Dinsdag 05/07/2022

Hemelpostaan Wilfried Van Moer

Matthias M.R. Declercq: ‘Jij was de bluetooth van het Belgisch voetbal, Wilfried Van Moer’

null Beeld Philippe Callant / RV
Beeld Philippe Callant / RV

In Hemelpost zeggen we vaarwel tegen hen die in 2021 zijn komen te gaan. Matthias M.R. Declercq, journalist en schrijver, schrijft hier een brief aan Wilfried Van Moer, voetballer. Hij werd 76 en overleed op 24 augustus.

Matthias M.R. Declercq

Wilfried,

Behalve ‘goulash’ ken ik maar één ander Hongaars woord: Kitchi. Het woord doet denken aan Chinese kinderpoppen en plastic actiehelden, maar het is een verbastering van het Hongaarse ‘kicsi’, wat ‘kleine’ betekent. Dat is hoe jij voortleeft, als de kleine. Kitchi is de koosnaam die Antal Nagy je gaf. Hij was ooit ploegmaat bij Standard en kon de naam Wilfried niet goed uitspreken. Dus werd het Kitchi, en dat bleef het ook. Met Nagy speelde je eind jaren zestig voor het eerst kampioen, als leidsman van Standard, om dat drie jaar lang te blijven, drie Gouden Schoenen te winnen en je naam voor altijd in zwart stof te schrijven, in het roet, de aanslag op autoramen, in het gekuch van rode hesjes: Kitchi, de kleine, Le Petit Général.

Pas jaren na jouw afscheid ben ik geboren. Ik zag je niet in het geel van Beveren, je thuisclub, niet in het geel van Sint-Truiden, niet in het rood van Antwerp, Standard en Beringen, en ook niet in het geel en rood van de nationale ploeg. Alleen van vergane videobanden ken ik je, van beelden waarop het ’s zomers sneeuwt.

Ik had je graag gekend, Kitchi, gezien hoe je ster rees vanuit het Waasland, vanuit het volkscafé van vader en moeder. Zij handelden in goud en zilver, en in bierkaartjes. Jij was het kind van de hoop, een half jaar na de bevrijding van België. De hoop van een gezin dat twee kinderen verloor tijdens de oorlog.

Ik had je graag gezien in Luik, opgeleefd van je sturm-und-drang. Altijd vinnig, altijd snel, scherp, de aanjager met de gave techniek en het perifere zicht. Jij zag dingen die niemand anders zag, vroeg altijd om verbinding: je was de bluetooth van het Belgisch voetbal. En je mat maar 1m68, nog kleiner dan Messi! In Luik, aan de zijde van Piot en Thissen, wrong je de arm om van Brussel, die van Coeck, Van Himst en Rensenbrink, en werd je een van de beste Belgische voetballers uit de geschiedenis. Raymond van het Groenewoud bezong je op de tonen van ‘Je veux de l’amour’, en iedereen zong mee: je veux Van Moer! Een lied dat later ook speelde in je kroeg op het marktplein van Hasselt, café Wembley, waar je vrouw de boel bestierde. Onverstoorbaar, recht door zee, zalig nuchter, toffe pee. Het is Van Moer! Het is Van Moer!

Vier breuken

Ik had graag gezien hoe je in Beringen herrees, na vier breuken in vier jaar bij Standard. Herrees nadat je het profvoetbal en de nationale ploeg had verlaten, om door Guy Thys te worden opgeroepen, nog maar eens, als 35-jarige. Op het EK van 1980, in Italië, was jij de maïzena en klitte je de boel samen. België haalde de finale. Dat is de huidige generatie niet gelukt. Noem het geen nostalgie, Kitchi, want jouw tijd heb ik niet meegemaakt, noem het verlangen naar een heldere tijd, noem het liefde voor het doodgewone, het doodgewone toptalent.

Met een potlood draaide ik in het wieltje van stroeve videospoelen, las de elf namen die op het scherm verschenen en leidde daar­uit af dat je alleen international kon worden als er ‘van’ in je naam voorkwam. Van Moer, Van Himst, Vandereycken, Van der Elst, en later Vandersmissen en Van Der Linden, en nog later Vanderhaeghe, Van Kerckhoven, Van Meir en Van Der Heyden. Alsof de ‘van’ de afkomst moest versterken. Ik ben van hier. Nu hoeft dat niet meer. De grijstinten zijn ingeruild voor een prisma. Lukaku, ­Batshuayi en Nainggolan zijn ook van hier. En maar goed ook.

Het maakt van vroegere generaties op oude banden archetypes van het zompige kleivolk dat we zijn, schoentip­staarders. Ook jij, Kitchi, zwijgzaam, teruggetrokken, soms wat beschaamd. Daar wordt hier van gehouden. Daar wordt hier naar verlangd. En dat wordt hier ook erg gemist, in een tijd van schreeuwers. Hier. En nu.

Köszönöm, Tábornok. Bedankt, Generaal.

(Hemelpost, naar een idee van HP/De Tijd)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234