Donderdag 20/01/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Ecosocialisme: politieke greenwashing of een nieuwe koers?

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Alain Gerlache

Men zegt dat de Parti Socialiste de PTB achterna holt. Dat is niet waar: ze holt ook Ecolo achterna.

De boutade is wrang en niet helemaal eerlijk, want de PS is de enige niet. Toen hij deze week een ministerraad over het klimaat eiste, probeerde ook de voorzitter van Vooruit, Conner Rousseau, het gras voor de voeten van de groenen weg te maaien, profiterend van de “onzichtbaarheid” van minister van Klimaat Zakia Khattabi volgens het verdict van het grote regeringsrapport van De Croo I (DM 25/9).

Ook zijn collega bij de PS kwam opvallend in het nieuws. Vorige zaterdag gaf Paul Magnette twee grote interviews aan de Franstalige pers, met een ophefmakend voorstel dat Georges Gilkinet, de Ecolo-minister van Mobiliteit maar matig moet hebben gesmaakt : het openbaar vervoer, inclusief de NMBS, moet gratis worden, “een door de klimaatcrisis noodzakelijk gemaakte elektroschok”. De MR en de N-VA reageerden negatief maar Magnette kreeg de publiciteit waarop hij hoopte, die zaterdag toen hij in Bergen zijn ‘ecosocialistische ontmoetingen’ organiseerde. Gastvedette was Adelaïde Charlier, een jonge klimaatmilitante die in Franstalig België even bekend is als Anuna De Wever in Vlaanderen.

De strategie van de PS is niet nieuw, maar de ramp die Wallonië heeft getroffen, brengt ze in een stroomversnelling. Zoals Paul Magnette beklemtoont: “De overstromingen van deze zomer bevestigen de noodzaak om actie te ondernemen tegen de klimaatverandering. Het gevaar leek abstract, we hoorden over smeltend ijs, tornado’s en branden aan de andere kant van de wereld. Vandaag worden we zelf geraakt.” Daarom pleit Magnette voor “het ecosocialisme, een ambitieus, krachtig antwoord op de klimaatcrisis en de milieu-ongelijkheid die ze teweegbrengt”.

Dit ecosocialisme van de PS is niet uniek voor ons land. De Franse socialistische partij staat op het punt om Anne Hidalgo, de burgemeester van Parijs, als kandidaat te nomineren voor de presidentsverkiezingen van april 2022. Sinds Hidalgo met een meerderheid van links en groenen de plak zwaait in het stadhuis van de Franse hoofdstad, voert ze een kordaat milieubeleid dat veel kritiek krijgt van haar tegenstanders, onder meer op het vlak van de mobiliteit, met een streven om de plaats van de auto in de stad drastisch in te krimpen. Hidalgo zegt: “De ecologie hoort niet toe aan één enkele partij en is geen programma op zich. De ecologie is op de eerste plaats sociaal. Ze staat centraal in de strijd tegen de ongelijkheid.” Paul Magnette is het daar helemaal mee eens, wat geen wonder is, gelet op de impact van de Franse politiek op Franstalig België.

Er zijn nog meer punten van overeenkomst. Morgen zullen we weten wie de Franse Groenen in de presidentsverkiezingen zal vertegenwoordigen. De militanten en sympathisanten hebben de keuze tussen een vertegenwoordiger van de ‘regeringsecologie’, Yannick Jadot, die voor een transitie in gezamenlijk overleg pleit, en een nieuwkomer op het nationale toneel, Sandrine Rousseau, die zich als ‘radicale ecofeministe’ presenteert. Haar nominatie zou waarschijnlijk goed nieuws zijn voor de socialistische kandidate, want Anne Hidalgo zou de meer gematigde milieubewuste kiezers achter zich kunnen krijgen.

In Franstalig België zien we dezelfde evolutie naar radicale thema’s bij sommige Ecolo-kopstukken, zoals staatsecretaris Sarah Schiltz, ten koste van de traditionele opstelling van de ecologisten. De lijn die de PS volgt, kan dus op termijn lonend zijn, ook omdat Ecolo er sinds de overstromingen niet echt in slaagt het verschil te maken en zijn ideeën in de verf te zetten. Als bovendien Duitse SPD opnieuw een hoofdrol krijgt, zal dat een bron van hoop zijn voor de Parti Socialiste, net nu ze voor het eerst haar leiderspositie in het Waalse politieke landschap dreigt te verliezen.

Maar om haar koerswijziging overtuigend te maken, zal de PS meer nodig hebben dan een belofte van gratis openbaar vervoer die allesbehalve nieuw is – veel waarnemers ziet er een terugkeer in naar het beleid dat wijlen Steve Stevaert een kwarteeuw geleden lanceerde. Die belofte negeert bovendien alle andere aspecten van de bevordering van het openbaar vervoer, zoals het aanbod, de stiptheid, het onthaal en het comfort, allemaal zaken die ook geld kosten. Bovendien is mobiliteit lang niet het enige aspect van een volwaardig klimaatbeleid, dat verder moet gaan dan slogans – doet het dat niet, dan is het ecosocialisme niet meer dan politieke greenwashing.

.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234