Vrijdag 30/09/2022

OpinieDelphine Lecompte

We moeten de polemiek, die onuitstaanbare compromisloze literaire kunstvorm, reanimeren

Delphine Lecompte. Beeld © rv
Delphine Lecompte.Beeld © rv

Delphine Lecompte is dichter. Zij is de auteur van onder andere Vrolijke verwoesting en Western.

Delphine Lecompte

Saskia De Coster beweert twee dingen die mij geweldig tegen de borst stuiten in haar stuk over de polemiek: dat dit geestige superieure literaire steekspel niet meer van deze tijd is, en dat het een mannelijke aangelegenheid is. Wat een klinkklare onzin!

Ze zegt dat de polemiek niet meer van deze tijd is omdat iedereen tegenwoordig op allerlei platformen zijn meningen en gal en bagger kan kieperen over de rest van de wereld. Maar niet iedereen beschikt over een vileine pen, grillige humor, een anarchistische woestheid en het stilistische vernuft om zijn meningen en gal en bagger te gieten in heerlijke leesbare vermakelijke plagerige onweerstaanbare subversieve stukjes.

De polemiek, wanneer bedreven door een scherpe geest met een genadeloze pen, is een radicale broodnodige kunstvorm. Zeker in deze tijden waarin moralisme en meligheid en schijnheilig fatsoen weer hoogtij vieren. Columnisten worden haast gedwongen om vale brave kleurloze kabbelende kneuterige stukjes te schrijven waar geen enkele dwerg of Eskimo of kreupele albino-orgeldraaier aanstoot aan kan nemen. Hoor ik hier en daar.

Het is aan de columnist om niet toe te geven aan de akelige dwang en de venijnige groepsdruk van de Nieuwe Puriteinen en van de anonieme amfibiaanse lugubere moordzuchtige tirannieke vigilante Twitter-onderkruipsels.

Wie niet dapper genoeg is om hen het hoofd te bieden, gelieve zich te onthouden. Een columnist mag niemand behagen en niemand naar de mond praten. Dan wordt de columnist haast vanzelf een polemist.

Vanuit eigen ervaring kan ik zeggen: het is enorm bevrijdend om verguisd en uitgespuwd te worden door stompzinnige ‘influencers’, kregelige nepintellectuelen, snobistische paternalistische moraalridders, en door de ganse woke-generatie en hun meehuilende wolven.

Aan de stelling van De Coster dat de polemiek een mannelijke hobby is, wil ik weinig woorden vuilmaken: onversneden seksisme! Alsof uitsluitend mannen zich kunnen verliezen in virtuoze verbale snoeverige giftige hilarische mateloze tomeloze literaire vechtpartijen. En wij de brave nobele elegante welopgevoede poppemiekes zouden dan aan de kant moeten zitten en ons enkel mogen bezighouden met maatschappelijk relevante thema’s zoals overvolle treinen en generatieconflicten tijdens een pandemie (gaap).

Is dat Saskia’s idee van het feminisme? Ik wil geen handschoenen dragen, ik wil mijn kleren vuilmaken en ik wil de scalp van mijn tegenstanders! ROAAAARRRR!

Ik ben een vrouw en ik wil me verliezen in opzettelijk opruiende schaamteloze baldadige nietsontziende beenharde agressieve doch slimme listige humoristische opiniestukken.

Ik wil mij niet bezighouden met zogenaamd maatschappelijk relevante thema’s. Ik wil knuppels in hoenderhokken gooien en de boel op stelten zetten. Ik wil controverse en rellen creëren, brandjes stichten, keurige burgers schofferen en mijn rivalen (collega’s? laat me niet lachen) op de zenuwen werken. For the sake of it, for the hell of it!

Er zit te weinig punk en spunk in onze columnisten, en te veel als sereniteit en wijsheid vermomde lafhartigheid en middelmatigheid. Een waarheid als een koe.

Ook ik mis net als vele anderen de korzelige tegendraadse recalcitrante duivels charmante Johan Anthierens en zijn compromisloze capriolen en zijn onverbiddelijke sneren. Maar ik doe tenminste iets met dit gemis, iets anders dan lamenteren dat het vroeger mogelijk was om korzelig en tegendraads en recalcitrant te zijn en dat we nu in politiek correcte tijden leven waarin we voortdurend op de vingers worden getikt door knullige fantasieloze zedenprekers.

Ik schrijf constant stukken die in verkeerde keelgaten schieten en ik geniet met volle teugen: in de eerste plaats van het stoutmoedige schrijfplezier, van de haast kinderlijke onstuimige uitbundige buitelende furie en branie.

Maar ik geniet natuurlijk ook van de gedachte dat een (hopelijk) groot aantal benepen pezewevers en oerdegelijke knopenverkoopsters zich in hun granola of mangochutney zullen verslikken wanneer ze mijn stukken lezen.

We moeten de polemiek, deze onuitstaanbare onversneden compromisloze escapistische literaire kunstvorm net wél opnieuw voor vol aanzien en reanimeren en in eer herstellen.

Escapistische met uitsterven bedreigde literaire vormen in eer herstellen is net heel maatschappelijk relevant.

Als er nog enkel nuttige pedagogische opvoedkundige stijlvolle smaakvolle kunst mag geproduceerd worden waar niemand aanstoot aan kan nemen, dan kunnen we evengoed terugkeren naar het stalinisme. Of meteen alle kunst die raar en grotesk is bestempelen als ontaard en vernietigen.

De polemiek is broodnodig. Zonder de polemiek zijn we niets meer dan gewillige onderdanige blatende klaaglijke schapen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234