Donderdag 20/01/2022

GetuigenissenKlimaatjongeren

‘De boomers neem ik weinig kwalijk, de regering des te meer’: generatiegenoten van Anuna en Greta over het klimaat

Wout Devlieger, Elisa Mortiers en Cristobal Van Cappellen. Beeld RV
Wout Devlieger, Elisa Mortiers en Cristobal Van Cappellen.Beeld RV

In Glasgow is de klimaatconferentie bezig, voor veel activisten de top van de allerlaatste kans. Maar hoe kijken de generatiegenoten van Anuna De Wever en Greta Thunberg naar de alarmerende staat van de planeet?

Tine Peeters en Barbara Debusschere

Wout Devlieger, 16 jaar, laatstejaars accountancy & IT, Roeselare

‘Dit is een heel slecht moment om je kop te laten hangen’

“Een klimaatactivist ben ik niet, maar ik heb wel een mening. Het is unfair als mensen zeggen dat de jeugd niet beter is dan de volwassenen. Ja, ook wij consumeren en reizen. Naast de kleine groep klimaatactivisten nemen veel jongeren een houding aan van: 'We zien wel'. Maar via mijn jeugdwerk voor de Vlaamse Scholierenkoepel merk ik dat velen vooral niet goed geïnformeerd zijn: ook ik leerde op school niets over het klimaatprobleem. Zeker niet iedereen zoekt uit hoe het zit, terwijl dit essentieel is. Het probleem wordt door iedereen veroorzaakt, maar wij zullen er de zwaarste gevolgen van dragen. Intussen wachten politici met handelen want zij zullen, in tegenstelling tot gewone mensen, niet de zwaarste schade ondervinden en kosten dragen. Als ik denk aan die machthebbers in hun bureaus, kan ik kwaad worden.

Wout Devlieger. ‘Als ik denk aan die machthebbers in hun bureaus, kan ik kwaad worden.’ Beeld Thomas Nolf
Wout Devlieger. ‘Als ik denk aan die machthebbers in hun bureaus, kan ik kwaad worden.’Beeld Thomas Nolf

“Toch doe ik niet mee aan de spijbelacties. Ze zijn waardevol om mensen wakker te schudden, maar ik ken iets te veel jongeren die alleen meedoen omdat het spijbelen is. Ook vrees ik dat het bij het brede publiek een averechts effect kan hebben. Ik ben liever bezig met anderen te informeren, of met mijn studie. Veel toepassingen uit technische richtingen helpen de klimaatproblemen aan te pakken. Als stiefzoon van een landbouwer hoop ik dat niemand in de kou blijft staan. Landbouwers worden vaak als boeman weggezet, terwijl ze deel van de oplossing kunnen zijn. Het steekt als mensen hen bekritiseren maar wel avocado’s eten die van ver komen. In onze familie is het de traditie bij de lokale groenten- en fruitwinkel lokale producten te kopen en om te weten waar ons vlees vandaan komt.

“Ik weet dat sommige jongeren angstig en zelfs depressief zijn omdat er te weinig gebeurt, maar volgens mij is dit een kleine groep. Ik zit niet in de put en ben niet bang. Ik denk niet dat het te laat is om mijn kinderen en kleinkinderen een goed leven te garanderen. Het is een heel slecht moment je kop te laten hangen. Net nu moet iedereen hier op zijn of haar manier op inzetten.”

Elisa Mortiers.  Beeld Tim Dirven
Elisa Mortiers.Beeld Tim Dirven

Elisa Mortiers, 16 jaar, vijfde middelbaar, Molenbeek, studeert moderne talen en wetenschappen

‘De vorige generaties willen niet veel doen’

“Woede voel ik niet, maar ik ben teleurgesteld dat de vorige generaties een minder goede wereld voor ons achterlaten. Depressief ben ik niet: daar schiet je toch niks mee op? Maar de vorige generaties die het meeste geld hebben, hebben volgens mij het minst zin om hun leven om te gooien. Waarom investeren zij niet massaal in zonnepanelen en warmtepompen? Ik spreek mijn familie daarop aan, maar ze antwoorden dat ze dit pas zullen doen wanneer ze een nieuwe woning kopen. Tja. Ik probeer op leuke manieren de klimaatverandering tegen te gaan: ik koop mijn kleren vooral in tweedehandswinkels. Dat is goed voor het milieu en zorgt voor minder slaven- en kinderarbeid.

“Met mijn eten ben ik niet obsessief bezig; ik wil nog kunnen leven zonder te veel te moeten nadenken over welke groenten en fruit ik het best kies. Het zou leuk zijn wanneer voedingswinkels en supermarkten meer informatie zouden geven over de herkomst van hun producten en – bijvoorbeeld – enkel promoties voor seizoensgebonden groenten en fruit zouden geven. Meestal zijn de producten die goed zijn voor het klimaat nu net duurder.”

“Ik vraag me af wat de toekomst brengt. Mijn moeder, die uit Armenië komt, heeft veel familie in Oostenrijk. Wij bezoeken hen vaak. Zullen mijn kinderen hier nog een leuke tijd in de sneeuw kunnen doorbrengen? Of is die dan weggesmolten? Net daarom wil ik een beetje een betere wereld maken. Op school drukken onze leerkrachten dat er ook wel in.” (lacht)

“Mijn ouders en grootouders kennen Greta, zij beïnvloedt alle generaties. Maar mag ik iets stouts zeggen? Ik vind dat Anuna de aandacht te veel op haar persoon vestigt terwijl ze weinig serieuze impact heeft. Ze wil vooral een tweede Greta zijn. Wat me ook stoort, is dat de strijd tegen de klimaatopwarming gezien wordt als iets links, terwijl dit voor alle partijen even belangrijk moet zijn. We hebben één wereld. Als we ons daar niet allemaal bewust van zijn, zal er niets verbeteren.”

Wannes Vanhoey. Beeld Thomas Sweertvaegher
Wannes Vanhoey.Beeld Thomas Sweertvaegher

Wannes Vanhoey, 18 jaar, studeert Taal- en Letterkunde met als talen Latijn en Nederlands, eerste bachelor, zit op kot in Leuven

‘De boomers neem ik weinig kwalijk, de regering des te meer’

“Mijn vrienden en ik lopen niet zwaar gefrustreerd rond over de klimaatopwarming. Soms zie ik woede op sociale media opborrelen, ik begrijp dat anderen boos zijn, maar ik ben dat niet. Daarvoor is het te veel een ver-van-mijn-bedshow. De boomers neem ik weinig kwalijk, de regering des te meer.

“De overheid moet ons vooral meer duwtjes in de juiste richting geven. Het klimaat zou veel meer een prioriteit moeten zijn. De federale ministers zijn ruim een jaar aan de macht, toch is er weinig gebeurd. Als België zo verder doet, zijn we nooit klimaatneutraal in 2050. Ik begrijp dat het niet makkelijk is de juiste maatregelen te nemen, maar nu treuzelt de politiek veel te lang.

“Ik voel me er een beetje schuldig over dat ik niet meer tegen de klimaatopwarming doe. Ik zou gerust willen meewerken aan initiatieven voor het klimaat, maar weet niet goed waar te beginnen. Eén keer heb ik gespijbeld en heb ik meegelopen in een klimaatmars. Mijn ouders zeiden: ‘Skip die les maar.’ Meer wou ik niet missen en ik ga nu zeker niet elke week betogen. Wel kijk ik naar documentaires en volg ik de sociale media van klimaatactivisten zoals Anuna De Wever om op de hoogte te blijven.

“Tijdens de lockdowns was het veel makkelijker om milieubewust te zijn. Nu gaat het leven weer open en zit ik op kot en is het veel moeilijker. Thuis aten we tijdens corona maar twee of drie keer per week vlees, maar mijn kotgenoten houden niet altijd van vegetarisch. En eerlijk gezegd hebben wij allemaal weleens zin in een pita.” (lacht)

“Deze zomer kwam de klimaatverandering erg dichtbij met de overstromingen in ons land. Je voelt dat actie zich nu opdringt. De klimaatopwarming zal zeker mijn levensstijl in de toekomst bepalen. We moeten allemaal minder plastic gebruiken en minder CO2 uitstoten. Ik wil geen auto – autodelen lijkt me iets voor mij – en ik wil graag in een stad wonen. Als we allemaal veel kleine opofferingen maken, is dat hopelijk genoeg om de extreme klimaatopwarming tegen te houden.”

Cristobal Van Cappellen, 16 jaar, Vorst, vijfde middelbaar, studeert moderne talen - wetenschappen

‘Ik sta voor een moreel dilemma: kies ik voor auto’s of voor het klimaat?’

Cristobal Van Cappellen.  Beeld Tim Dirven
Cristobal Van Cappellen.Beeld Tim Dirven

“Ik ben niet kwaad op de boomers. Zij hadden nog niet de kennis die wij nu hebben. De verantwoordelijkheid van deze generatie politici is vele malen groter. Zij zetten dit onderwerp veel te lang aan de kant en blijven doen alsof het niks ernstigs is.

“Ik probeer mijn steentje bij te dragen en ben zuinig met elektriciteit en water. Dat heeft mijn papa er bij mijn grote broer en mij echt ingeprent. Vroeger moest hij er ons constant aan herinneren dat we het licht moesten uitdoen als we onze kamer verlieten. Nu al minder. (lacht) Wij eten twee keer per week biovlees en verder groenten of vis.

“Mijn vrienden en ik praten over het klimaat, maar triest worden we er niet van. Ik ken er een of twee die er veel meer mee bezig zijn. Hen plagen we soms – goedbedoeld – wanneer ze zich weer ergeren aan het zwerfafval op straat. Of ik ga spijbelen voor het klimaat? Als er een toets is of een belangrijke les zeker niet. Ik probeer vooral mijn best te doen op school. Anuna en Greta hebben een grote impact op ons, de scholieren. Jammer dat ze zo vaak getrold worden: helaas hoort dat erbij als je populair bent op sociale media.

“In mijn leven zal er nog ontzettend veel veranderen door de klimaatopwarming. We kunnen echt niet voortdoen zoals we nu bezig zijn. Zelf schakelde ik expres naar een wetenschappelijke richting over omdat ik erover denk bio-ingenieur te studeren. Na mijn schoolcarrière kan ik dan een beroep uitoefenen dat helpt in de strijd tegen de klimaatopwarming.

“Voordien neigde ik naar mechanica: mijn opa was heel handig en had een atelier met allerlei tuigen. Daar werkten we vaak samen. Ik vind auto’s heel tof – vooral de Duitse en Japanse merken. Auto’s zijn mijn hobby, wat me de laatste tijd voor een moreel dilemma stelt: kies ik voor auto’s of het klimaat? Ik ben geen fan van Tesla of andere elektrische wagens, die zijn minder goed voor het klimaat dan veel mensen denken. Mechanica is dus geen goede studiekeuze voor mij, het wordt dus bio-ingenieur.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234