Zondag 25/09/2022

Blog

Deze vegetariër heeft een broertje dood aan Dagen Zonder Vlees

Afkruisen tot het voorbij is: zo maken we het de goedbedoelende medemens graag moeilijk. Beeld Dagen Zonder Vlees
Afkruisen tot het voorbij is: zo maken we het de goedbedoelende medemens graag moeilijk.Beeld Dagen Zonder Vlees

De redactie van De Morgen schrijft op onregelmatige tijdstippen over de actie Dagen Zonder Vlees op deze estafette-blog. Tom Windey, eindredacteur bij DeMorgen.be, eet sinds 2010 vegetarisch. Maar dat maakt van hem geen Dagen Zonder Vlees-fan. "Volhouden, aftellen en 'niet zondigen': mag vegetarisch eten nog een beetje plezant blijven, ja?"

Tom Windey

Officieel doe ik mee aan Dagen Zonder Vlees uit collegialiteit, om te delen in 'het collectieve gevoel' dat dit jaar centraal staat in de actie. De waarheid is dat ik laffelijk toegaf aan platte groepsdruk. Om van twee hardnekkig aandringende collega's verlost te zijn - en in het volle besef dat er op deze redactie mensen meedoen die ik ervan verdenk dat ze normaal gezien foie gras als ontbijt eten - schreef ik me toch maar in voor de De Morgen-groep van Dagen Zonder Vlees. En dat zit me nog steeds niet lekker.

U moet weten dat ik al zo'n half decennium geen vlees eet, en alleen vis als ik van honger dreig om te komen. Dat is een persoonlijke keuze, ingegeven door ecologische overwegingen, een aantal documentaires (bekijk wat dat betreft zeker eens 'Food Inc', of als u weinig tijd heeft deze YouTube-video over hoe hotdogworstjes gemaakt worden) en de herinneringen aan een lang vervlogen vakantiejob in een varkensslachterij.

Vaarwel routine, hallo pastinaak

Het alternatief voor een leven als carnivoor kwam me voor als een verrijking. Ik leerde de kookboeken van Yotam Ottolenghi en de veganistische haute cuisine van Foodstorms kennen, en ontdekte dat ik jarenlang met misplaatst afgrijzen om rode biet en pastinaak heen was gelope. Kortom: voor het eerst maakte ik tijd om na te denken over wat ik zou koken, in plaats van de 'Worst met witloof en puree op maandag'-routine af te haspelen.

Nooit had ik de voorbije vijf jaar het gevoel dat ik mezelf pleziertjes ontzegde, of dat geen vlees eten iets was om 'vol te houden'. Net zoals ik geen wildvreemden op hun gezicht sla en niet dronken op mijn werk arriveer, eet ik geen vlees omdat ik dat simpelweg juist vind, en omdat ik daar zin in heb. Zonder me daar verder veel vragen bij te stellen.

Tot nu, tenminste. Sinds ik me Dagen Zonder Vlees liet aanpraten, kleur ik dagelijks bolletjes op een website. Groen is goed, rood is stout geweest. Rood, de kleur van Het Grote Fout. De kleur die we kennen van verkeerslichten, rode kaarten of de verbeterpen van de juf. Datzelfde rood mag je nu achter je naam zetten voor elke dag dat je vlees of vis eet. Of om in het jargon van Dagen Zonder Vlees te blijven: de dagen dat je zondigt.

null Beeld Tim De Backer
Beeld Tim De Backer

Schuldbesef is de beste saus

Door de 40 dagen zonder vlees te doen samenvallen met de traditionele vastenperiode van meneer pastoor, gieten de initiatiefnemers een saus van katholiek schuldbesef over hun concept. "Zie ons eens vierkante meters ecologische voetafdruk besparen! En u kunt maar beter zorgen dat u mee bespaart."

Gelukkig - merk ook hier een zekere tsjeverigheid op - bent u niet verplicht om élke dag alleen maar groenten te vreten. U kan 'meedoen zoals u wil', want 'elke dag telt'. Maar hoe realistisch is het om het pakweg één dag per week zonder vlees te stellen, als je elke andere dag met je eigen falen wordt geconfronteerd door die vervloekte rode bollen? Als dat je niet vanzelf met een stevig schuldgevoel opzadelt, helpen je competitieve vrienden, kennissen en werkmakkers je wel een handje.

'Run on the butcher'

De gevolgen laten zich raden: mensen die doorgaans een fricandon ter grootte van een hoofdkussen naar binnen spelen, beginnen zich plots zorgen te maken om details. Een kleine misstap is immers ook een misstap. In de wereld van de groene en rode bollen heeft grijs geen plaats.

Onachtzaam een sneetje kipfilet gegeten toen u de boterhammen van de kinderen belegde? Rode bol! Een erwtensoepje met een hint van spek opgelepeld toen u even niet bij de zaak was? Rood! De worm uit uw fles mescal vergeten te vissen? Donkerrood!

Slagers wapenen zich maar beter voor 5 april, de eerste dag na Dagen Zonder Vlees. Een dag waarop we een 'run on the butcher' zullen kennen. Containers bloedworst, frikandel, biefstuk en paté zullen niet volstaan om die mijlpaal kracht bij te zetten. Een carnivorgasme wordt het, het Nationale Vleesfeest. Omcirkel zondag 5 april, deelnemers: dan is het voorbij. Eindelijk kan het weer, eindelijk mag het weer.

Nu weet ik niet hoe het met u zit, maar ik krijg het vreselijk op mijn heupen van zoveel betutteling. Twee dagen heb ik met een knoop in mijn maag rondgelopen over het keurslijf waarin ik 40 dagen zit. De derde dag heb ik - als opgestoken middenvingertje richting Dagen Zonder Vlees - op een feestje een bord droge worst naar binnen gespeeld, zowat het eerste vlees in vijf jaar.

Het heeft bijzonder goed gesmaakt, dankuwel, en het rode bolletje dat ik toen bij mijn naam zette heeft me veel meer plezier gedaan dan de tientallen groene die de komende weken zullen volgen.

Een dagje geen vlees eten is best okee, zolang u daarvoor maar het verbeterpotlood-rood bovenhaalt. Beeld Dagen Zonder Vlees
Een dagje geen vlees eten is best okee, zolang u daarvoor maar het verbeterpotlood-rood bovenhaalt.Beeld Dagen Zonder Vlees
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234