Donderdag 30/06/2022

De Harlem Globe Trotters van de jazz

Brugge / Van onze medewerker

Didier Wijnants

De Franse pianist Jean-Michel Pilc trok geen volle zaal vorige donderdag in Brugge. Nochtans wordt hij steeds meer tot de nieuwe sterren van de jazz gerekend. Hij kwam zijn kunnen alvast met veel bravoure demonstreren, maar de echte muziek bleef tussen de plooien steken.

Het lijkt bijna een rage te worden met al die 'nieuwe' pianisten in de jazz. Enkele jaren geleden effende de jonge (en intrigerende) Brad Mehldau het pad voor een intussen steeds langer wordende rij zogenaamd eigenzinnige pianisten. Jean-Michel Pilc (spreek uit met een 'k') is daar een van. Hij werd ruim veertig jaar geleden geboren in Frankrijk en werkte in Parijs met onder anderen Michel Portal, Martial Solal en Daniel Humair. Zijn carrière kwam in een stroomversnelling toen hij in 1995 naar New York verhuisde. Daar vormde hij een trio met contrabassist François Moutin en drummer Ari Hoenig, met wie hij bijna moeiteloos de clubs van het jazzmekka wist te veroveren. In Brugge kwamen ze demonstreren hoe dat zo komt, en eerlijk gezegd: ik stond paf. Pilc, Moutin en Hoenig zijn uiterst onderlegde kerels, supersnel in denken en in doen. Bovendien zijn ze uitstekend op elkaar ingespeeld. Ze spelen een mengeling van standards en origineel materiaal en gieten die meestal in een soort collagevorm, vol snelle perspectiefwisselingen en gelardeerd met flitsende citaten. De groten van de jazz ontbreken niet. Monk, Coltrane, Gillespie: hun beroemde melodieën worden vliegensvlug door het weefsel gestikt. Het is een wervelwind, slim opgebouwd, grappig om te volgen, overtuigend geacteerd, briljant uitgevoerd.

Maar het is niet meer dan dat. Pilc en zijn trio spelen jazz zoals de Harlem Globe Trotters basketbal spelen: een goed voorbereide show vol onwaarschijnlijke kunstjes die allemaal even voorbeeldig landen. Dat is aardig, maar het raakt mijn ziel niet. Het wekt ontzag, maar het ontroert niet. Het laat geen enkele ruimte voor een waarachtig magisch moment. Ik heb geen enkele echt treffende noot uit de piano horen weerklinken (nochtans stond er een prachtige nieuwe Bösendorfer). Pilc heeft daar geen aandacht voor en dat verraadt hem, want de echt grote pianisten verzorgen altijd hun klank, zelfs de meest vingervlugge virtuozen (zoals Art Tatum).

WIE: Jean-Michel Pilc Trio WAAR EN WANNEER: Brugge, De Werf, donderdag 15 maart ONS OORDEEL: Een wervelwind, slim opgebouwd, grappig om te volgen, overtuigend geacteerd en briljant uitgevoerd, maar het laat geen enkele ruimte voor een waarachtig magisch moment.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234