Zondag 03/07/2022
Mohamed Ouaamari. Beeld DM
Mohamed Ouaamari.Beeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

Is het niet bedroevend dat we sociaal contact uitbesteden aan kletskassa’s bij de supermarkt?

Mohamed Ouaamari is auteur van Groetjes uit Vlaanderen. Zijn column verschijnt tweewekelijks.

Mohamed Ouaamari

Online boodschappen doen is een zegen. Het is de toekomst zoals ik ze me inbeeldde toen ik klein was. Toen dacht ik dat onze boodschappen zouden worden geleverd door robots op rupsbanden, die om hun armen plastic boodschappentassen tot aan je deur brengen. Aanbellen, boodschappen aannemen, wat geld gooien in de opening die ontluikt in zijn borst. Een dankwoordje met een eentonige stem om dan over het trottoir naar het volgende huishouden te bollen. Anno 2021 zijn het geen robots maar slecht betaalde allochtonen die van deur naar deur scheuren met blauwe busjes van een niet nader genoemde Nederlandse supermarkt, met daarop digitale tekeningen van corpulente hamsters.

Corona heeft online boodschappen doen het extra zetje gegeven dat het nodig had. En maar goed ook. Er bestaan vast mensen die hun leven helemaal op orde hebben en op geijkte momenten richting de supermarkt trekken om in lange gangen met ongezellige tl-verlichting hun boodschappenlijstjes af te vinken. Er bestaan zelfs psychopaten die erg kunnen genieten van boodschappen doen. Wel, ik, een weldenkend en fatsoenlijk mens, heb een hekel aan de supermarkt en vind boodschappen doen de meest inefficiënte bezigheid die je kan bedenken. Hoe zalig is het om al onze benodigde spullen in onze virtuele winkelkar te gooien. Je moet geen boodschappenlijstjes maken, een kleine wandeling langs voorraad- en koelkasten vertelt je ogenblikkelijk wat de stand van zaken is. En niemand die achter jou met een winkelkar in je kont zit te boren omdat blijkbaar het universele idee bestaat dat je hiermee een wachtrij kleiner maakt.

Maar in ons huishouden sta ik alleen. Mijn vrouw is niet zo’n fan van al dat “digitale gedoe” en wil haar tomaten, potten yoghurt en pakken pasta met eigen handen hebben gevoeld alvorens ze in de boodschappenwagen te deponeren. En er zijn nog bezwaren. Wat bijvoorbeeld met kassiersters? De opmars van zelfscankassa’s is nu al een gevaar voor hun bestaan. Wat moeten al die senioren dan doen die niet zo behendig zijn met al dat digitale gedoe? En wat met de sociale functie van zo’n supermarkt? Voor sommige eenzame mensen is hun enige sociale contact een bezoek aan de winkel en het korte praatje met de kassierster. Nu experimenteren enkele Nederlandse supermarkten zelfs met kletskassa’s om deze groep mensen tegemoet te komen. De kassierster als sociaal assistent van de toekomst.

Ik wil dit initiatief niet de grond inboren, maar is het niet bedroevend dat we als samenleving een van de belangrijkste menselijke basisbehoeftes, namelijk sociaal contact, uitbesteden aan kletskassa’s bij de supermarkt? Kunnen wij echt niet beter dan dit? Het lijkt wel alsof hoe meer we onze wereld naar ons hand kunnen zetten met de grootste technologische snufjes, hoe minder vanzelfsprekend menselijk basisgedrag wordt.

Voor je het weet dromen mijn achterkleinkinderen later over mensen die een spontaan gesprek hebben in plaats van over futuristische robots.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234