Vrijdag 20/05/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Hoe anders voel ik me als alles glanst en flonkert. Meteen voel ik me piepjong

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Hilde Van Mieghem

Verblindend zonlicht jubelt de kamer in en zet alles in lichterlaaie. Na dagenlang mist, donkerte, sneeuw en storm vallen er vrolijke lichtbundels door de ramen naar binnen.

Mijn hondje Mr. Wilson ligt in een lichtvlek op bed te ronken. Hij gloeit van de zonnewarmte. Ik spring het bed uit en neem het prachtige, zonovergoten landschap in me op. De wereld lacht. Heerlijk is het, ik kan kijken zover mijn oog reikt en dat is ver. “Tot aan Arezzo, zie je dat Wilson”, zeg ik. “Maar dat is niet zo”, werp ik tegen met een andere stem. “Tot net ervoor dan”, antwoord ik en klink weer anders.

Na weken alleen zijn spreek ik tegen mezelf en heb idiote discussies over niets. Meestal praat ik tegen Mr. Wilson die nooit wat terugzegt. Hij aanhoort me. Hij houdt zijn kopje begripvol scheef en begint bij het woord ‘wandelen’ als een gek te kwispelen. Ik kleed me aan en trek vrolijk één trui minder aan dan de vorige dagen.

Het is verbazend hoeveel effect het weer op me heeft. Hoe anders ik me voel als alles glanst en flonkert, zoals vandaag! Meteen voel ik me piepjong en wil ongedurig naar buiten, de ­bossen in trekken, terwijl ik me ­gisteren nog stokoud voelde, naar de bank ­slofte, me verstopte onder een dekentje en mezelf troostte met soep en een warm haardvuur.

Ik krijg een bericht van de eigenares van dit huis. Ze wijst me erop dat ­Anghiari, het dichtstbijzijnde dorp, ­vanavond, net zoals elk jaar in de kerstperiode, verlicht zal worden door niets anders dan kaarsen. Ik herinner het me van de vorige jaren en verheug me al.

Geen straatlantaarn zal branden, geen elektrisch licht in de huizen. Een droom is het, dat middeleeuwse dorpje, die nauwe steegjes, de steile trappen en de schattige pleintjes feeëriek ­verlicht door flakkerende vlammetjes. Ik vraag me af of ze nu ook weer de prachtige schetsen van Leonardo da Vinci zullen projecteren op de eeuwenoude muren die er al stonden toen hij nog leefde.

Maar eerst moet de dag geplukt worden. Ik zet koffie en ga met een kop op het trapje voor de keukendeur zitten, vol in de zon. Het pak sneeuw dat er nog lag toen ik ging slapen is zo goed als volledig gesmolten. Van de olijf­bomen vallen de laatste druppels ­smeltende sneeuw als glinsterende ­kristallen naar beneden.

Ik sluit mijn ogen en geniet. Tot ik naast me Mr. Wilson hoor grommen, diep in zijn buikje gebrom als van een motor die warmloopt. Nog even en het brommen wordt geblaf. Als golven van de zee die komen aanrollen, zo klinkt het.

Ik kijk op. Voor me, iets verder aan de rand van het bos, loopt een everzwijnfamilie langs. Twee volwassen beesten op kop, vier kleintjes erachteraan en een laatste volwassen beest sluit de rij. Ik hou Wilson in bedwang, fluister hem toe dat hij stil moet zijn.

Eindelijk zijn ze er weer. In al die ­weken dat ik hier was, zag ik ze niet één keer. Dat verbaasde me. Tot ik de doffe knallen hoorde van jachtgeweren en begreep dat die beesten zo slim ­waren om zich te verbergen.

Even overweeg ik om de krant te lezen of door Twitter te scrollen, maar besluit om het niet te doen. Ik wil nog wat ­vertoeven in de illusie dat alles goed is op aard.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234