Donderdag 26/05/2022

De prima gok van de VRT

Het is gebeurd. Ons landje is voor een keer niet afgegaan op het Eurovisiesongfestival. Tom Dice, de Belgische inzending, was lang in de running voor een podiumplek maar werd uiteindelijk zesde, de beste Vlaamse prestatie ooit. Na de jarenlange miskramen van Eénprogramma ‘Eurosong’ koos de VRT dit jaar zelf zijn artiest. Met succes.

Tom Dice overtreft de verwachtingen en eindigt als zesde op Eurovisiesongfestival

oslo

De overwinning in Noorwegen was weggelegd voor Duitsland, dat met de negentienjarige Lena een jong veulen het podium opstuurde. Een mengelmoes van Lilly Allen, Kate Nash en een portie schroom gaf onze oosterburen al gauw een straatlengte voorsprong in het klassement. Turkije en Roemenië hesen zich naast Lena op het podium.

We schrijven 1991. De openbare omroep organiseert geen contest om een Belgische Eurosonginzending te selecteren maar gaat voluit voor Clouseau, op dat moment talk of the town in Vlaanderen. Met ‘Geef het op’ moeten de gebroeders Wauters de BRTN voorzien van naam en faam in Europa. Helaas, het resultaat blijft uit. Ook de jaren nadien scheert ons landje geen hoge toppen in de populaire liedjeswedstrijd. De titel van het Clouseaunummer wordt haast exemplarisch voor de Belgische inzendingen. De openbare omroep durft het niet langer aan om haar eigen kandidaat naar voor te schuiven en organiseert opnieuw heuse selectiewedstrijden die al snel uitdraaien om ettelijke rondjes uitlachtelevisie. De Vlaming lust er pap van, stemt massaal af op het programma, maar vergeet talent te belonen met een selectie. Vooral de laatste jaren slaat ons land geen al te best figuur op het Europese toneel. Sergio die zijn nek bijna brak op het podium, Kate Ryan die zich te pletter zwengelde en Ishtar, waar we beter gewoon over zwijgen.

Tot zaterdagavond. Tot het moment dat Tom Dice zijn gitaar greep en ons land naar een plekje in de linkerkolom zong. “Belgium, twelve points”, weerklonk zowaar. 143 punten van 22 landen, goed voor een zesde plek en eerherstel voor ons land. De Eeklonaar evenaarde zo Bob Benny, die in ’59 in Cannes ook zesde werd. Maar toen waren er maar elf deelnemende landen. “Dit is werkelijk fantastisch”, vertelt Björn Verdoodt, hoofd communicatie van de VRT. “Het doel was een finaleplek. Dice heeft de verwachtingen meer dan ingelost.”

Meteen na de afgang van de Belgische inzending ‘Copycat’ van Patrick Ouchène, vorig jaar in Moskou, was er op de VRT al spoedberaad om het dit jaar toch beter te doen. Beter dan een uitschakeling in de halve finale. “Er werd nagedacht over de inzending die wij dit jaar mochten kiezen. Wetende dat niet alleen televoting, maar ook de mening van professionals voortaan belangrijk was, moést het muzikaal echt top zijn”, vervolgt Verdoodt. “De VRT wou niet lang het kneusje van Europa zijn en stopte met het Eénprogramma Eurosong. Voortaan zouden we zelf een kandidaat zoeken. Een stuurgroep werd opgericht om het juiste profiel te selecteren. We zochten een artiest met podiumvastheid, stressbestendigheid en een zekere authenticiteit. Onze keuze viel al snel op Tom Dice, die ook door buitenlandse kenners geprezen werd.”

Dice had tot dan toe amper ervaring op het podium, op een zonderling avontuur in het vtm-programma X-Factor na. Geen naam als een klok, maar een kneedbaar talent, zo dacht de VRT. Eind november werd hij voorgesteld. Dice kroop samen met Jeroen Swinnen (Ultratop) in zijn pen en schreef in geen tijd ‘Me and My Guitar’, het nummer waarmee hij afgelopen weekend Oslo inpalmde.

“Sinds november is Tom zo’n twaalf kilo afgevallen”, klinkt het bij Verdoodt. “Eens hij onze officiële kandidaat werd, begon hij aan zijn présence te werken. Vergeet niet dat het Songfestival de Olympische Spelen van de muziek zijn. Niet per se op het vlak van kwaliteit, maar wel wat de inspanning betreft. Deze artiesten zijn heuse topsporters. Om de camera te kunnen bespelen en de zaal te betrekken in zijn nummer, kreeg Tom ook een cursus bewegingsleer”, vertelt Verdoodt. “Niets werd aan het toeval overgelaten.”

Niet alleen op het podium, ook in de studio werd hard gewerkt aan de Belgische inzending. Dice kon maandenlang rekenen op de intensieve begeleiding van Bart Becks, die samen met Maurice Engelen SonicAngel uitbaat, de platenfirma waar de Belgische zanger onderdak vond. “Tom kreeg een serieuze stemtraining, al zat zijn stem al goed van bij het begin. De belangrijkste training bestond uit een goede omgang met de media. Vergeet niet dat er 120 miljoen mensen naar het Songfestival kijken. Ongeacht de goede of slechte prestatie staan er na afloop nog eens 2.500 journalisten te wachten”, klinkt het bij Becks. “Maar zoals iedereen zag heeft Tom het fantastisch gedaan. Geen stress, maar gewoon genieten. Als topsporter kan hij echt pieken naar bepaalde momenten.”

Waarom Dice het in Oslo knap gedaan heeft, hoeft misschien niet gezocht te worden in de nieuwe methode van de VRT, noch in de begeleiding, maar gewoon in zijn stem. Hoe je het ook draait of keert: Dice kan zingen. ‘Me and my guitar’ is complexloos nummer zonder tierlantijntjes. Dice had de zaal op zijn hand en ging daar nagenoeg perfect mee om. “Als het huidige Eurosongreglement, waarbij een professionele jury een woordje meespreekt, ook over twee jaar nog geldt, dan nodigt het succes van Tom uit om hetzelfde pad te bewandelen”, besluit Verdoodt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234