Zaterdag 28/05/2022

OpinieUltrazwemmer Marieke Blomme

Zo keren we het tij voor dames in de sport

Marieke Blomme, na haar prestatie om de hele kustlijn in recordtijd af te zwemmen. Beeld RV
Marieke Blomme, na haar prestatie om de hele kustlijn in recordtijd af te zwemmen.Beeld RV

Marieke Blomme is ultrazwemmer. Afgelopen zomer zwom zij in een recordtijd de Belgische kust af, van De Panne tot Knokke.

Marieke Blomme

2021 was voor velen een lastig jaar, maar voor mij werd het ook een onvergetelijk jaar, want in augustus zwom ik de Belgische kustlijn af. Om te bewijzen dat ook in de sport vrouwen geenszins hoeven onderdoen.

Op 15 september 2020 zwom een 27-jarige man de kustlijn af. Ik zat aan mijn scherm gekluisterd en volgde de tracker die 23 uur en 19 minuten lang over het scherm kroop. Dat hij 67 kilometer in zee zwom, was al indrukwekkend, dat de helft tegenstroom was maakte het buiten categorie. Zou ik dat ook kunnen?

Mijn fysieke voorbereiding op deze ultraswim was een stevige uitdaging - eerst zes maanden trainen in een endless pool, daarna verder opbouwen tot 67 kilometer per week in open water, met wat lopen, fietsen en core erbovenop - maar dit bleek niet het grootste obstakel. Sponsors, een coach of crew overtuigen dat ik het record effectief ook kon verbeteren bleek lastiger. Dat zorgde voor wat twijfel: ik zou de eerste vrouw worden die dit avontuur aangaat, zwem al twintig jaar in open water, doorzwom al heel wat watertjes als triatleet en sportcoach, maar misschien is dat niet genoeg?

Of is het toch niet vooral een bewijs dat vrouwen nog een hele weg te gaan hebben in de sport? Als amateur in het pro-peloton ondervond ik meermaals hoe we als vrouw op een ontiegelijk vroeg uur moesten vertrekken, zodat de mannen in primetime aan de start konden staan. Podiumprijzen voor dames zijn vaak ook niks in vergelijking met het prijzengeld voor de mannen. En de afstanden van de wedstrijden voor dames zijn korter.

Ik schrijf dit voor de duidelijkheid niet als verwijt, want wie me kent weet dat ik niet zo in elkaar zit. Ik stel het vast, vanuit een oprechte verwondering naar hoe het ooit zo scheef kon groeien. De impact hiervan is namelijk niet te onderschatten. Dit structureel verschil zorgt er voor dat het publiek anders naar damessport kijkt. En het heeft dan ook zijn effect op hoe we onszelf als sportende vrouw zien. Ik merk als coach dat dames het vaak moeilijker hebben om hun trainingsschema’s en doelen te volgen. Er is altijd wel iets: het huishouden, de kinderen, werk ... Waardoor de training er als eerste bij in schiet. Die psychologische barrière is er uiteraard niet alleen voor vrouwen, maar voor heel wat mensen, omwille van leeftijd, nationaliteit, fysieke beperkingen. Wat de reden ook is, het is nooit oké. ! Je gezondheid, je persoonlijke ontwikkeling en de beste versie van jezelf kunnen tonen is voor iedereen even belangrijk.

Terug naar zee. Op 18 augustus zag het weer er niet goed uit. De man die ons zou helpen aan de finish – hij zou ons met een jetskiy naar het strand brengen – hield het voor bekeken en sms’te: ‘Het wordt nix’. Naar zijn mening was het niet haalbaar gezien de weersvoorspellingen. En hij was niet alleen...

Maar de slechte voorspellingen gaven dit avontuur ook iets extra, want ik geloofde er nog altijd in. Dus sprong ik toch van de boot in het oneindige water, op zoek naar dat record. Na zo’n 15 uur zwemmen kwam eindelijk de finish in zicht. Het leek wel te stormen rond Zeebrugge en ik dacht - zelfs met de finish in zicht - even aan opgeven. Maar na de verplichte overstap op de boot om de vaargeul voor Zeebrugge over te varen - niemand mag daar zwemmen om veiligheidsredenen - lag er nog slechts 10 kilometer voor me. ​Ook de begeleiding twijfelde of we nog verder konden en ging in overleg. Gelukkig bleek de situatie een heel stuk beter te zijn voorbij de haven.! Nog nooit was ik zo blij om terug in koud water te mogen springen, nog nooit leek 10 kilometer zo kort. Maar de laatste kilometers vorderden uiteindelijk tergend traag in een eindeloze zwarte duisternis. En dan zwom ik om 1.56 uur over de Nederlandse grens. Ik had het gehaald! Niet alleen als eerste vrouw, maar ook 4 uur en 34 minuten sneller dan de enige man die er tot nu toe in slaagde de kustlijn volledig af te zwemmen!

Keep on Swimming

Na de finish werden we door de boot zo dicht mogelijk bij het strand afgezet. In de verte zagen we de supporters staan op het strand, zwaaiend met de lichtjes van hun mobiele telefoon zodat we onze weg konden vinden naar het strand. Mijn man die me altijd voluit had gesteund in dit avontuur sprong in het water en zwom mee richting strand. Eens uit het water wachtte mij een onvergetelijke ontvangst door de supporters én een wankele ondergrond - alles leek te bewegen rond en onder me. We kregen een taxirit over het strand richting douche, door de man die zei dat het ‘nix’ zou worden. Hij keek verwonderd en zei: ‘Proficiat, ik had niet gedacht dat het zou lukken’.

Verdienen we allemaal een gelijke kans? Uiteraard! Ongeacht je leeftijd, geslacht, afkomst, met of zonder fysieke beperking … Al heel wat dames gingen me voor en bewezen dat we niet moeten onderdoen voor de mannen. Lynne Cox schreef geschiedenis door de Beringstraat over te zwemmen en de VS en de Sovjetunie dichter bij elkaar te brengen. Haar verhaal vormde voor mij een inspiratie om onze kustlijn af te zwemmen en zou in elk geschiedenisboek moeten staan. Om als vrouw je eigen doel voorop te stellen, iets te doen waarin niemand gelooft, even tegen de stroom in te gaan. Dat is een stap vooruit voor iedereen.

Hoe kunnen we het tij keren? Niet per se door heftige discussies, maar gewoon door te antwoorden met uitzonderlijke sportieve prestaties. Kies jouw uitdaging, zelfs al word je niet gesteund door sportfederaties of grijp je naast een topsportcontract. Hoe vaker je ‘dit zal je nooit lukken’ hoort voor de start, hoe meer respect er is eens het resultaat er staat.

Of de dames die me voorgingen bewust voor deze strategie kozen weet ik niet, maar ze vormden alleszins een bron van inspiratie. Bethany Schrieder bijvoorbeeld, die met een olympische medaille naar huis keerde nadat UK Sports weigerde haar financieel te steunen in haar BMX-carrière, of Anna Kiesenhofer die zonder team en zonder teamgenoten goud binnenhaalde op de Olympische spelen in het wegwielrennen. Of Fiona Kolbinger die op de Transcontinental Race ruim 200 mannen klopte en over de 4000 kilometer lange race met ruime voorsprong won, zes uur voor de eerste man.

Geen van hen voegde zich naar de heersende verwachtingen. We kunnen onszelf overtreffen en onderschatten hierin vaak de mentale factor. Als ik met mijn Belgian Coast Swim één persoon kan inspireren om haar of zijn sportieve grenzen te verleggen, als iemand erdoor in de spiegel kijkt en zegt dat zij of hij het ‘wél’ kan, dan is mijn missie geslaagd. Dat is mijn wens voor het nieuwe jaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234