Woensdag 17/08/2022
Lize Spit. Beeld DM
Lize Spit.Beeld DM

ColumnLize Spit

Elke hap is een bevechting, moet ergens langs worden gewrongen

Lize Spit is auteur.

Lize Spit

Dat eten bij haar sinds kort moeizaam gaat wisten we al, het is dus met enige gespannenheid dat we de brasserie betreden. De plek is pas geopend, bewijzen ook de vetplantjes op de tafels. Ze staan simpelweg in hun plastic kweekpotje, het prijskaartje er nog aan - drie euro negentig per Crassula. De eigenaar van dit eetcafé, een potig postuur met brede Timon-glimlach, verzekert ons ervan dat niet alleen het vol-au-ventje, maar alles op het menukaartje huisbereid is: het fantasietje van tomaatjes met een burrataatje, het biefstukje met frietjes, het tomatensoepje.

Misschien houdt zijn onverzettelijk gebruik van verkleinwoordjes het runnen van deze zaak overzichtelijk, misschien werd hij gebriefd over onze spanning omtrent de haalbaarheid van een hapje eten, misschien is het een eenvoudige manier om zijn eigen spiermassa te benadrukken – je mag er niet in meegaan want voor je het weet speel je kokenetentje.

De watertjes, het Palmpje en het Cristalletje zitten in 25 cl-glaasjes. Die lijken, komende uit zijn bonkige handen, zo klein dat ik een paar keer knipper met m’n ogen, alsof ik ze op deze manier in grootte weer kan bijstellen.

In afwachting van wat de kok ons zal voorschotelen, wordt gefantaseerd over wat een fantasietje van tomaten inhoudt. Het mag een wonder heten dat hetgeen uiteindelijk op het tafeltje komt, toch niet teleurstelt. Ook de drie vol-au-ventjes en het pastaatje zien er heerlijk uit. O, nog een Cristalletje en een colaatje, ze komen eraan. Willen we van die frietjes meteen een extra portietje?

Smakelijk iedereen, ja smakelijk.

De vol-au-vent is zo smeuïg dat hij zomaar naar binnen kan glijden, maar in de praktijk lukt dat nauwelijks, zo graag wil ik solidair zijn met het moeizame slinken van de burrata-salade schuin tegenover me aan tafel. Elke hap daar is een bevechting, moet ergens langs worden gewrongen. Alsof er aan het uiteinde van haar slokdarm, binnenin, een andere mond zit die terugslikt - de aanhouder wint.

Onopvallend maar nauwgezet volg ik elke hap, elke krimp, elke oprisping.

Erger nog dan zelf lijden, is iemand van wie je houdt zien lijden. Eigen pijn heeft een bepaalde vorm, die van de ster of de bol of het vierkant of de ruit - voor andermans pijn wil je de vormenstoof zijn waar al die figuren in passen – aan je buitenzijden voorzie je uitsparingen in stervorm én bolvorm én vierkant en ruitvorm. Je wordt doordringbaar.

De bordjes worden afgeruimd - heeft het gesmaakt, vraagt de bonk, wat iets te opdringerig klinkt bij een gerecht dat haast onaangeroerd wordt teruggestuurd.

O ja, zéker, het was o-ver-heerlijk, compenseren we.

Kankertje, kankertje, probeer ik die avond in bed, maar het wordt geen seconde overzichtelijker.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234