Woensdag 28/09/2022

'Deze plaat is te nemen of te laten'

Strange Days, de nieuwe An Pierlé, is een soloalbum. Compromisloos, zonder White Velvet, met een prominente rol voor piano en zang. 'Ik wilde helemaal alleen mijn goesting kunnen doen.'

Na twee studioplaten en één verzamelalbum met haar groep White Velvet, waar ook haar partner én producer Koen Gisen bij zit, is An Pierlé op Strange Days terug waar ze ooit begon: alleen achter de piano. "De tournees met White Velvet waren erg vermoeiend, we waren ook met zoveel mensen op de baan. Terug thuis werd het duidelijk dat de tijd rijp was om de vele ideeën die ik had ook uit te werken. Op de vorige plaat, Hinterland, stond weinig piano maar tijdens de tour had ik weer veel piano gespeeld en zo ben ik opnieuw in het instrument gerold. Ik had weer zin om beter te spelen, om na te gaan: wat maak ikzelf, op dit moment, met al die bagage van de voorbije jaren? Dat is deze plaat geworden, te nemen of te laten, compromisloos."

Een opvallend nummer is 'Suburban Skies', waarvoor Pierlé inspiratie vond in het bombardement op Dresden in 1945. "Het begon met een beeld, nummers ontstaan altijd uit beelden. Ik ging daar toen meer over lezen: een heel rare, angstaanjagende maar ook fascinerende periode. Ik las over de piloten die de bombardementen uitvoerden en verhalen van mensen die erin zaten. In zo iemand heb ik me dan ingeleefd, wat een heel nieuwe manier van schrijven was voor mij. Het leek me meer iets voor de grote songschrijvers, iemand als Leonard Cohen mocht dat doen, maar ik? Kon ik dat wel? En zou dat niet gênant worden? Maar je wilt natuurlijk evolueren, en dan moet je durven."

Spooky

Pierlé verplaatste zich voor 'Suburban Skies' niet alleen in de oorlog, maar schreef het nummer ook met Marianne Faithfull in gedachten. "Dat doe ik nu vaker: schrijven met andere artiesten in mijn hoofd, om mezelf open te breken. 'House of Sleep' is mijn akoestische versie van The Knife. Niet dat ik die groep bestudeerd heb, ik kan er niet eens nummer van noemen. Zulke invloeden van het moment sijpelen binnen, en het gaat me om sferen, meer dan om te weten: hoe werkt die muziek? Het is trouwens een heel complex nummer, want op het einde komt er nog Les Voix Bulgares bij. (zingt) 'A-a-angel.' En de beelden die ik oproep, zijn een kruising van wat ik voor me zie bij twee boeken, The House of Sleep van Jonathan Coe en His Dark Materials van Philip Pullman. Mijn songs verklanken een sfeer waar ik graag eens wil inzitten."

Dat hoor je goed in 'Solid Rain', 'Winds' en 'You Just Wait', waaruit een cabaretsfeer opstijgt, alsof je plots in het Berlijn van de jaren 20 belandt. "Dat zijn heel verhalende nummers, waarvan ik zo de film in mijn hoofd kan afspelen. 'Solid Rain' heeft ook een theaterthematiek: het leven in de spotlights met hoge pieken, diepe dalen, gelinkt aan een relatie. Bij 'Solid Rain' zie ik een theater met een volgspot voor mijn ogen. 'Winds' is een duidelijk geïllustreerd nummer, je hoort een orkestje letterlijk de kamer binnenkomen. 'You Just Wait' is dan weer pure Walt Disney met een dreigende sfeer door die stem op de achtergrond en doordat ik sommige pianolijnen eerst wel speel en ze daarna weglaat. Zo morrel ik aan de verwachtingen van de luisteraar. Ik hou van de muziek in die oude Walt Disney-films, zoals Bambi en Fantasia. Het is heel uitbeeldende muziek, maar ze is toch veel moeilijker dan je zou denken en veel toffer ook dan wat je nu hoort. Filmmuziek is nu een heel duidelijk omlijnd genre, vroeger was die veel meer quirky."

Quirky was ook haar duet met Guido Belcanto, 'Toverdrank', in het Nederlands. Het staat niet op de nieuwe plaat, maar het blijkt toch meer dan een rariteit: Pierlé heeft ambities in het Nederlands. "Het heeft lang geduurd voor ik mijn stem daarin vond, ik was misvormd door Studio Herman Teirlinck. Mijn 'r' was niet goed, mijn stem zat te hoog, ik mocht 'de vrouw in mezelf' niet ontkennen. (lacht) Maar een plaat in het Nederlands is zeker een optie. We zijn er al lang mee bezig, maar we hebben nog geen tijd gevonden om ze af te werken. Christophe Vekeman en Peter Verhelst hebben een tekst geschreven, en op dat elan gaan we verder. (lacht)"

Voor Barbara Dex

Sinds haar vorige plaat is Pierlé moeder geworden, en dat heeft haar teksten beïnvloed. "Ik heb mezelf één rozig liedje toegestaan, 'Heart of Winter'. Bij de vorige plaat dacht ik nog: het is niet omdat ik zwanger ben dat ik alleen nog romantische liedjes ga schrijven. Maar een kind is zoiets ingrijpends dat ik het er wel over moest hebben. Het zou laf zijn om dat uit de weg te gaan. Zo'n kind confronteert je ook met tijd en herinneringen, en dat fascineerde mij al toen ik nog een kind was. Ik vroeg me af: hoe zal ik mij later herinneren hoe ik me nu voel en hoe ik nu denk, hoe kan ik deze ervaring vasthouden? Met een kind wordt dat nog extremer: als je kind een maand oud is, weet je nauwelijks nog hoe die eerste maand is verlopen. Dat is zo intens, en die beleving verwoord ik in 'Heart of Winter'."

Pierlé gaf al aan dat ze nummers schreef met collega's in gedachten, maar 'Strange Days' was ook echt bedoeld voor iemand anders. "Dat is geschreven voor Barbara Dex. Maar ik heb het haar nooit gegeven, want toen Koen het had gehoord, zei hij: 'Dat ga je toch niet weggeven!' Juist omdat het voor iemand anders is geschreven, is de tekst veel directer, veel minder gecodeerd dan anders. Eigenlijk gaat het helemaal over mij, 'Strange Days' is een soort brief aan mezelf: ik roep op om trouw te blijven aan mezelf, me niet te laten doen door wat anderen van mij verwachten. Dat is een neerslag van hoe ik me voel vanaf het begin dat ik muziek maakte tot nu. Want na vijftien jaar ben ik er nog altijd, ik heb alle hypes overleefd. Meer nog: ik heb nu zelfs een nieuw elan gevonden."

Strange Days verschijnt maandag bij PIAS. Morgen presenteert An Pierlé haar album solo in de Botanique.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234