Vrijdag 07/10/2022

Blog BDC 11: Jungle Fever

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

De Morgen-journalist Brecht Decaestecker blogt tijdens zijn zes maanden durende reis door Azië en Australië.

Als ik op reis ben vertrokken om mezelf tegen te komen, dan is dat de voorbije week meer dan gelukt. In Sabah, de Maleisische provincie op het grote eiland Borneo, hebben we eerst Mount Kinabalu beklommen. Die berg is 4100 meter hoog en je beklimt hem in anderhalve dag, waarbij je de eerste dag vertrekt op 1800 meter hoogte en moet stijgen tot iets meer dan 3000 meter, in vijf uur stappen. Wat betekent: klimmen, klimmen en nog eens klimmen.

No pain, no gain
Overnachten doe je in een stapelbed in een gemeenschappelijke kamer, al kan je het moeilijk overnachten noemen, als je, zoals wij, om twaalf uur wakker wordt omdat de Chinese in het bed onder je in de vuilnisbak ligt te braken, ziek van het hoogteverschil. En als je twee uur later al gewekt wordt en je schoenen mag aantrekken om, nog half in slaap en in het pikkedonker, het zwaarste en moeilijkste stuk van de helling af te werken, klimmend over steile rotswanden met in de ene hand een touw en in de andere een zaklamp. Maar no pain no gain, want daarna kan je genieten van één van de allermooiste zonsopgangen ter wereld, wanneer je uitkijkt over de wolken en over de Zuid-Chinese zee.

Must do
In de Lonely Planet en Rough Guide raden ze zulke beklimmingen altijd aan als een absolute must do, maar ze vertellen er nooit bij dat je daarna opnieuw naar beneden moet. Negen kilometer en tweeduizend meter hoogteverschil dalen in een paar uur tijd is alles behalve gezond voor de knieën, en zes dagen later zijn onze benen nog altijd verkrampt en doe ik in mijn broek als ik nog maar een trap van vijf treden zie verschijnen.

Spartaans hutje
Over in mijn broek doen gesproken: twee dagen later had ik diarree. En dat temidden van het regenwoud rond de Kinabatangan-rivier, waar je met Uncle Tan's Wildlife adventures drie dagen in de jungle kan verblijven voor weinig geld en met nog minder luxe. We sliepen er in een Spartaans hutje met niets meer dan drie flinterdunne matrasjes op de grond die we moesten delen met een Frans gezin. Er zat geen deur aan de hut, en geen ramen, waardoor we op de muren verschrikkelijk grote, groene spinnen zagen en waar af en toe een rat over de grond voorbijsnelde, terwijl je jezelf 's nachts niet eens durft af te vragen welk dier welk geluid aan het maken is, of je doet geen oog meer dicht. De WC lag vijfhonderd meter verder, en in het donker en met een lichte buikgriep lijkt dat vijf kilometer. Al zat ik nog altijd liever op die pot dan toen we moesten stoppen tijdens onze jungletrekkings, toen we met een hele groep in een boot de rivier afvaarden, zodat ik met mijn broek op mijn knieën in de bosjes zat, bang dat er plots een krokodil of een giftige slang voorbij zou kruipen.

Mooiste hotel van Borneo
Fuck it, zo dacht ik. Genoeg afgezien voor één week. En zo schrijf ik dit stukje in het mooiste hotel op het hele eiland Borneo. De Borneo Rainforest Lodge ligt te midden van het oerwoud van de Danum Valley, het oudste regenwoud ter wereld, ouder dan de Amazone, omdat het niet werd aangetast door de ijstijd en omdat er, in tegenstelling met de rest van Maleisië, nog geen plantages voor palmolie zijn aangelegd.

Jules Verne
Vanavond slaap ik in een pracht van een kamer, met houten vloer en bamboo-bed, met een terras dat uitkijkt over de Danum-rivier en het regenwoud dat erachter ligt, met rondom mij tropische bomen en planten vol grote spinnen, kevers, slangen en tal van uiterst zeldzame vogels. En ergens in de verte zitten oran-oetangs hun nesten te bouwen, slingeren proboscis-monkey's en gibbons als Tarzans van de ene naar de andere tak of lopen er wilde herten en neushoorns van een soort die met uitsterven is bedreigd. Dit is het type kamer waarvan ik me altijd voorstel dat grote schrijvers als Joseph Conrad of Jules Verne er inspiratie hebben opgedaan voor hun meesterwerken, ook al bestond deze kamer toen wellicht nog niet eens.

Twee nachten in de Borneo Rainforest Lodge kost stukken van mensen, maar het is een once-in-a-lifetime-ervaring die je ooit moét meegemaakt hebben als je er het geld voor hebt. En ook als je dat niet hebt en zoals ons met een krap budget reist. Dan is het tijd om het spaarvarken kapot te slaan. Vanavond vieren we kerstmis, Belgisch en Chinees nieuwjaar, valentijn en onze verjaardag in één keer. Champagne! (brecht decaestecker)

Lees iedere zaterdag de column Bangkok - Melbourne van Brecht Decaestecker in Zeno, de weekendbijlage bij De Morgen op Zaterdag

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234