Dinsdag 05/07/2022

ColumnJana Antonissen

Wat een verademing het is om kleren te dragen die je letterlijk op het lijf geschreven zijn

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Jana Antonissen is journalist. Haar column verschijnt wekelijks in De Morgen Magazine.

Jana Antonissen

De meeste mensen weten het niet, maar kleren passen eigenlijk enkel wanneer ze voor jou gemaakt zijn. Dat je je kont zonder consequenties in een strakke broek wist te wurmen of een hemd zonder vrees voor afspringende knopen kunt dragen, betekent nog niet dat die kledingstukken je ook daadwerkelijk goed staan.

Wat een verademing het is om kleren te dragen die je letterlijk op het lijf geschreven zijn, ontdekte ik onlangs, toen ik een op maat gemaakt pak aanschafte. Geen gedoe met pijpen of armen die toch weer net te kort zijn; wat weleens wil gebeuren als je een gezegende honderdvijfentachtig centimeter lang bent. Geen geklooi met riemen om te brede broekbanden hoog te houden; wat ook weleens wil gebeuren als je daarbij aan de dunne kant bent.

Nee, doe mij dan maar dit donkere maatpak met discrete krijtstreep; tachtig procent wol, twintig procent zijde, en voor de volle honderd procent perfect.

Powerdressing, begrijp ik nu, is niet zomaar een blazer met epauletten aantrekken. Powerdressing is in je portefeuille tasten om je contouren te laten vereeuwigen door iemand met een meetlint, speldenkussen en veel geduld.

Peperduur, dat wel.

Helaas heb ik nu eenmaal een onbetaalbare smaak en daarbovenop nog eens de onbedwingbare neiging geld uit te geven vooraleer het binnenkomt. Een fatale combinatie waarmee ik mezelf al meermaals in een financiële afgrond stortte, en dat was met dit maatpak niet anders.

Maar als iemand die om den brode sociale commentaar levert, beschik ik wel over het excuus, of zeg maar gerust de morele obligatie om mijn baan zo stijlvol mogelijk te moeten beoefenen.

Het probleem is alleen dat ik met mijn columns geen vijfduizend dollar per maand incasseer, zoals Candace Bushnell, de schrijfster van Sex and the City, destijds deed voor haar stukjes in Vogue waarop de cultreeks gebaseerd is. In die serie verkondigt Carrie Bradshaw, de op Bushnell geïnspireerde columniste, vier dollar per woord te verdienen: een riant loon dat weliswaar haar Manolo-­verzameling verklaart, maar allesbehalve realistisch is.

Al dat geklets over smaak en stijl is natuurlijk behoorlijk ijdel. IJdelheid wordt vaak verwijtend in hetzelfde hokje als narcisme en oppervlakkigheid geplaatst. De katholieke kerk ziet er zelfs een hoofdzonde in. Maar volgens mij staat dat enkel zo in de Bijbel omdat er in Jezus’ tijd nog geen maatpakken bestonden.

Een gezonde dosis ijdelheid heeft nog nooit iemand kwaad gedaan; wel integendeel.

Zonder ijdelheid was er geen kunst, mode, literatuur, topsport of wetenschap geweest. Ook geen existentialisme overigens: Sartre, een klein mannetje met een lui oog, zou eens gezegd hebben dat hij zo hard studeerde om indruk te maken op de vrouwen.

“We zijn nu eenmaal niet veel meer dan de verhalen die anderen over ons vertellen”, schrijft filosoof Frank Meester in zijn boek Zie mij, een ijdel pleidooi om van het leven een mooi verhaal te maken waarin je zelf de hoofdrol speelt.

Kortom, zonder die nood om ons op z’n minst een beetje te onderscheiden, of dat nu met een moorddadig duur maatpak of filosofische these is, zouden we nergens staan.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234