Woensdag 05/10/2022
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Ik haat het hoe weinig aandacht men in Vlaanderen voor je heeft, Franz

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Hilde Van Mieghem

Franz. Vijf letters die heel jouw ‘zijn’ omvatten, jouw imposante persoonlijkheid benoemen, en waarbij die laatste letter al voorspelde hoe vaak jij met al je kracht op tafel zou slaan en zou vechten, tegen de stroom in.

Je bent niet meer, jij mooie man, nieuwsgierige avonturier, altijd op zoek naar wat er onder de oppervlakte schuilging, altijd peilend naar de diepte voorbij de bodem. Je daalde er onbevreesd in af en verwachtte van je acteurs hetzelfde.

Hoe ze daar dienden te raken, moesten ze zelf maar uitzoeken, je gaf ze geen handje bij de afdaling, alleen de zekerheid dat jij hen daar opwachtte en een ruimte creëerde waarin zij veilig de ziel uit hun lijf konden spelen. Ik heb zoveel van je geleerd.

Wekenlang liet je me aanmodderen toen ik Masja uit De drie zusters van Tsjechov speelde in de KVS in 1991. Nadat jij weer eens zei: “Nee Mieghem,” – zo noemde je me altijd – “je bent er nog niet”, riep ik wanhopig uit: maar hoe moet het dan?

Je wees naar Nand Buyl en zei: “Kijk naar hem.”

Dat deed ik, dagenlang, en zei toen vertwijfeld: “Maar hij doet niets!”

“Precies”, antwoordde je.

Bij de generale repetitie, de dag voor de première, stoof ik ongerust op je af en vroeg om hulp. Jij keek me aan, onderkoeld als altijd en zei toen: “Masja communiceert nooit, jij wel, voortdurend!” Opeens begreep ik het. Ik werkte die nacht door, kwam de volgende dag uren eerder naar het theater.

“Hey Mieghem, je bent er”, fluisterde je me in het oor, na de première.

We werden dikke ­vrienden en de laatste vijftien jaar was onze band inniger dan ooit. Ik kwam meermaals op vakantie naar Cyprus, waar je halftijds woonde, en als jij in het land was, kwam ik bij je eten. Je verwende je vrienden.

null Beeld David Biskup
Beeld David Biskup

Op een avond, jaren geleden, legde je een gladgepolijste kiezelsteen, niet groter dan een witte boon, voor me op tafel en vertelde me hoe jouw vader je als twaalfjarige jongen een steentje schonk met de opdracht: hou dat altijd in je broekzak en draai het tienmaal om in je hand voor je iets zegt.

Het zou me van pas komen, zei je, nu ik in het oog van de #MeToo-storm stond en langs alle kanten aangevallen werd, en je legde het in mijn hand en sloot mijn vingers eromheen.

Sssssst, zei je, nooit reageren op minkukels.

Sinds je overlijden laat je beeld me niet meer los, ik zie je zittend op het trapje terwijl je zelfgeplukte amandelen fijnstampte voor bij de abrikozenconfituur. Jij, dobberend in de zee als een walrus. Jij, filosoferend over het leven en de liefde. Jij grote dierenvriend ook, elke kat op Cyprus wist je wonen.

Beer van een vent, geveld ben je nu. Ik haat het hoe weinig aandacht men in Vlaanderen voor je heeft, jij grote kunstenaar, Franz Marijnen. Maar ik zwijg en hou je steentje stevig in mijn hand.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234