die nog durven benoemen wat hier aan de hand is. Zoals Hugo Camps in deze krant, die wijst op de paniek en gevoelloosheid van de politiek in deze crisis. Die durft uit te spreken dat dit bestaan – als we zo voortdoen – banaal wordt.

Ik trek mij op aan Isa Kriens die me zegt dat ik mijn rug recht kan houden, dat ik kan blijven nadenken, dat ik kan kiezen voor liefde. Die durft uitspreken dat “het misdadig is hoe wij worden gedwongen om mensonterend met de kwetsbaren om te gaan onder het mom van solidariteit”.

Ik trek mij op aan diegenen die mij nog willen vasthouden. En ik trek mij op aan mijn grootvader, die zegt dat mensen altijd van gedachte kunnen veranderen. Dat is mijn hoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234