Zaterdag 01/10/2022

Blijven rennen is de boodschap

Een genietbaar thrillerdebuut van Jonathan Sonnst

door Bart Holsters

Jonathan Sonnst

Van Halewyck, Leuven, 205 p., 598 frank.

'In je reinste Reservoir Dogs-stijl werkten we samen de kamer af, elke aanwezige dodend. We pompten vier, vijf kogels in elk van hen - hoofd, benen of romp, naargelang het uitkwam. Dit is waanzin, bleef ik mezelf voorhouden, terwijl mijn handen veranderden in een destructieve machine: richten, trekker over halen, weer richten, trekker overhalen... in een hels ritme dat alleen werd onderbroken als ik moest herladen."

Aan het woord is Robinson Lansing, de vrouwelijke helft van een internationaal killersduo dat in opdracht van de Johannesbroodboom, een Schimmige Maar Machtige Organisatie, vrolijk de wereld rondtrekt om de vijanden van het Establishment uit te schakelen, van Colombiaanse drugsdealers tot ETA-terroristen en de occasionele Palestijn. Ze hebben geen kaartje met 'Licence to kill', maar het scheelt niet veel. De andere helft van het duo is Hilton, een esthetisch verantwoorde versie van de jonge Carlos. Hilton is het Echte Werk. Knap, charmant, volleerd in alle mogelijke technieken om de medemens een kopje kleiner te maken. De ideale schoonzoon, afgezien van het feit dat hij ook een psychopaat is, die er een pervers genoegen in schept zijn slachtoffers zo wreed mogelijk om zeep te helpen. Hij oefent een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op Robinson, die echter beseft dat hun relatie niet veel toekomst heeft. Robinson Lansing bezit namelijk, in tegenstelling tot haar jonge vriend, een Geweten. Ze krijgt genoeg van het vuile werk, besluit met haar verleden en met Hilton te kappen en ensceneert haar eigen dood. Exit naar het nederige Bassevelde, bij Eeklo, waar Robinson samen met haar moeder en pleegdochtertje van zes een nieuw leven begint.

Bassevelde kan dan wel voor velen van ons, onder wie de Basseveldenaren, het einde van de wereld lijken, maar zelfs in het diepst van Oost-Vlaanderen is Robinson niet veilig. In Spannende Boeken laat het verleden zich nooit zomaar vergeten. Robinson wordt opgespoord door haar vroegere werkgevers, die haar met een onmogelijke opdracht opzadelen. Ze moet Hilton, die inmiddels met de Johannesbroodboom heeft gebroken, vinden en doden. Om Robinson een beetje te motiveren krijgt haar pleegdochtertje een virus ingespoten dat haar na zeven dagen op een gruwelijke manier zal doden. Robinson heeft een bezigheid en Deadline een titel. Het wordt een race tegen de tijd...

Deadline, het thrillerdebuut van de Vlaamse auteur Jonathan Sonnst, dankt zijn kracht precies aan dat ene aspect: de snelheid waarmee het allemaal moet gaan. Op welgeteld tweehonderd pagina's zet Sonnst zijn pionnen op het bord en mogen we mee naar Brussel, Parijs, Londen, Straatsburg, Marseille en Corsica. Het feit dat Robinson kreupel is (een ongelukkig treffen tussen een kogel en haar knieschijf) belet haar niet om op gevleugelde voeten door de plot te sprinten. De ene Schimmige Maar Machtige Organisatie na de andere verschijnt op het toneel. Zelfs de Union Corse, de Corsicaanse maffia mag een duit in het zakje doen. Een complot om een bijbelse plaag op de wereld los te laten wordt in een handomdraai verijdeld. We maken kennis met een reeks personages die elkaar met een prijzenswaardige ijver in Gemeenheid, Meedogenloosheid en Bloeddorstigheid trachten te overtreffen. Er wordt gemoord alsof het geen geld kost, en tussen de bedrijven door wordt in een reeks flashbacks de voorgeschiedenis van Robinson en van haar relatie met Hilton uitgelegd. Als kers op de taart krijgen we een apocalyptische veldslag à la James Bond, waarin de krachten van het Kwaad het opnemen tegen de krachten van het iets mindere Kwaad. Op tweehonderd pagina's, het is niet gering.

Als auteur (en lezer) betaal je onvermijdelijk een behoorlijk hoge prijs voor zoveel vaart. Het lijkt een beetje op rennen over dun ijs dat onder je voeten afbrokkelt: stilstaan of zelfs maar vertragen is fataal. De schrijver moet zijn lezer voor zich uit duwen, ervoor zorgend dat hij vooral nooit achterom kijkt. Als hij dat deed, zou hij zich immers vragen kunnen stellen. Hij zou kunnen merken dat de plot vaak even mank loopt als de heldin, dat het allemaal wat te gemakkelijk gaat en veel personages al blij mogen zijn wanneer ze twéé dimensies hebben. Hij zou het gevoel kunnen krijgen dat al het moorden en bloedvergieten, het technologische wapentuig, de technicolor explosies, de stoere taal en zelfs de ene obligate seksscène niet helemaal overtuigen - dat ze niet echt zijn maar pose.

Blijven rennen is dus de boodschap. Als je het spel meespeelt, is dit een best genietbaar boek. Sonnst heeft ambities en slaagt er vaak in ze waar te maken. Hij houdt van aforismen en citaten - tijdens hun opdrachten doden (ach ja) Robinson en Hilton de tijd door elkaar citaten op te geven waarvan de ander de bron moet raden. Hij schrijft soms vinnige dialoogjes. Zijn hoofdpersonages en hun haat-liefdeverhouding zijn interessant en verdienen meer dan wat ze hier krijgen - wat zou iemand als Le Carré er niet mee hebben gedaan? De plot is niet crimineel origineel, maar heeft mogelijkheden en had breder mogen worden uitgewerkt.

Volgens de uitgever is Deadline een opmerkelijk debuut (de woorden 'debuut' en 'opmerkelijk' zitten bij de tekstverwerkers van uitgeverijen onder dezelfde toets) en is de auteur van kindsbeen af een verwoede fan van Frederick Forsythe, David Morell, Jack Higgins en Alistair MacLean. Bij het lezen van Deadline krijg je echter meer de indruk dat hij zich heeft laten beïnvloeden door de film: het complete James Bond-oeuvre, met een flinke scheut Tarantino. Jonathan Sonnst is vierentwintig en heeft een leuke thriller geschreven. Zijn volgende boek zal ongetwijfeld beter zijn.

Sonnst heeft ambities en slaagt er vaak in ze waar te maken

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234