Zaterdag 01/10/2022

Dansen over architectuur

'Playing by Heart' van scenarist-regisseur Willard Carroll

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat deze romantische mozaïekfilm de titel Dancing about Architecture zou meekrijgen, maar de mensen die op hetzelfde moment met de Meryl Streep-film Dancing at Lughnasa bezig waren, vonden dat niet zo'n goed idee. En dus werd het Playing by Heart, waardoor ook vermeden kon worden dat het grote publiek een documentaire over dans en/of architectuur zou verwachten.

Waar die dans en die architectuur vandaan komen, wordt al in de eerste scène verduidelijkt. Daarin citeert de jonge Joan (mooie vertolking van Angelina Jolie) een uitspraak van een bevriend muzikant, die haar ooit zou hebben gezegd: "Talking about music is like dancing about architecture." Volgens Joan geldt hetzelfde ook voor "talking about love", maar ze voegt er wel aan toe dat dit haar niet zal beletten het toch te proberen.

Er wordt in Playing by Heart van scenarist-regisseur Willard Carroll dan ook veel gepraat over de liefde, door veel verschillende mensen in evenveel verschillende omstandigheden. Een Amerikaans recensent had het zelfs over "verbal intercourse". We krijgen een dozijn personages voorgeschoteld die, gedurende enkele dagen en uiteraard ook nachten in Los Angeles, elk op hun manier met liefde, seks en relaties in de weer zijn. De enige uitzondering wordt gevormd door Mark (rol van Jay Mohr) en zijn moeder Mildred (rol van Ellen Burstyn). Mark is namelijk een aids-patiënt, die in een ziekenhuis in Chicago zijn einde voelt naderen. Hij heeft nog net de tijd om met zijn moeder enkele familiegeheimen uit te praten, die natuurlijk ook met liefde, seks en relaties te maken hebben.

De andere stelletjes, waarvan de amoureuze en relationele perikelen ons afwisselend voorgeschoteld worden, staan zo'n beetje symbool voor de diverse stadia waarin een verhouding zich kan bevinden. Paul (rol van Sean Connery) en Hannah (rol van Gena Rowlands) zijn al veertig jaar getrouwd en niet meteen van plan daarmee op te houden, maar er dient zich een fatale ontwikkeling aan. Van haar kant is Joan een jonge, club-crawler, die haar zinnen gezet heeft op de knappe Keenan (rol van Ryan Phillippe), maar die houdt op een toch wel zeer nadrukkelijke manier de boot af, wat hem voor haar natuurlijk alleen maar aantrekkelijker maakt. Afstand houden, dat is iets waar ook toneelregisseuse Meredith (rol van Gillian Anderson) goed in is. Zij heeft blijkbaar een nogal traumatiserende verhouding achter de rug, want als de sympathieke architect Trent (rol van Jon Stewart) zich als geïnteresseerde minnaar aanmeldt, zet ze hem (zelfs letterlijk) buiten de deur, omdat haar achterdocht te groot is en Trent volgens haar "too good to be true" is. Dan is er ook nog Gracie (rol van Madeleine Stowe), die een overspelige relatie heeft met Roger (rol van Anthony Edwards). Zij wil hun regelmatige escapades puur seksueel houden, hij wil graag iets meer. En ten slotte is er nog Hugh (rol van Dennis Quaid), die als een barfly van het ene café naar de andere kroeg fladdert en daar aan wie het wil horen het bijzonder dramatische relaas van zijn huwelijksleven vertelt. Vreemd is wel dat het telkens om totáál verschillende verhalen gaat...

Het resultaat is een soort lappendeken van romantiek, drama en humor. De personages worden eerst kort maar duidelijk geïntroduceerd, waarna stilaan een tipje van hun respectieve relationele sluiers wordt gelicht. Op het einde van de film worden de diverse verhaallijnen samengeknoopt in een soort sentimentele finale, die toch wel enkele geslaagde verrassingen bevat.

De verschillende verhalen blijken voldoende boeiend (onder meer door de ensemble-cast, waarvan de vertolkingen tussen goed en uitstekend schommelen) om de aandacht vast te houden, maar toch niet sterk of intens genoeg om ook nog (zoals bijvoorbeeld in het veel grimmiger Short Cuts van Robert Altman wél het geval was) een emotionele snaar te raken. Daarvoor is het geheel iets te vlot, te charmant en te oppervlakkig gehouden, zodat Playing by Heart, onder meer door de soms te gestroomlijnde en te gevatte dialogen, uiteindelijk meer op een sit-com gaat lijken dan op een romantisch drama dat echt beklijft. Maar het blijft natuurlijk wél leuk om Sean Connery even als een schoothondje achter Gena Rowlands aan te zien huppelen!

(Jan T.)

TITEL: Playing by Heart. REGIE en SCENARIO: Willard Carroll. FOTOGRAFIE: Vilmos Zsigmond. MUZIEK: John Barry. PRODUCTIE: Willard Carroll, Meg Liberman en Thomas L. Wilhite. VERTOLKING: Gillian Anderson, Ellen Burstyn, Sean Connery, Anthony Edwards, Angelina Jolie, Jay Mohr, Ryan Phillippe, Dennis Quaid, Gena Rowlands, Jon Stewart, Madeleine Stowe, Nastassja Kinski e.a. VS, 1998, kleur, 121 min. Gedistribueerd door Belga Films.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234