Dinsdag 16/08/2022

Als een dansende sjamaan

Arno geeft uitstekend concert in de Hallen van Schaarbeek

Met uw goedvinden begin ik dit stukje met tegen een heilig huisje aan te trappen. Enkele maanden geleden kwam de verzamelde rockpers superlatieven te kort om de twee Nederlandse concerten van Tom Waits de hemel in te prijzen. Allemaal goed en wel, maar vergeleken met onze eigen Arno Hintjens, een bluesmens van een halve eeuw jong, viel Waits toch wel een beetje zwakjes uit. Ook donderdagavond stond Le European Cowboy garant voor een lach en een traan, mikte hij zowel op de voeten als op het hart.

Het eerste wat opviel was dat Arno weer rockte. Terwijl zijn recente concerten met het gelegenheidsgezelschap Charles & The White Trash European Blues Connection vaak rommelig en onsamenhangend hadden geklonken, kon hij nu weer op zijn vaste begeleidingsgroep rekenen. Daarmee lag niet alleen de gemiddelde leeftijd een stuk hoger, maar was ook het metier aanwezig om tomeloze energie en inzet te kanaliseren naar arrangementen die de nummers haast keer op keer boven zichzelf deden uitstijgen. Ad Cominotto wisselde vlot tussen accordeon, piano en keyboards, terwijl Geoffrey Burton, eigenlijk een graatmagere slungel, het soort soul in zijn gitaarspel binnenloodste dat je eerder bij een oude dikke bluesneger zou verwachten. Wie nu nog om het vertrek van Jean-Marie Aerts zat te grienen, holde achter de feiten aan als waren het kortgerokte fotomodellen. De ritmesectie liep iets minder in de kijker, maar dat maakte haar bijdragen er geenszins onbelangrijker op. Ze gaf gewoon de maat aan, al is dat lang niet altijd even simpel als het lijkt.

En Arno? Die was zichzelf zoals alleen hij dat kan zijn. Le Plus Beau zong op ontroerende wijze over de vrouw die hem ter wereld heeft gebracht ('Les yeux de ma mère'), bejubelde de verheven toestand van zijn pietje ('Mon sissoyen') en overklaste Jacques Brel met een hartverscheurende versie van diens eigen 'Le bon Dieu'. Arno danste als een sjamaan rond de totempaal, begon soms halverwege een nummer onbedaarlijk te lachen en leek bijna gevangen in een lichaam dat alle richtingen tegelijk uit wilde. Het leek bijna of zijn bewegingen werden gemanipuleerd door elektroshocks, maar precies die schijnbaar ongecontroleerde stuiptrekkingen maken van een Arno-performance een onnavolgbare podiumact.

"C'est toujours mieux de ne pas être comme il faut", brieste Arno in 'Fantastique', een nieuw nummer uit het onlangs verschenen tweeluik A Poil Commercial / Le European Cowboy. De recente songs klonken live overigens een stuk doorleefder, ademden al een heel verleden uit terwijl ze een jaar geleden nog niet eens bestonden. Meer nog, het intrieste 'Tatouages du passé' behoorde ontegensprekelijk tot de hoogtepunten en ook tijdens 'Dans mon lit', dat onmiskenbaar de signatuur van meesterarrangeur Craig Armstrong droeg, was de schrijnende eenzaamheid bijna tastbaar aanwezig.

Naar het einde toe putte Arno weer wat dieper in zijn roemrijke verleden, rakelde hij niet alleen een pletwals op die door kenners als 'Middle Class and Blue Eyes' werd geïdentificeerd, maar greep het podiumbeest ook terug naar klassiekers als 'Oh la la la'. Dat nummer stond zelfs twee keer op het programma, en al had die klezmerversie wat mij betreft niet echt gehoeven, het illustreerde wél dat Arno veelzijdiger is dan algemeen wordt aangenomen. De primaire beat van 'Putain putain' - nog zo'n onverslijtbare classic - belichaamde de essentie van rock-'n-roll even treffend als pakweg Little Richards 'Tutti Frutti'. Na afloop vloekte de Lonesome Zorro nog eenmaal in de microfoon, spuwde een laatste keer voor zich uit, en trekkebeende vervolgens definitief naar de kleedkamer. Het podium dampte na alsof men er kokend water op had uitgegoten. Zoals Arno worden ze niet meer gemaakt, tegenwoordig.

Bart Steenhaut

Vanavond treedt Arno op in de Vooruit te Gent. Info en tickets op tel. 070/345.678.

Doorleefd, hilarisch, hartverscheurend: de essentie van rock-'n-roll

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234