Maandag 24/01/2022
Douglas De Coninck. Beeld DM
Douglas De Coninck.Beeld DM

StandpuntDouglas De Coninck

Je moet haast gaan hopen dat het pure lompigheid was van een topambtenaar die al sinds 2003 op post is

Douglas De Coninck is journalist.

Douglas De Coninck

Het is zowat het politieke raadsel van het jaar: hoe slaagde staatssecretaris Sammy Mahdi erin de Brusselse sans-papiers ervan te overtuigen om na 59 dagen met hun hongerstaking te stoppen en achteraf voor alle tv-camera’s te kunnen verkondigen dat hen geen enkele belofte was gedaan?

Beelden van dichtgenaaide monden gingen in die dagen de wereld rond. De actievoerders begonnen nu batterijen in te slikken en water te weigeren. Dagelijks brachten ziekenwagens mensen vanuit de Begijnhofkerk of ULB en VUB naar de spoedafdelingen van Brusselse ziekenhuizen. Regeringspartijen PS en Ecolo kondigden aan dat ze bij de eerste dode “binnen het uur” uit de regering zouden stappen.

Wat voor mirakel heeft zich in die laatste dagen voor het akkoord van 21 juli voltrokken? Geen enkel, zo lijkt op te maken uit een nu opgedoken video-opname. Het was gewoon een woordspelletje.

Beter dan wie ook wetend dat de grote meerderheid van de hongerstakers alleenstaande mannen of vrouwen waren zonder in België verblijvende kinderen of ouders, en dat zijn cijfers voor hen nu juist niet van toepassing waren, verbaasde directeur Freddy Roosemont van de dienst Vreemdelingenzaken een kleine groep in een VUB-lokaal met de woorden: “Op dit moment is vijftig procent van de aanvragen positief. Dat is gestegen, hè, het is nooit zo erg gestegen.”

Hij wekte de indruk dat die “een op twee” ook voor de sans-papiers van toepassing zou zijn: “Ik sprak net in de Begijnhofkerk met twee, drie personen. Als ik deze gevallen goed analyseer, dan zijn dit positieve gevallen.”

Je moet haast gaan hopen dat het pure lompigheid was van een topambtenaar die al sinds 2003 op post is, maar dat lijkt zo goed als onvoorstelbaar. Als iemand geacht mag worden te weten dat zijn cijfers niet van toepassing waren op deze groep, dan is het Freddy Roosemont.

De autoriteiten in Guantanamo Bay pakten hun hongerstakingen anders aan. Gevangenen werden dwangmatig gevoed. Op die manier maakte ook de Indiase politie in 2008 een einde aan de hongerstaking van zes Tibetaanse monniken. Maar zo’n soort land zijn wij dus niet. Onze gezagsdragers hebben een iets minder brutaal aanvoelende methode ontwikkeld. Wij sturen een hoge ambtenaar naar de hongerstakers en laten die in een zo cryptisch mogelijk taaltje uitleggen dat hun eisen zijn ingewilligd. Drie maanden later zeggen we dat dat écht wel een misverstand moet zijn geweest.

Is dit de ware toedracht? Of dient die eerder te worden gezocht in een tweet, nadat op 3 november bekendraakte dat nagenoeg alle beslissingen over de eerste om regularisatie vragende sans-papiers negatief waren? Die ging zo: “Freddy Roosemont is een loyal civil servant zoals ze er nog zelden maken. Toch blijft het een heel vreemd verhaal waarvan we het einde nog niet gezien hebben.”

Auteur: Theo Francken, Sammy Mahdi’s voorganger.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234