Woensdag 06/07/2022
Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

MeToo in de media: wie de moed heeft om zich uit te spreken over grensoverschrijdend gedrag, wordt niet per se gesteund

Julie Cafmeyer is columnist.

Julie Cafmeyer

Het was dankzij mijn collega Joël De Ceulaer, dat het langzaam begon door te dringen. Zijn laatste brief richt hij aan Christian Van Thillo, topman van DPG Media. In 2016 werd directeur-uitgever Jaak Smeets ontslagen wegens grensoverschrijdend gedrag. Dit werd aan het het licht gebracht door de Nederlandse podcast The Gygs, onder de titel: ‘MeToo doofpot bij grootste mediabedrijf van Nederland’. Van Thillo geeft toe dat het nieuws werd stilgehouden en zegt dat het zo gelopen is om de privacy van de slachtoffers te beschermen.

Ik had dit nieuwsbericht al gelezen, maar keek ervan weg. Je zou dit een luie of laffe reflex kunnen noemen. Bij elk bericht omtrent MeToo word ik een apathische zombie die zich afschermt van de realiteit. Het zou ook zelfbescherming kunnen zijn, het besef dat het beter is voor je mentale gezondheid om je er niet in te mengen. Blijf weg van het wespennest, voor je eigen goed. Zorgen deze mechanismes ervoor dat grensoverschrijdend gedrag zo vaak verzwegen wordt? Is de zelfbescherming terecht of laf? Of is er meer aan de hand?

Na het lezen van de brief van De Ceulaer besloot ik research te doen rond de zaak. Uit het artikel ‘Ontslag van Jaak Smeets bij DPG Media was meer dan #MeToo-verhaal’ van het onafhankelijk nieuwsmedium Apache blijkt dat “minstens twee slachtoffers nooit om geheimhouding hebben gevraagd. Ook de Volkskrant schrijft dat op 21/2. Het is nog onduidelijk wat de wensen van de twee anderen waren.” Apache kaart ook aan dat het de voorbije maanden opviel dat “VTM en Het Laatste Nieuws in de zaak van Bart De Pauw wel erg opvallend de kant kozen van de tv-figuur en de aanklachten van de actrices die door hem werden belaagd, minimaliseerden. De VRT kreeg geregeld de volle laag.”

Dit betekent dus dat vrouwen die in de openbaarheid komen met een MeToo-schandaal, worden tegengewerkt omdat een topman meer bescherming verdient.

De Ceulaer schrijft: “Media moeten onrecht onthullen. (...) Wel moeten structurele fouten aan het licht worden gebracht. Graag voortaan ook de fouten in het eigen universum. Dat moet beter.”

Zal het volstaan om fouten aan het licht te brengen? Of moet de hele werkstructuur van een bedrijf anders? Niet alleen ik kamp met de reflex van het wegkijken, het negeren, het verzwijgen. Dit is niet laf, niet lui. De angst is allesbehalve irrationeel, volkomen terecht. Wie de moed heeft om zich uit te spreken over grensoverschrijdend gedrag, wordt niet per se gesteund. Waar zijn dan nog de safe spaces? Personen aan de top bepalen wie beschermd wordt, en wie niet. Ondertussen nemen werknemers de risico's. Hoe gaan we naar werkstructuren en werksferen waar mensen hun carrière niet moeten opgeven om hun mentaal welzijn te beschermen?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234