Vrijdag 22/10/2021
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnMark Coenen

Een pensioen is een erkenning en een recht

Mark Coenen is columnist.

Mijn moeder was regentes en gaf in haar leven twaalf jaar les: Nederlands aan meisjes in uniformen. Dat deed ze graag. Toen ze in verwachting was van mijn jongere broer besliste ze om te stoppen met werken, omdat de zorg voor drie – en later vier – kinderen niet meer te combineren viel met haar werk.

In de jaren zestig waren koken, kuisen en de kinderen van school halen geen taken van iedereen: ze werden bij het huwelijk aan één geslacht toegewezen.

Niet het mijne, voor alle duidelijkheid al had u dat waarschijnlijk wel door want u bent niet van gisteren, anders zou u deze krant niet lezen.

Van de beslissing om haar krijtje aan de haak te hangen heeft ze de rest van haar leven spijt gehad: ze voelde zich sindsdien – en was het de facto ook – financieel afhankelijk van mijn vader en kreeg voor haar thuiswerk niet de appreciatie die ze verdiende. Terwijl ze minstens even hard werkte als voorheen. Geen mens die het zag, geen mens die er iets van zei.

Toen ze 65 werd kreeg ze een brief van de Zuidertoren dat ze van die dag af een pensioen kreeg. Dat bedroeg nog geen 400 frank. Per maand.

10 euro.

Redelijk recent kwam een politicus uit Izegem die tegen zijn zin in verkast werd naar het Europese Parement in het nieuws omdat hij na zijn 65 volgens afspraak zijn pensioen had aangevraagd voor de tijd dat hij schepen was.

Voor die twaalf jaar ontving de man, afgerond en bruto en na inflatie, honderd keer meer dan mijn moeder.

De lichte aardschok die op dat moment in en rond Antwerpen werd gesignaleerd, was geen aardschok, maar mijn moeder, die zich van cholerische kwaadheid zo vaak en zo hard in haar graf ronddraaide dat de Civiele Bescherming tussenbeide moest komen.

Deze populistische vergelijking maak ik om de gevoeligheid van het dossier te schetsen: een pensioen is een erkenning en een recht. Hoe dan ook.

Als het bedrag een aalmoes is, is het een blamage.

In dit tijdperk van platitudes was het deze week aan de pensioenspecialisten, of zij die daarvoor om welke reden dan ook doorgaan. Ooit waren specialisten mannen en vrouwen van stavast, die, na een paar nachtjes doorwerken, hun analyses baseerden op het uitvlooien van teksten en studies. Tegenwoordig is de perstekst van een mediageile minister die met de fanfare het bos in trekt genoeg: te allen kante klinkt het koor der malcontenten. Op de website van de dame in kwestie vond ik geen letter over het voorstel: de teksten zijn pas sinds gisteren beschikbaar en zijn op geen enkel regeringsniveau al doorgesproken, laat staan geamendeerd. Men gooit grijnslachend wat aas uit en leunt vervolgens tevreden achterover als de piranha’s in en van de pers het dossier al aan flarden hebben gescheurd nog voor het gepubliceerd is.

Terwijl het belangrijk is en iedereen aangaat.

Opdracht volbracht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234