Woensdag 06/07/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

OpinieAlain Gerlache

Het nieuwe Franse communistisch manifest: goede wijn en vlees en kaas!

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Redactie

La France des jours heureux (‘Het Frankrijk van de gelukkige dagen’): die slogan met een vintage tintje prijkt op de gevel van de zetel van de PCF, de Franse communistische partij, aan de Parijse place du Colonel Fabien, een communistische verzetsheld. Het is de slogan van haar kandidaat voor de presidentsverkiezing, Fabien Roussel. De man komt uit het noorden van Frankrijk, ooit een rood bastion, en zijn voornaam is een eerbetoon van zijn ouders aan deze grote figuur die in 1944 gestorven is. Met andere woorden, de kandidaat is Obelix-gewijs als kind in de ketel van het communisme gevallen.

Maar de PCF doet het vandaag veel minder goed dan in de naoorlogse periode. Na een rampzalige uitslag in de presidentsverkiezing van 2007, minder dan 2 procent, had ze zich onder het vaandel van Jean-Luc Mélenchon geschaard, de leider van radicaal links. Nu heeft Fabien Roussel een doel: beletten dat zijn partij verdwijnt, door de werkende klasse te heroveren die massaal naar het Rassemblement National is overgelopen. De laatste peiling van Ipsos geeft Roussel, die zondag in Marseille zijn eerste grote meeting hield, 3 procent van de kiesintenties. Niets om van de daken te schreeuwen, maar wel evenveel als Anne Hidalgo, de officiële kandidate van de Parti Socialiste. Voor het eerst sinds de jaren 70 staan de PCF en de PS op gelijke hoogte! Interessanter dan de cijfers is de strategie van de communistische leider, die illustreert met welke keuzes links geconfronteerd wordt. En dat niet alleen in Frankrijk.

Klassieke eisen

Fabien Roussels programma bevat klassieke eisen zoals het optrekken van het minimumloon of het belasten van de rijksten. Maar hij wil zich ook van de vele andere linkse presidentskandidaten onderscheiden, wat hem al sinds enkele weken een voor een communistische leider ongewone mediabelangstelling oplevert. Roussel is bijvoorbeeld voor de ontwikkeling van hernieuwbare energie maar spreekt zich, in tegenstelling tot de andere linkse kandidaten, ook onomwonden uit voor het behoud van de Franse kernsector omdat, zegt hij, de elektriciteit betaalbaar moet zijn voor de werkende klasse. Op het verwijt, in een tv-debat, van een aanhanger van Jean-Luc Mélenchon dat hij als Emmanuel Macron klinkt, antwoordde Fabien Roussel laconiek, met een scheef lachje: “Dan is dat maar zo.”

Een andere uitspraak heeft een mediapolemiek uitgelokt die de tot voor kort bij de Fransen vrijwel onbekende kandidaat goed te pas komt: een liefdesverklaring voor de Franse gastronomie, samengevat als: “Een mooie wijn, een goed stuk vlees, een lekkere kaas!” Wat niet in de smaak valt (viel?) bij zijn tegenstanders, die hem verwijten de identitaire kaart te spelen. Een radicale ecologiste wees hem er zelfs op dat couscous de lievelingskost van de Fransen is! Ook deze keer liet Roussel zich niet uit zijn lood slaan. Een paar dagen later bezocht hij doodleuk een slagersschool. Hij gaf toen meer uitleg over zijn opvatting: “Vandaag is de voeding elitair. Wie geld heeft, eet scharrelkip, de rest koopt in de discount batterijkippen uit Brazilië. Ik wil dat ook de arbeiders vlees van goede kwaliteit kunnen betalen.”

Ronde van Frankrijk

Het zal duidelijk zijn dat de communistische kandidaat geen fan is van wat hij noemt “deugend links dat het volk vergeten is, in een ivoren toren leeft, burgerlijk en intellectueel geworden is, een links dat kerstbomen en de Ronde van Frankrijk wil verbieden”. Dergelijke uitspraken leveren hem lof op in de rechtse media. Zij zien in Roussel een man op links die eindelijk in opstand durft te komen tegen de wokebeweging en haar groeiende invloed in progressieve kringen. Er zijn nog meer voorbeelden van zijn kritiek op de écolos bobos, zeg maar de ‘groene yups’. Zij zijn er volgens hem verantwoordelijk voor dat de werkende mensen een links dat hen vervreemd heeft in de steek hebben gelaten. “Roussel is rechts”, roepen zijn tegenstanders verontwaardigd. Maar misschien is dat wat kort door de bocht.

Los van de provocaties heeft de communistische kandidaat een argument dat niet zomaar van tafel kan worden geveegd: links hangt in Frankrijk in de touwen omdat de werkende klasse zich er niet meer in herkent en zeker niet in de moraliserende golf die indruist tegen haar tradities. Het Frankrijk van de gelukkige dagen is dat van de tijd toen links en het volk dezelfde droom en waarden deelden. Het is geen toeval dat de Franse filosoof Michaël Fœssel, de auteur van een recent verschenen boek (Quartier rouge: le plaisir et la gauche), in de krant Libération de volgende vaststelling doet: “Links is verzwakt omdat het afstand heeft genomen van het plezier.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234