Zaterdag 02/07/2022
Mohamed Ouaamari. Beeld DM
Mohamed Ouaamari.Beeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

De in hout gegraveerde woorden van mijn moeder zijn het hoogste wat ik kan bereiken in mijn leven

Mohamed Ouaamari is auteur van Groetjes uit Vlaanderen. Zijn column verschijnt tweewekelijks.

Mohamed Ouaamari

Vrijdag krijg ik onverwacht een pakketje in mijn handen gedrukt door een haastige bezorger. Een kleine, anonieme kartonnen doos met enkel een adressticker. Er zijn mensen die van verrassingen houden, maar ik word hier zenuwachtig van en begin dan te doemdenken. Op weg naar boven beginnen mijn hersenen mij scenario’s voor te schotelen waarin de doos een bompakket is van iemand die mij om zeep wil helpen. Ik probeer gezichten van mensen die hiertoe in staat zijn voor de geest te halen en beeld mij het journaalstuk voor, waarin de nieuwslezer (graag Fatma Taspinar) met een ernstig gezicht meedeelt dat een buitengewoon getalenteerd literair genie het leven liet door een bomaanslag. Ja, ik overdrijf, maar ik woon in Antwerpen, hier ontploft elke dag iets.

In het pakketje zit een walnoot houten pennendoos met aan de binnenkant van het scharnierdeksel een boodschap gegraveerd: ‘Voor mijn zoon op wie ik erg trots ben’. Op de pen stond mijn naam gegrift in een sierlijk lettertype zodat ik zeker nooit vergeet van wie de pen is.

Dit onverwachte cadeautje van mijn moeder is een kleine attentie die mij ongemeen hard wist te raken in het diepste van mijn anders onverschillige ziel. Want ik ben de zoon van een alleenstaande moeder wier leven bijna uitsluitend in teken stond van het geluk van haar kinderen. Zij verliet mijn vader als 23-jarige jongedame om haar twee piepjonge kinderen een toekomst te schenken die zij niet zag bij mijn nutteloze, en - zo bleek later - ook onnodige vader. Zij steeg al die jaren boven zichzelf uit, combineerde baantjes, kookte gezond en hielp ons tussendoor met huiswerk. Zij zette gedurende heel die periode al haar dromen en verlangens op de allerlaatste plaats en bewees dat ze geen man nodig had om kinderen een goede opvoeding te geven.

Ik heb alles te danken aan haar. Tot deze vaste tweewekelijkse afspraak in deze kolom. Haar volharding en doorzettingsvermogen werkten inspirerend en motiveerden mij om het beste uit mijn leven te halen, met slechts één doel: haar trots te maken. De in hout gegraveerde woorden van mijn moeder zijn het hoogste wat ik kan bereiken in mijn leven.

“Vrouwen willen wel de privileges van de mannelijke bescherming en het mannelijke geld, maar ze willen hun benen niet meer opendoen”, zei een siliconensjacheraar met het charisma van een bedorven oliebol. Zijn woordenbraaksel leverde hem vorige week tien maanden cel op. Er is al heel veel inkt gevloeid over de wenselijkheid van deze straf en de vrijheid van meningsuiting. Ook ik zie de dubbele moraal die radicaal-rechtse cheerleaders hanteren wanneer het hierover gaat, maar er is ook interessante kritiek van mensen die meer kaas hebben gegeten van juridische dinges.

Mij maakt het eigenlijk niet zoveel uit. Want de grootste straf is dat deze man nooit oprechte liefde kan voelen met een verschrompeld brein dat ideeën voortbrengt als de zijne. Daar kan geen enkele chirurg verandering in brengen. Vrouwen zijn opperwezens. Jeff Hoeyberghs verspilling van zuurstof.

Moeder, ik ben trots op jou.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234