Zaterdag 22/01/2022
null Beeld DM
Beeld DM

Column

Spreeuwen, kraaien en rode wouwen... Het levert prachtige lucht­gevechten op

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Marnix Peeters

Nu de maïs is geoogst, hebben wij weer plaats zat. Wij trekken de velden in, waar tussen de harde stengel­resten duizenden kolven zijn achtergebleven. Ik stop er enkele in mijn grote buideltas, om de paar dagen staat er maïs op het menu.

De spreeuwen hebben de tijd van hun leven. Zij zoeven in grote groepen door de lucht, waar nu, na het vertrek van de trekvogels, ook de kraaien vrij spel hebben. Soms worden zij lastiggevallen door een troepje overtrekkende rode wouwen, die de velden willen inspecteren op muizen. Het levert prachtige luchtgevechten op.

Boef houdt van de herfst. Hij ruikt overal wild­sporen en gaat geregeld in de modder van de akker liggen om een half­rotte maïskolf af te knagen. Ook hij is altijd maar uit op muizen. Doordat de velden nu weer bloot liggen en de meeste weiden zijn gemaaid, kan hij weer gemakkelijker hun gangen vinden. Hij graaft zich de poten van het lijf, ronkend en snuivend drijft hij z’n snuit in de natte aarde.

Door de waters­nood van deze zomer is een van de twee bruggen over de Our weggespoeld. Het is te zeggen: ze was zo zwaar beschadigd dat ingenieurs van het gewest beslist hebben om ze af te breken. Er is het komende jaar geen geld voor een nieuwe. De brug werd vooral door wandelaars en fietsers gebruikt, en door de veeboer die zich nu van de helft van zijn weiden afgesneden weet. Als het water niet te hoog staat, jaagt hij zijn koeien door de rivier. Onwillig en schrikkerig schuifelen ze over de gladde keien. Een deel brengt hij met de aanhanger over naar weiden van collega-boeren in andere dorpen. Het is een gesukkel maar het lukt. Het is nu toch bijna winter.

Wij gebruikten de brug om naar de bakker te gaan. De wandeling was nét goed: drie kilometer heen, drie terug. Nu de brug weg is, moeten wij de heuvel over, helemaal langs de Wasser­behälter en de Duitse grens en dan door Steffes­hausen. Een brood gaan kopen kost nu tien kilometer. Wij nemen al eens wat vaker de auto.

Wij weten niet goed of wij deze winter naar Spanje zouden rijden. Boef kan intussen auto­ritten aan, wij rijden zonder problemen met hem op de achterbank naar Antwerpen. Maar zijn tegenzin is nog steeds voelbaar, en wij vragen ons af of hij de 2.500 kilometer naar zijn geboorte­grond aankan. En wat als we daar aankomen? Durven we hem vrij te laten, met het risico dat hij, verleid door oude geuren en kleuren, het hazenpad kiest? Hij is niet van ons, wij bezitten hem niet, maar wij zouden hem inmiddels eenvoudigweg niet meer kunnen missen.

Boef, het boek dat mijn vrouw over hem schreef, is zo goed als uitverkocht. Er komt geen nieuwe druk. Doordat het enkel bij Standaard Boekhandel te koop was, kon zij kosten besparen en kan zij nu liefst 5.000 euro aan asielen en honden­helpers schenken. Dat is prachtig, dat zijn veel geredde en gevoede viervoeters. Dat enkele onafhankelijke boekhandelaars nu om die reden mijn nieuwe roman boycotten, zoals ze hadden gedreigd, nemen we er maar bij. Het zijn cynische mensen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234