Dinsdag 09/08/2022

De verloren zoon

Uw kinderen zijn uw kinderen niet." De spreuk van Kahlil Gibran hangt aan haar keukenmuur. Terwijl de waterketel fluit, toont ze me een foto van haar jongste zoon, een zongebruinde hippie op een verlaten strand. Met een gitaar als enig bezit. Een Jack Johnson lookalike. Better Together. Ik vraag of ik haar schoondochter mag worden. Genadeloos wijst ze me af. Hij is net meerderjarig.

Tien maanden geleden begon zijn avontuur in Cuba. Vervolgens Hawaï, waar een dertigjarige yogi in zijn hangmat belandde. De connectie was intens, maar drie weken later keerde zij terug naar LA, en hij naar Sydney. Enige tijd later besloot hij de yogi te verrassen op haar verjaardag. "Waar ben jij?", sms'te hij meteen na de landing op LAX. Nietsvermoedend antwoordde ze: "In Vegas." Waarna hij meteen het volgende vliegtuig nam. Om in Vegas te ontdekken dat zij ondertussen weer in LA was. Na een lange busrit kon hij haar dan toch eindelijk in de armen sluiten. Vierentwintig intense uren later namen ze voorgoed afscheid. De yogi wou kinderen. Hij was nog niet klaar om te settelen. "Net als in de film", zwijmel ik.

Mijn vriendin draait met haar ogen. Drie maanden geleden was ze met haar man naar Australië gevlogen. Na een lange vlucht hadden ze nog twee dagen moeten wachten op de komst van de verloren zoon. Excuus voor zijn vertraging was een afscheidsfeestje. De eerste dagen leek het alsof ze een andere taal spraken. Diep vanbinnen was ze boos. Om zijn gebrek aan verantwoordelijkheidszin. Maar ze had op haar tong gebeten en uiteindelijk toch genoten van hun tocht. Na twee weken waren ze in Byron Bay beland. "Je zou er gebleven zijn", zegt ze. Ze vertelt over hippies op blote voeten. Haar zoon wou ook blijven. Ze had het moeilijk om hem achter te laten in een tentje, maar dat hij gelukkig was, gaf haar troost.

Intussen is hij weer verder getrokken. In een bestelwagen, richting Corindi Beach voor de bessenpluk. En daar zit hij nu nog steeds. Ik zeg haar dat ik weer twintig wil zijn. Ik zou het allemaal anders doen. Ze knikt. En leest dan zijn laatste sms. "Topdag! 56 kilo bessen geplukt. 4,25 dollar per kilo. Klaar voor het volgende avontuur: Tasmanië."

Een man die zijn hart volgt, zeg ik. Zij lacht, een beetje groen. Ze maakt zich zorgen over zijn onbezonnen levensstijl. En hij beseft dat. "Ik weet dat je het moeilijk hebt met mijn keuzes", had hij bij het afscheid gezegd. "Maar ik ben je zo dankbaar dat je me de vrijheid geeft."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234