Zaterdag 27/11/2021
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnMark Coenen

Heel mijn leven ga ik al gebukt onder mijn onvermogen om de weg te vinden, terwijl het gewoon een ziekte is

Mark Coenen is columnist.

De laatste keer was recent, na het feestje van de krant; zowat de ergste keer was na een popfestival in Californië, een paar jaar geleden. Buitenkomen uit een etablissement waar een feest plaatsvindt en voor de duvel niet weten waar de auto geparkeerd staat, zonder één Duvel gedronken te hebben: het is mijn lot.

Ik doe er nochtans alles aan om dat te vermijden. Ik weet al heel mijn leven dat ik geen oriëntatievermogen heb en probeer dan ook na het parkeren de weg naar mijn bolide op te slaan in mijn geheugen. Die boodschap wordt blijkbaar na vijftien seconden gedeletet. Computer says no.

Als ik het feest na een paar uur verlaat, borrelend en burpsend van de Spa bruis die ik mij opgiet omdat pintjes verboden zijn, is het alsof ik een nieuwe wereld binnenstap. Ik herken nauwelijks iets. Geen straatsteen komt mij bekend voor. Geen lantaarn die mij de weg wijst. Kwam ik van rechts of van links? Wie weet het? Ik alvast niet. Alsof ik de hele tijd met een blinddoek heb rondgelopen.

Na een halfuur paniekerig en in steeds grotere concentrische cirkels rondlopen herinnerde ik mij gelukkig dat ik daar recent een appje voor heb geïnstalleerd op mijn gsm, waarna ik mijn auto snel vind en mijn klamme angstzweet kan deppen. Die app had ik indertijd in Amerika nog niet. Drie uur aan een stuk heb ik toen gezocht naar mijn huurwagen, tollend van de jetlag, op een reusachtige, slecht verlichte parking in de woestijn nabij Palm Springs. Een luxeprobleem, toegegeven, maar wel een probleem.

Maar ik kan er blijkbaar niets aan doen, vernam ik recent, wat mij bijzonder veel genoegen schonk. Ik lijd, en samen met mij velen, aan ruimtelijke dyslexie. Heel mijn leven lang ga ik al gebukt onder het juk van het leedvermaak van hen die mij uitlachen met mijn onvermogen om de weg te vinden, terwijl het gewoon een ziekte is die, zo neem ik aan, straks wordt terugbetaald door de ziekenkas. In het Engels klinkt mijn afwijking nog veel ernstiger: Developmental Topographical Disorientation.

Ik heb het in hanteerbare mate, maar er zijn blijkbaar mensen die zo weinig vermogen hebben om zich te oriënteren dat ze verloren lopen in hun eigen huis. Dat is mij nog maar een paar keer overkomen, maar dan alleen op momenten van buitenissige dronkenschap, dus dat tel ik niet mee. Ik weet nu ook waarom ik altijd gebuisd was bij technisch tekenen: niet omdat ik een luie donder was die altijd mijn passer vergat, maar omdat ik het gewoon niet kon.

U begrijpt dat zoiets een hele opluchting is: als je ergens niet aan kunt doen omdat je er niets aan kunt doen gaat de zon weer schijnen. Niets lucht meer op. Ik ga er dan ook van uit dat tijdens de Warmste Week voldoende aandacht wordt besteed aan deze aandoening. Al vind ik voorlopig de website niet om me in te schrijven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234