Woensdag 05/10/2022

Hemelpostaan Kris De Bruyne

Stijn Meuris: ‘Jij schreef en zong nummers, Kris De Bruyne, waar mijn nekharen nog altijd van overeind komen’

null Beeld Philippe Callant / RV
Beeld Philippe Callant / RV

In Hemelpost zeggen we vaarwel tegen hen die in 2021 zijn komen te gaan. Stijn Meuris, journalist, regisseur, muzikant, schrijft hier een brief aan Kris De Bruyne, muzikant. Hij werd 70 en overleed op 3 februari.

Stijn Meuris

Hey Kris,

Sorry voor het storen, maar ik dacht dat je na dik tien maanden in het hiernamaals wel behoefte zou hebben aan een bericht van beneden. Per slot van rekening ben je vertrokken op een moment waarop we met z’n allen nog dachten: we zitten die miserie hier nog heel even uit, en dan kunnen we weer verder. Weliswaar zonder jou, maar toch: verder. Dat is dus anders uitgedraaid.

Ik denk de jongste tijd veel aan je. Dat deed ik tevoren ook al, maar toch. Het debiet aan gedachten over het begin van de jaren 90 is merkbaar toegenomen. Over hoe we elkaar enkele maanden lang regelmatig zagen, in jullie rommelig-gezellige notariswoning in Melsele. Om daar in een reeks lange sessies aan ons boek Sire, dit is rock & roll te werken. Raar project was dat. In 1993, dus nog enkele jaren voor iedereen in hooguit drie klikken alle songteksten kon opduiken, gingen wij nog even de – volgens ons althans – honderd allerbeste Nederlandstalige songteksten oplijsten. What were we thinking? Ik denk dat we 87 stuks van het boek verkocht hebben. Of weggegeven, kan ook.

Hoe dan ook, het ging mij minder om het eindresultaat dan om de ontmoetingen. Dat ik, nog piepjong, überhaupt mocht brainstormen met iemand die ik altijd al hoog had zitten. Niet dat ik uit de kleinkunst kwam, maar ik wist wel dat mensen zoals jij, Wim De Craene, Raymond, Ann Christy, Jan De Wilde en Zjef Vanuytsel nummers hadden geschreven en gezongen waar mijn nekharen telkens van overeind kwamen. En nog steeds, trouwens. Kijk, dan zit je als jonge snaak toch enigszins onwennig aan zo’n keukentafel.

Pittige discussies ook, wanneer ik vond dat minstens drie teksten van jouw hand in het boek moesten. “Maak er twee van”, zei jij dan. Wat ik dan weer grappig vond, gezien je rijke oeuvre.

Amsterdam

Er was iets met die plek, daar in Melsele. Het kan aan de stand van de zon gelegen hebben – het was lente – maar telkens wanneer ik de afrit in Kruibeke nam, leek ik ineens in een omgeving te belanden die ik écht associeerde met de betere nummers uit de kleinkunst: kleine boerderijtjes, weggezonken in een groen wiegend landschap, op een boogscheut van de Antwerpse achterhaven. Ik durf te denken dat wijlen Luc De Vos zich daar ook thuisgevoeld zou hebben en dat de streek het ideale decor vormde voor ‘Rozanne’ van Wim De Craene. Tegelijk voelde ik: dit is hier bijna voorbij. En het komt nooit meer terug. Dat bleek te kloppen. Er zit PFOS in de grond, vernamen we na je dood.

Niet lang daarna ben je in Sint-Amands gaan wonen, dichter bij de Beneden-Schelde. Waar je altijd al wou wonen. Wel net iets verder van Amsterdam, waarover jij het ultieme lied geschreven hebt. Ik zou er eigenlijk nog eens naar Van Gogh moeten gaan kijken, maar in het Concertgebouw is het nog altijd geen feest. Wie van ons vermoedde toen…

Ik realiseerde me onlangs dat je in 1993 amper 43 was. Hoe vreemd. Ik zag je toen namelijk al lang als de wijze, ervaren singer-songwriter die je niks meer moest en kon leren. Als de gearriveerde bohemien, die teruggetrokken in zijn herenhuis met weelderige tuin eigenlijk kon doen – maar vooral laten – wat ie wou. Ik ben zelf inmiddels 57, dus je begrijpt hoe verontrustend die gedachte was. Zeker doordat het maar een haar scheelde of ik was voor altijd 56 gebleven. Jij hebt dat niet meer meegekregen, maar ik heb een hartstilstand gehad. Zes minuten lang flatliner. Heel even over en uit. Zover is het uiteindelijk niet gekomen, maar stel dat het was misgelopen, dan hadden we daar bij jou aan deel 2 van Sire, dit is rock & roll kunnen werken. Is daar eigenlijk internet?

Het ga je goed, Kris. Ik ben nog steeds fan. En ik ga dat blijven.

(Hemelpost, naar een idee van HP/De Tijd)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234