Maandag 16/05/2022
Mark Coenen. Beeld DM
Mark Coenen.Beeld DM

ColumnMark Coenen

Trots waren we op onze nieuwe verslaving, waarna we veertig jaar nodig hadden om er na zestien pogingen mee te stoppen

Mark Coenen is columnist.

Mark Coenen

De gelegenheid schept de goesting: er zijn, zo meldde men, in de buurt van onze scholen te veel plekken waar de schoolgaande jeugd voor en na de bel zich kan laven en voeden door middel van suikerdranken en als broodjes vermomde caloriebommen. Als een zwerm spreeuwen duiken ze op die winkels af, kauwend en kwetterend tot de bel gaat. Outfits worden gemonsterd, het andere geslacht tersluiks gemonitord. Ondertussen scannen zenuwachtige ogen de laatste berichten op TikTok dan wel Instagram. Hip zijn is ook in deze digitale tijd een fulltime job.

Die omgeving verschilt in niets met die uit mijn tijd, behalve dat er bij ons alleen jongens kwetterden, want meisjes waren niet toegelaten en maar goed ook. Het culinaire aanbod is sindsdien wel danig uitgebreid. Wij konden geen gevulde koeken en mitraillettes bestellen, we moesten het doen met volledig uit suiker bestaand suikerwaar in de vorm van snoep.

De winkel bevond zich op schootsafstand van de school, maar wel net buiten de juridische perimeter die de paters Norbertijnen hadden gekregen van het gemeentebestuur. Dat maakte dat zij niets konden doen aan de lamlendigen die elke dag eerst halt hielden aan de winkel. Niet iedereen deed het, het was bijna een revolutionaire daad. Als je na aanschaf van een smoelentrekker aanstalten maakte om de schoolpoort binnen te gaan liep je spitsroeden langs de perfect en zijn acolieten, die het deerniswekkende consumptiegedrag veroordeelden met een misprijzende sneer.

In het assortiment van de schoolwinkel vond de jonge studax op de toog ook een ruime bokaal met daarin sigaretten zonder merk, die voor één frank per stuk verkocht werden. Onze sigaret professioneel in onze handpalm verbergend monsterden we afgunstig de nieuwe Dax Brommers van de mannen van de zesde Latijnse en waren we trots op onze nieuwe verslaving. Waarna we veertig jaar nodig hadden om er na zestien pogingen eindelijk weer mee te stoppen.

Eén winkel werden er gemiddeld zes, zo blijkt uit recente studies. Het gaat over fastfood, afhaalzaken en gemakswinkels die op wandelafstand van de schoolpoorten liggen. Maar dat volstaat niet: wie rond de klok van vier zijn boodschappen doet in een ginds grootwarenhuis wordt ook daar haast onder de voet gelopen door uitgehongerde pubers beladen met zakken chips en familiepakken Snickers. Kauwend en kwetterend gaan ze naar huis.

Ik wist niet eens wat gemakswinkels zijn. Ik voel me in elke winkel redelijk op mijn gemak, anders stapte ik er niet binnen. Blijken dat tenten te zijn met overwegend ongezond aanbod: een soort van nachtwinkel, maar dan overdag. Favoriete drenkplaatsen van de schoolgaande jeugd, waar wel het zakgeld maar niet de calorieën worden geteld.

Daarna slenteren ze naar huis.

“Hoe was het op school?”

“Ging wel. Wat eten we vanavond?”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234