Donderdag 18/08/2022

Amoureuze herinneringen

Het leek een gedurfde zet om, minder dan een week na haar uitverkocht concert in Vorst Nationaal, Norah Jones al opnieuw uit te nodigen als topact op de openingsavond van Gent Jazz. Maar kijk: kennelijk is haar populariteit van die aard dat ook dat optreden moeiteloos uitverkocht raakte.

Norah Jones topact op openingsavond Gent Jazz HHH

GENT

Jones was meteen de grootste naam die het festival tot nog toe wist te strikken.

Weinig festivals die zoveel troeven kunnen voorleggen als Gent Jazz. De locatie, aan de Bijloke, ziet er feeëriek uit, en het comfort voor het publiek is ongezien. Wijn en champagne worden in echte glazen geschonken, het aanbod aan voedsel gaat verder dan hamburgers alleen, en er zijn schaduwrijke plekjes om wat bij te praten met familie en vrienden. Tel daarbij een excellente affiche, en je komt als vanzelf uit bij een formule die jaar na jaar meer publiek lokt. De openingsavond was meteen een schot in de roos: geen enkele zangeres heeft in het nieuwe millennium al meer cd’s verkocht dan Norah Jones, en hoewel ze geen echte jazz speelt misstond ze, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Madness, niet tussen andere publiekstrekkers als Pat Metheny en Ornette Coleman.

Jones, in een opvallende gele jurk, had zich omringd met vijf muzikanten, maar opteerde desondanks voor een verstild, zelfs subtiel optreden. Opener ‘What Am I to You? stapte schoorvoetend de set binnen, meldde zich aan zonder de aandacht te trekken, en die tactiek werkte meteen: in de volgestroomde tent kon je een speld horen vallen. Jones, met een stem om bij weg te smelten, focuste zich in eerste instantie vooral op werk uit haar jongste cd, waar ze zichzelf een geluid heeft aangemeten dat wat tegen de recentere ballades van Tom Waits aanleunt. Zelf gordde ze tijdens dat nieuwe werk een gitaar om of kroop ze achter een zacht zoemend orgeltje. Dat leverde met ‘Tell Your Mama’ en het op herkenningsapplaus onthaalde ‘Chasing Pirates’ meteen een paar bloedmooie passages op. Jones, die het applaus dat ze kreeg omdat ze het publiek in het Nederlands bedankte zelf wat overdreven vond, had er schik in, al voelde je toch dat de routine bij momenten vervaarlijk om de hoek loerde. Daar ging ze tegenin door, zoals het geval was met het van Willie Nelson geleende ‘What Do You Think of Her Now?’, al eens een verzoekje uit het publiek op te pikken. Opvallend, trouwens, hoeveel romantiek er in de tent hing. De intro van het luilekkere ‘Sunrise’ leek zowat het afgesproken teken voor de koppeltjes in de zaal om zich tegen elkaar aan te vlijen, en ook bij ‘I Don’t Know Why’ - de hit waarmee het voor Jones acht jaar geleden allemaal begon - merkte je dat het nummer nogal wat amoureuze herinneringen opriep bij het publiek. Toch was een van de andere hoogtepunten van recentere signatuur: ‘Back to Manhattan’ - over het helen van de wonde na haar breuk met bassist en producer Lee Alexander- dobberde op het soort melancholie dat ook je eigen hart deed breken. De manier waarop ze het nummer zong suggereerde overigens dat ze haar gestrande relatie zelf nog niet helemaal verwerkt had. Links en rechts had het optreden wat meer vaart mogen maken - de meeste nummers slenterden op dezelfde ingehouden pas voorbij - en de lichte toets in de set bleef beperkt tot ‘Man of the Hour’, een hilarische lofzang voor haar hond. Maar goed: dat is detailkritiek.

De bisronde was nadien even kort als de moeite. Eerst verzamelde de hele band zich rond één microfoon voor een akoestische folkversie van ‘Creepin’ In’ - een trucje dat altijd werkt - en met ‘Come Away with Me’ legde ze het publiek iets na middernacht helemaal te slapen. Een mooie openingsavond, die, enkele routineuze passages daargelaten, onderstreepte dat de muziek van Norah Jones niet alleen in de intimiteit van een huiskamer gedijt, maar ook in een nokvolle concerttent.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234