Vrijdag 20/05/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Nu de vakantie voorbij is vallen ook de politici terug in het oude patroon: met elkaar in de clinch gaan

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Alain Gerlache

Ik beloof er geen gewoonte van te maken, maar vergeef me dat ik, als bewonderaar van Antonio Vivaldi, deze column met een persoonlijke anekdote begin. Vrijdagavond woonde ik in Luik een concert bij dat volledig aan de grote Venetiaanse componist gewijd was. Muzikaliteit, inventiviteit, lichtheid, durf – een stevig contrast met het geruzie van die dag in de coalitie, toen de socialistische minister Karine Lalieux haar plannen voor de pensioenhervorming aan de pers voorstelde.

De meester van de Italiaanse barok had dan wel de bijnaam ‘il prete rosso’, de rode priester, vanwege de kleur van zijn haar, maar daar stopt de vergelijking tussen de kakofonie in de regering en de harmonie van het concert. En om de ironie compleet te maken, heette die avond ‘Vivaldi: le monde à l’envers’ – ‘Vivaldi: de wereld op haar kop’, naar een van zijn concerto’s: ‘Il mondo al rovescio’.

Het mediaoptreden van de minister van Pensioenen is bij de partners van de PS niet in goede aarde gevallen, zoveel is duidelijk. Dat is trouwens heel de paradox van de Brusselse socialiste, die zegt dat ze met haar project de bevolking weer vertrouwen wil geven in het pensioenstelsel, maar tegelijkertijd door deze handelswijze dat vertrouwen binnen de coalitie zelf ondermijnt.

Zozeer zelfs dat er al gespeculeerd wordt dat de minister met haar politiek linkse tekst het gevaar loopt dat de hervorming, die al uitgesteld was, op een mooie dag voorgoed wordt begraven. Per slot van rekening is ook de vorige regering, die toch politiek homogener was, er niet in geslaagd een hervorming door te voeren die iedereen noodzakelijk vindt. Hoe dan ook is die politieke heisa een weinig geruststellende episode voor de vele burgers die twijfels hebben over het voortbestaan van het pensioenstelsel. Integendeel.

Dwangarbeid

Het is geen alleenstaand incident. Al de volgende dag verklaarde MR-voorzitter George-Louis Bouchez in Le Soir dat “langdurig werklozen die een knelpuntberoep weigeren, moeten worden uitgesloten”. Dat is slechts een van zijn voorstellen in de aanloop naar de werkgelegenheidsconferentie die vicepremier en PS-minister Pierre-Yves Dermagne deze week organiseert en die in zekere zin het hoofdstuk ‘Loopbaan’ is na het project ‘Pensioen’ van zijn collega Lalieux.

Met zijn uitspraak oefent Bouchez, een ‘#trotseliberaal’ volgens zijn welbekende hashtag, druk uit op de socialistische partner, terwijl die net zijn stempel tracht te drukken op het regeringsbeleid, als antwoord op de onophoudelijke aanvallen van de PTB die het toonbeeld van ‘Authentiek Links’ wil zijn. De socialistische leider Paul Magnette sloeg op Twitter hard terug: “Volgens de voorzitter van de MR is de oplossing voor de knelpuntberoepen dwangarbeid en straffen. Die liberale recepten werken niet en stigmatiseren de mensen. De PS zal ze nooit aanvaarden!”

Repliek van ‘GLB’, ook op Twitter: “De socialistische recepten zijn werkloosheidscultuur en sociale mislukkingen zoals we ze in Charleroi of Bergen moeten ondergaan”. Onthoud goed dat deze mensen samen België besturen en samen beloven dat ze de rampzalige toestand van Wallonië zullen rechttrekken.

In de clinch

Nu de vakantie voorbij is en het – relatief – rustig blijft op het pandemiefront, behalve in Brussel, keert iedereen blijkbaar terug naar zijn of haar favoriete activiteiten: vrienden terugzien, terrasjes doen, sporten, wat cultuur meepikken. Ook de politici vallen terug in het oude patroon: met elkaar in de clinch gaan. Naarmate de strijd tegen het virus zijn dringende karakter verliest, komen de min of meer toegedekte spanningen tussen de meerderheidspartners aan de oppervlakte.

Die bruuske koortsopstoot toont de zwakte van wat de coalitiepartners echt samenhoudt. De angst voor de leegte of de dreiging van separatisme volstaat niet als basis voor een positieve regeringsdynamiek. Zeven partijen in de federale regering, dat is evenveel als in het Vlaamse parlement en meer dan in het Waalse, waar ze met vijf zijn.

Maar de democratische diversiteit van een parlement is ook de zwakte van een regering. Uit angst om niet te worden gehoord en hun imago te laten verwateren in vaag centristisch beleid, trachten de coalitiepartijen zich zoveel mogelijk van elkaar te onderscheiden en kopiëren ze zelfs de brutale communicatie van de partijen die ze van extremisme beschuldigen. Zo geven ze net die partijen gelijk en brengen ze het concept zelf van het compromis en het algemeen belang in diskrediet. Als het zo verder gaat, komt ook de democratie op haar kop te staan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234