Zondag 22/05/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Eén barometer maakt de lente niet

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Redactie

We geloofden er niet meer in, maar het is zo ver: België heeft eindelijk zijn coronabarometer in rood, oranje en geel. Het werd tijd! Ten eerste omdat hij al anderhalf jaar lang was beloofd. Er is inmiddels zoveel tijd verloren, dat hij nu een beetje laat komt. De barometer moet de strijd tegen het virus consolideren en de beschermingsmaatregelen objectiveren. Hij wordt ingevoerd nu het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk volop versoepelen, niet zonder politieke bijgedachten weliswaar.

De tweede reden heeft ook met politiek te maken. Het Overlegcomité moest koste wat kost af van het catastrofale beeld van zijn vergadering van 22 december, toen het onsamenhangende beslissingen nam die voor het eerst sinds het begin van de pandemie tot een echte golf van ongehoorzaamheid van de culturele sector leidden en daarna door de Raad van State werden afgeschoten. Het mediaoffensief van Alexander De Croo (Open Vld) in het begin van deze maand was trouwens bedoeld om zijn imago en gezag als premier op te krikken, verzwakt als die waren door de opeenstapeling van problemen op het eind van het jaar. Maar daarmee is de kous nog niet af.

De burgers van dit land, ongeacht hun meningen, zijn nu gewend aan de complexiteit van de beslissingen van het Overlegcomité, wat niet betekent dat ze zich erbij neerleggen. Met zoveel regeringen en partijen aan tafel is het natuurlijk geen verrassing dat de besluitvorming niet vlot verloopt. Maar in de federale regering ligt dat anders. De leden van de coalitie hebben zelf gekozen om aan de regering deel te nemen. Misschien met tegenzin, maar ze hebben zich wel geëngageerd. Ze hebben samen een programma opgesteld dat ze moeten uitvoeren.

Het minste wat je kunt zeggen is dat die uitvoering niet snel gaat. Een dossier als de pensioenhervorming is complex en vraagt een breed overleg. Maar de methode die tot nu toe wordt gehanteerd is weinig overtuigend: de bevoegde minister stelde haar project voor, het werd onmiddellijk afgeschoten door coalitiepartners en daarna volgde een grote stilte. Met het dossier van de kernuitstap is het nog erger gesteld. Daar heeft de bitse strijd tussen de groenen en de MR niets meer te maken met de debatten die regeringspartners kunnen voeren en ze duurt al maanden.

Legitimiteit

Dat alles ondermijnt de geloofwaardigheid van de Vivaldi-regering en haar leider. Ze hebben nog geluk dat het in de deelstaatregeringen niet veel beter gaat. De verdeeldheid binnen de Vlaamse regering over de bouw van sociale woningen en de opvallende afwezigheid van de minister-president was verleden week een zeer ongewoon schouwspel in het Vlaams parlement. De Waalse regering heeft het vertrek van haar minister van Financiën moeten verteren, die overhoop ligt met zijn eigen partij, terwijl de begrotingssituatie van het gewest rampzalig is. En de Brusselse regering verkeert al maandenlang in chaos.

Maar het dossier waarin de geloofwaardigheid van de federale regering echt op het spel staat, is dat van de energieprijzen. Het is vergeefs zoeken naar een lichtpunt in de manier waarop dat probleem tot op heden is aangepakt, terwijl het toch voor een groot deel van de bevolking van cruciaal belang is. Het is begrijpelijk dat de partijen van de meerderheid verschillende oplossingen voorstellen, vanuit hun specifieke gevoeligheden. Maar het is op zijn minst gevaarlijk dat de ministers al weken tegenstrijdige opties aandragen zonder tot een akkoord te komen, terwijl de bevolking de energieprijzen pijlsnel ziet stijgen. Hoe zullen die ministers de beslissing kunnen verdedigen wanneer die valt, zonder zichzelf in hun blootje te zetten? Ze spelen met hun eigen gezag.

De federale regering moet hoe dan ook de knoop doorhakken, hoe vlugger, hoe beter, om de bevolking gerust te stellen, die zich terecht zorgen maakt over de stijging van de energieprijzen en de steeds duidelijkere toename van de inflatie. Er is geruststelling op korte termijn nodig, maar ook klare taal over de langere termijn - en dat is een moeilijke evenwichtsoefening. Als de Vivaldi-regering in dit dossier faalt, zal ze meer en meer op haar voorgangers lijken, de noodregeringen van Charles Michel (MR) en Sophie Wilmès (MR), deze keer met een meerderheid maar zonder daadkracht. Nu N-VA-voorzitter Bart De Wever een nieuw offensief lanceert tegen de legitimiteit van de Vivaldi-coalitie, al lijkt het ook op een afleidingsmanoeuvre om Jan Jambon (N-VA) te redden, zal de federale ploeg moeten tonen dat ze kan beslissen en regeren. Want daar ligt de legitimiteit van een regering in de ogen van de bevolking.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234