Woensdag 28/09/2022
Hannelore Bedert. Beeld dm
Hannelore Bedert.Beeld dm

ColumnHannelore Bedert

Wat zou het fijn zijn om je kinderen nooit te moeten zeggen: ‘Ga niet mee met onbekenden’

Hannelore Bedert is singer-songwriter en schrijfster.

Hannelore Bedert

De media gaven het nog hooguit twee pagina’s, een kort item in het nieuws. Niemand is het vergeten, maar gruwelverjaardagen wil je niet vieren. We vermelden de belangrijkste feiten, namen en data, en daags nadien is de verjaardag gepasseerd. Opnieuw oud nieuws.

De feiten zijn wat ze waren. Vijfentwintig jaar geleden gaf ene Marc Dutroux aan waar hij twee meisjes in een kelder gevangenhield en wees hij de plaatsen aan waar nog vier anderen begraven lagen. Het land stond op zijn kop, leefde mee met de meisjes en families. De feiten waren gruwelijk, maar ook de collectieve angst die er sindsdien ingebakken zit, is niet te onderschatten.

Ik herinner me nog dat mijn ouders de dagen na de bevrijding vaker naar het journaal keken dan ze anders deden op zomeravonden. Het land gonsde, er hing een benauwende spanning. Ik herinner me hoe ik een ganse dag op straat had gespeeld en bij thuiskomst mijn moeder voor het televisietoestel zag staan, met tranen in de ogen. Hoe ze me vertelde wat er was gebeurd. En hoe ik daar met mijn hoofd niet bij kon.

Twaalf jaar was ik, even oud als Sabine Dardenne, het meisje dat tweeënhalve maand in die kelder gevangen had gezeten en op die zomerdag in 1996 werd bevrijd. Het meisje dat nog beleefd aan haar ontvoerder vroeg of ze haar potloden mocht meenemen en hem nadien een kus op de wang gaf. In hoeveel angst moet je een kind onderdompelen om hen het gevoel te geven dat ze op de dag van hun bevrijding hun ontvoerder moeten bedanken?

De man die ons land op zijn grondvesten deed daveren, maakte niet alleen meisjes en families kapot, maar tekende ook een generatie vrouwen, een generatie waartoe ik zelf behoor. Het monster nam onschuld bij ons weg en gaf een knauw aan het onderlinge vertrouwen.

Alleen naar huis fietsen, na een fuif, deden we als tiener niet. Op klaarlichte dag kon je in een bestelwagen getrokken worden, hoe groot moest het gevaar dan wel niet zijn na middernacht? De sociale controle op straat werd groter, mensen hielden elkaar meer in de gaten. De schrik werd er stevig ingebakken. Het waren geen verhaaltjes meer, geen verzinsels die we enkel in films te zien kregen. Het gebeurde vlakbij en ineens was er een ‘voor’ en een ‘na’. Er zal voorheen heus ook wel voorzichtigheid geweest zijn, maar plotsklaps waren we angstiger, alerter, ons allemaal bewust van het kwaad.

Wat zou het fijn zijn om nooit aan je kinderen te moeten zeggen: “Ga niet mee met onbekenden”, om nooit schrik te hebben dat hen iets kan overkomen.

Het is de grootste angst van elke ouder. Niet weten waar je kind is en wat ermee is gebeurd. Ik droom weinig, maar als ik ergens badend in het zweet van wakker word, dan gaat het steevast over de kinderen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234