Zaterdag 02/07/2022

Bilderbelg

Britain ruled by a Belgian? You must be joking. De Britse tabloid Daily Express haalde de vetste letters uit de kast om te fulmineren tegen dat akelige technocraatje uit Brussel dat vastbesloten was de Britten hun vlag en volkslied te ontnemen. De Britse pers verkocht een hoop onzin, maar het meest tot de verbeelding sprekende argument was het uitlekken van Van Rompuys aanwezigheid op de Bilderbergconferentie, vorige week donderdag op het kasteel van Hertoginnedal. Van Rompuy zou er zich in een toespraak ontpopt hebben tot fervente Europese voluntarist en voorstander van eigen Europese belastingen. Reden tot huiveren voor de Britten.Maar amper één week later werd Herman Van Rompuy officieel naar voren geschoven als hét toekomstige gezicht van Europa. Vanaf 1 januari moet hij als eerste Europese president het oude continent vertegenwoordigen op het politieke wereldtoneel. Dank u, Bilderberg?

OPEN DEBAT, GESLOTEN DEUREN

Al sinds zijn oprichting in 1954 door de Nederlandse prins Bernhard hangt er een waas van mystiek rond de Bilderberggroep. Met een bilaterale vergadering in het Bilderberghotel in Oosterbeek nabij Arnhem hoopte Bernhard de machtigen der aarde in een informele setting aan de praat te krijgen. De vergadering had vooral tot doel de relaties tussen Europa en de VS te verbeteren. Open, ongedwongen en ver van de buitenwereld. Sindsdien komt de conferentie één keer per jaar bijeen, telkens op een verschillende locatie in Europa of de VS. Twee constanten tekenen zich daarbij af. Primo: de deelnemerslijst - ruim honderd wereldleiders, topondernemers, royals, hooggeplaatste ambtenaren en academici - oogt steevast indrukwekkend. En secundo: de inhoud van de conferenties wordt nooit openbaar gemaakt. Bilderberg koestert zijn privékarakter “om een eerlijke en open discussie mogelijk te maken”, klinkt het. De ironie van een ‘open’ debat achter gesloten deuren ontgaat de organisatoren allicht, maar tekent het milieu van de deelnemers. Van Henry Kissinger, David Rockefeller en Bill Clinton over voormalig Fiatbaas Gianni Agnelli en de Franse bankier Edmond de Rotschild, tot Romani Prodi, José Luiz Zapatero en prins Filip: allen werden ze - sommigen zelfs meermaals - gesignaleerd op een Bilderbergbijeenkomst. Zijn gesloten en bijgevolg ondemocratische karakter heeft Bilderberg sinds het begin kritiek opgeleverd. Als gevolg van de Lockheedzaak, die bewijzen opleverde over de betrokkenheid van prins Bernhard bij smeergeldaffaires, en de vermoedelijke link tussen Bernhard en het Duitse nazisme, kregen ook de Bilderbergconferenties een kwalijk odium. Linkse criticasters zien in de geheime vergaderingen een complot tussen de wapenindustrie en conservatieve politici, en extreem-rechts vreest plannen voor een dictatoriale dan wel clandestien-Joodse wereldregering. Anderen schilderen Bilderberg af als ‘schaduwregering van de wereld’, als een geheime plek waar het lot van ons allemaal wordt bepaald.

ETIENNE DAVIGNON

De officiële thuishaven van de Bilderberggroep bevindt zich nog steeds in Nederland. In het register van de kamer van koophandel staat in de Merenwijk van universiteitsstad Leiden de Stichting Bilderberg Meetings geregistreerd. Aan de telefoon steltMaja zich voor als secretaresse. Voor vragen over Bilderberg verwijst ze ons echter prompt door naar “onze voorzitter, mijnheer Davignon”. Een informatiebrochure wil ze ons wel opsturen. Per post, niet via e-mail.Mijnheer Davignon, dat is burggraaf Etienne Davignon (79). Davignon verdiende zijn strepen niet alleen als topfunctionaris bij tal van Belgische ondernemingen, hij is ook al twintig jaar lang lid van de stuurgroep die de Bilderbergconferenties organiseert. In een zeldzaam want opmerkelijk open interview lichtte hij eerder dit jaar een tip van de sluier die al meer dan een halve eeuw over Bilderberg hangt. “Ik begrijp dat het heel verleidelijk is om complotten achter Bilderberg te zoeken, maar we staan op ons vertrouwelijke karakter om te vermijden dat genodigden hun inzichten aan de publieke opinie zouden aanpassen”, vertelde hij. “Dat zou het nut van Bilderberg ondergraven.” Doel van de conferenties is volgens Davignon reflecteren over wat leeft in de maatschappij. En dat middels “een dialoog tussen de kenners en het publiek, geen colloquium waarop een expert zijn eigen wijsheden debiteert”. De Bilderbergconferentie onderscheidt zich van het Wereld Economisch Forum in Davos doordat ze veel minder mensen uitnodigt en de media systematisch van haar bijeenkomsten weert. Over wat er gezegd wordt blijven alle betrokkenen traditioneel behoorlijk vaag. Van elke conferentie bestaan wel notulen met vragen en antwoorden die geopperd werden, maar dat feitelijke relaas wordt slechts naar vijfhonderd mensen opgestuurd, drie maanden na de bijeenkomst. Bilderberg heeft bovendien geen vaste leden, enkel “genodigden”. Gemiddeld snijden de Bilderbergers op hun conferentie een zestal thema’s aan, steeds geworteld in de actualiteit, die de relaties tussen Europa en de VS kunnen beïnvloeden en die de brede waaier genodigden kunnen interessen. “De insteek is ook steeds beleidsmatig”, zegt Davignon. “Maar er worden geen conclusies getrokken. Alle deelnemers hebben hun eigen opinie, maar Bilderberg heeft er geen.”Niettemin dichten criticasters Bilderberg wel flink wat reële macht toe. Eerdere conferenties zouden een sleutelrol gespeeld hebben bij de invoering van de euro, de Amerikaanse invasies in Kosovo en Irak of de invulling van tal van prominente politieke posten. Onder meer Bill Clinton, Tony Blair en Romano Prodi zouden bij hun aanstelling tot president van respectievelijk de VS, het Verenigd Koninkrijk en Italië de zegen van Bilderberg hebben gekregen. “Tuurlijk speelden de Bilderbergers een rol in de benoeming van Van Rompuy”, beweert Tony Gosling. Vanuit geboorteplek Brighton voert de Brit, een ex-journalist, actief oppositie tegen de groep. “Reeds van bij het prille begin van de Europese Commissie oefent Bilderberg een sterke invloed uit op haar besluitvorming.” Vooral het stuurcomité, met diplomatieke zwaargewichten als Henry Kissinger en Etienne Davignon, speelt daarbij een cruciale rol, meent Gosling. “Oorspronkelijk waren de Bilderbergconferenties bedoeld als een soort trans-Atlantische vergadering om Europa bij de VS te houden, uit schrik voor de Sovjet-Unie. Maar gaandeweg zag je de invloed van Bilderberg op de Europese Commissie toenemen. Achter de schermen regelde Bilderberg alle belangrijkste postjes. De lijst met Bilderbergfavorieten die uiteindelijk op een hoge post terechtkomen, wordt steeds langer.” Speculaties die niet zomaar uit de lucht gegrepen zijn, zo leert een blik op de deelnemerslijsten van Bilderbergconferenties. In 1991 woont Clinton de conferentie in het Duitse Baden-Baden bij, één jaar later wordt hij voorgedragen als officiële Democratische kandidaat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. In 1993 maakt Tony Blair zijn opwachting in Athene, één jaar later schopt hij het tot leider van zijn Labour Party. Ook bij de Brit Lord George Robertson (secretaris-generaal van de NAVO in 1999), diens opvolger Joop de Hoop-Scheffer en de Luxemburger Jacques Santer (voorzitter van de Europese Commissie in 1995) springt de aanwezigheid op een Bilderbergbijeenkomst in het oog. “De tactiek die Bilderberg hanteert is overduidelijk”, zegt Gosling. “Ze nodigen iemand uit, er vindt een wederzijdse beïnvloeding plaats en Bilderberg zorgt er nadien voor dat de persoon in kwestie een Europese topjob krijgt.” Insinuaties over de invloed van Bilderberg op de reële beslissingspolitiek mogen dan wel steeds afgewimpeld worden, de plejade aan gasten die het na hun bezoek aan een Bilderbergconferentie tot cruciale spelers in de internationale politiek schoppen, oogt in elk geval indrukwekkend. “Uiteraard ontkennen de Bilderbergers dat ze over reële macht beschikken”, zegt Gosling. “Maar de deelnemerslijsten lezen telkens als het summum van de heersende machtshebbers. Ze hebben dus effectief zeer veel macht.” Ook nu weer steekt de invloed van Bilderberg op. De aanwezigheid van Herman Van Rompuy bij het Bilderbergdiner op Hertoginnedal en zijn verkiezing tot allereerste president van Europa lijkt hun reputatie van kingmakers alleen maar te bevestigen. “Ik vind het pervers dat Europa zelfs maar durft pretenderen dat er democratie heerst”, fulmineert Gosling. “Dit is je reinste oligarchie.”

Hallo, mijnheer Davignon?

“Totaal fout. Dat er een meeting in Brussel zou plaatsvinden, hadden we anderhalf jaar geleden beslist. We hebben toen de Belgische premier uitgenodigd om een speech te geven op die vergadering. Dat was toen nog Yves Leterme.”

De aanwezigheid van Herman van Rompuy had dus niets te maken met zijn kandidatuur voor de post van Europese president?

“Helemaal niets. Het Verdrag van Lissabon was niet eens geratificeerd toen wij de uitnodiging verstuurden, laat staan dat we iets over de nominatie van Herman Van Rompuy vermoed zouden hebben.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234