Dinsdag 27/09/2022

'Chagrijnig was ik, om die dure pen'

Voor zijn jongste boek, De Heilige Rita, putte de Nederlandse schrijver Tommy Wieringa (50) uit zijn persoonlijk verleden.

Tommy Wieringa werkte vier jaar aan De heilige Rita. "Als ik klaar ben met een boek, schrijf ik het nog eens helemaal over met de hand. In dit geval liet ik 75.000 woorden door mijn vingers glijden. Ik schrapte er 8.000. Ik wil dat het boek gretig gelezen wordt en dat is een half uur minder lezen. Ik heb enorm veel getwijfeld tijdens het schrijfproces. Aan alles. Of ik het nog wel kon, schrijven."

Wieringa liet autobiografisch materiaal jarenlang links liggen. "Ik wantrouwde het autobiografische schrijven zoals ik dat vroeger deed. Maar ik ben intussen een andere schrijver geworden."

1. Mercedes GLK 220

"Ik had een auto nodig en voor het schrijven van het boekenweekgeschenk kreeg ik 30.000 euro. Ik reed toen naar de Mercedes-garage, parkeerde mijn oude Mercedes, met 500.000 kilometer op de teller, naast de GLK 220 en zei tegen de verkoper 'Hier kom ik vandaan en hier wil ik naartoe. Hoe gaan we dat samen doen?' Ik heb toen weken met hem onderhandeld. Nu rijd ik in het boekenweekgeschenk."

2. Rugby-hoofdband

"Ik speel al dertig jaar rugby en kan me geen leven zonder voorstellen. Behalve seks is het mijn enige fysieke confrontatie. Jarenlang deed ik bij elke wedstrijd tape om mijn hoofd om mijn oren te beschermen. Nu draag ik een scrumcap. Het object doet me denken aan het reliek van de voorhuid van Jezus."

3. Potlood en dubbeltje

"Op een dag, toen ik veertien was, vond ik een potlood en een dubbeltje op de trein tussen Almelo en Zutphen, mijn dagelijks traject. Met tape heb ik ze aan elkaar bevestigd. Ik heb toen beslist dat ik schrijver wou worden. Voor mij is dit potlood nu magisch."

4. Luger

"Ik kreeg dit pistool van een autohandelaar met een oorlogsmuseum toen mijn boek klaar was. In De heilige Rita raakt een Luger zoek en in het echt duikt het op. Literatuur brengt wonderen voort."

5. Pen

"Voor mijn roman Dit zijn de namen ontving ik de publieksprijs van de Gouden Uil. Een pen van Montblanc. Ik was zo chagrijnig dat ik de echte Gouden Uil niet had gewonnen dat ik op het podium zei: 'Ik heb al een pen'. Een week later kwam ik op de uitreiking van de Libris-prijs de man van Montblanc weer tegen. Hij vroeg me of ik er al mee had geschreven. Maar ik was ze kwijt. Hij trok wit weg. Bleek dat hij 2.500 euro waard was. Na lang zoeken vond mijn vrouw hem onderin een goodiebag."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234