Zaterdag 01/10/2022

ColumnDe megastad

Op de deur van de winkel hangt sinds kort een bordje: ‘vuurwapens niet toegestaan’

Bloemen en tekeningen voor de slachtoffers van de schietpartij in Highland Park, een buitenwijk van Chicago. Zeven mensen kwamen daarbij om het leven. Beeld AP
Bloemen en tekeningen voor de slachtoffers van de schietpartij in Highland Park, een buitenwijk van Chicago. Zeven mensen kwamen daarbij om het leven.Beeld AP

Metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Correspondenten doen wekelijks verslag vanuit hun eigen megastad. Deze week: Mari Meyer in Los Angeles.

Mari Meyer

Het is 4 juli, Independence Day (Onafhankelijkheidsdag) in de VS. Ik kijk met een half oog naar een tenniswedstrijd op tv terwijl ik door mijn nieuwsfeed op Instagram blader. Breaking news, zie ik. ‘Schietpartij bij 4 juliparade in Highland Park.’ Highland Park. Een scherp gevoel van paniek. Hier in Los Angeles? Nee, zie ik seconden later. Een buitenwijk van Chicago, in Illinois. Meteen voel ik een mengeling van opluchting dat het niet om de hoek is, en het misselijke en machteloze gevoel dat er altijd is na nieuws over schietpartijen.

Los Angeles is een uitgestrekte lappendeken van aan elkaar grenzende stadsdelen. Tien minuten bij mij vandaan ligt Highland Park, een van oudsher latinowijk die elk jaar een stukje hipper en witter wordt. Zondag, de dag voor de schietpartij in Illinois, was ik er nog om te bowlen. Ik dronk gemberbier en gooide tot ieders verbazing een strike.

Die zorgeloze versie van Highland Park strookt in mijn hoofd niet met vuurwapengeweld. Maar dat doet geen enkele plek, voor geen enkele inwoner van de VS. Bij meerdere 4 juliparades brak dit jaar paniek uit, omdat mensen vuurwerk hoorden en dachten dat het om geweerschoten ging. Bij de tragische schietpartij in Highland Park was dat ook echt zo. Er vielen zeven doden. Nog steeds ben ik eerst een milliseconde bang als ik die plaatsnaam zie.

Ik realiseer me ineens hoe waakzaam ik de afgelopen tijd ben geweest, zowel bewust als onbewust. Zomaar een zondagochtend, een paar weken geleden: mijn vrouw en ik wandelen in Angeles National Forest met onze hond en zien verderop een man met iets aan zijn riem. Het blijkt een mobiele telefoon in een houder te zijn, geen holster. “Ik dacht even dat hij een pistool had”, zeg ik. “Ik ook”, antwoordt mijn vrouw.

Nieuwe wapenwet

Vorig weekend: ik haal enthousiast mijn zakken leeg voor de metaalpoortjes van de concertzaal, omdat dit betekent dat de andere bezoekers ook gecontroleerd worden. Afgelopen vrijdag: een knallende uitlaatpijp klinkt als een geweerschot. Gisteren: bij het boodschappen doen denk ik aan schietpartijen in supermarkten in Boulder (2021, tien doden) en Buffalo (2022, tien doden). Op de deur van de winkel hangt sinds kort een bordje: ‘vuurwapens niet toegestaan’. Dagelijks: ik zoek overal waar ik binnenloop meteen naar de nooduitgang en de wc.

Bij een active shooter is vluchten overlevingsstrategie nummer een, je verstoppen staat op twee. Op een dinsdagochtend in april schiet een man om zich heen in de metro in Brooklyn, New York. Tien mensen raken gewond. Op een dinsdagochtend in mei loopt een schutter een basisschool in Uvalde, Texas binnen. Anderhalf uur later zijn negentien leerlingen en twee docenten dood. Een vriend sms’t begin juni dat hij de Pride-parade in New York, waar hij normaal gesproken altijd bij is, overslaat omdat hij zich niet veilig voelt.

Democraten en Republikeinen werden het na Uvalde eens over een nieuwe wapenwet. Een van de speerpunten is een strenger antecedentenonderzoek bij aankoop. De mentaal instabiele schutter in Highland Park liet zijn vader garant staan en kocht vervolgens vijf vuurwapens. We proberen in ons dagelijks leven risico’s in te schatten en afwegingen te maken, in de ijdele hoop dat het iets uitmaakt. Maar er zijn dit jaar al driehonderd massaschietpartijen geweest. De slachtoffers kochten een brood, klapten voor een praalwagen, zaten in de schoolbanken, wachtten in een ziekenhuis, liepen op straat. De bowlingbaan waar ik graag kom, heeft geen nooduitgang.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234