Zaterdag 01/10/2022

Blondie Geen rimpelloos concert

14.15 uur

De tijd dat Debbie Harry (68) even sexy als gevaarlijk oogde is lang voorbij, en haar stem heeft helaas ook betere tijden gekend. Blondie brengt zeker geen rimpelloos concert.

'One Way or Another' zet de eerste rijen meer in beweging dan de emotieloze muzikanten op het podium, pas bij 'Union City Blue' en comebacksingle 'Maria' gaat de zangeres wat heupwiegen op haar knalgele stelten. Veel festivalgangers laat het steenkoud. Pas aan het eind zit er even vaart in de set en volgt er herkenningsapplaus, wanneer 'Call Me' en 'Heart of Glass' worden ingezet. Maar dan is dit kalf al lang verdronken.

Ben Harper & Charlie Musselwhite

Blues Brothers slaan de brug

16 uur

Begin dit jaar bracht Ben Harper op het legendarische Staxlabel een plaat uit met harmonicaspeler Charlie Musselwhite, een van de eerste 'blanke' bluesiconen. Op TW Classic staan ze broederlijk op het podium.

We willen best geloven dat grijsaard Musselwhite de inspiratie leverde voor de film The Blues Brothers, want de kruisbestuiving met Harper werkt begeesterend. Zoals tijdens een machtig mooi in duet gezongen 'Homeless Child' en een oerversie van de classic 'When the Levee Breaks'. Ben Harper toont zich de perfecte gastheer, om die bluesharmonica heerlijk te laten openbloeien. We hadden deze heren van stand liever 's avonds in een klein amfitheater gezien. Maar hier slaan ze toch mooi de brug tussen Blondie en Santana.

Santana

Uit de duizend herkenbaar

18 uur

Met Carlos Santana (65) stond er een unieke artiest op TW Classic, en eentje die vooral zijn vingers laat spreken. De man met het deukhoedje wordt uitstekend begeleid door acht muzikanten en twee zangers, die als een geoliede machine rond hem op het podium staan. 'Black Magic Woman' en 'Oye Como Va' hebben zo'n uit-de-duizenden herkenbare gitaarsound dat zelfs de koeien in Haacht weten wie hier op het podium staat. Santana diept met een uitgesponnen 'Incident at Neshabur' oude Abraxassongs op uit zijn eigen catalogus, en gunt het publiek ook recentere hits als 'Maria Maria' en 'Smooth'. Met de Woodstockchant die het onverwoestbare 'Soul Sacrifice' inluidt, kun je slecht één conclusie trekken: Santana levert nog steeds een mooi visitekaartje af.

Keane

Keane schudt de weide wakker

20 uur

Eerlijk: Keane was een vreemde naam op TW Classic. De groep is nog volop bezig met een repertoire op te bouwen en bracht vorig jaar pas een vierde cd uit. Maar goed: pianist Tim-Rice Oxley heeft intussen wel genoeg hits bij elkaar geschreven om het uurtje voor Springsteen aangenaam op te vullen, en dat was precies wat het viertal deed. Zanger Tim Chaplin - opvallend goed bij stem trouwens - beende voortdurend naar alle uithoeken van het podium en zette vlekkeloze versies neer van 'Bend and Break', 'Everybody's Changing' en - uiteraard - 'Somewhere Only We Know'. Perfecte popsongs, zonder gitaar maar met een zeer prominente rol voor piano, ook al werd die soms zo drastisch vervormd dat je zou gezworen hebben dat er iemand aan de snaren stond te knijpen. De set - met 'Is It Any Wonder?' en 'Crystal Ball' als uitschieters - vloog voorbij, en dat kon alleen een goed teken zijn. Keane was in de aanloop naar Springsteen eigenlijk de enige band die het traditioneel erg makke TW Classic-publiek in beweging kreeg. Alleen dát was al goed voor een medaille.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234