Woensdag 29/06/2022

Dolce en Gabbana

Dolce: 'Ik heb een kleine handicap die een kind krijgen moeilijk maakt, het heet homoseksualiteit. Recht op een kind heb ik niet. Ik zou er eentje kunnen adopteren of er in het buitenland iets op verzinnen, maar ik ben bang dat mijn zoontje zich gebruikt zou voelen'

willen een gezin ontwerpen (maar niet samen)

Conservatief Italië davert op zijn grondvesten. Nog geen half jaar na hun relatiebreuk praat het ontwerpersduo Dolce en Gabbana, dat nog altijd een villa deelt buiten Milaan, in het magazine Vanity Fair openhartig over hun kinderwens, maar ook over idiote homo's. Over één ding zijn ze het alvast eens: 'Baby's ruiken lekker, oudjes stinken'.

Londen / Brussel

The Independent / Eigen berichtgeving

Peter Popham / Eline Delrue

Omringd door een horde kleuters poseren modekoningen Domenico Dolce en Steffano Gabbana, 's werelds beroemdste ex-(homo)koppel, op de augustuscover van het glamourblad Vanity Fair. Het gaat hier niet om hun eigen kroost, maar om voor de gelegenheid 'uitgeleende' kinderkopjes. In het bijbehorende interview praten ze uitgebreid over hun kinderwens. De conservatieven trekken hun wenkbrauwen op van Rome tot Milaan.

Adoptie door holebi's is in het katholieke Italië immers onwettelijk, net als adoptie door alleenstaande would-be ouders. Het zal de designers worst wezen. Sinds ze twintig jaar geleden de catwalk veroverden, hebben ze van plagerijen en hitsige provocaties hun tweede natuur gemaakt. Met de nodige zelfrelativerende humor vegen zehun voeten aan conventies. Het maakt gewoon deel uit van wie ze zijn en wat ze doen. Een betere timing is er overigens niet: net nu veroordeelt de kerk homoseksualiteit strenger dan ooit tevoren.

"Natuurlijk zou ik graag een zoon hebben", vertrouwt de 46-jarige Dolce het magazine toe. "Een kind staat voor onschuld, puurheid. Het verpersoonlijkt de toekomst. Ik zou er niet graag eentje, maar vijf of zelfs tien willen, een heel voetbalteam. Ik ben tuk op grote gezinnen, op de chaos aan tafel tijdens de maaltijden en het lawaai van borden en glazen. Dat is een echte familie."

Tot vorig jaar was Italië het 'wilde Westen' van vruchtbaarheidsbehandelingen, maar de godvruchtige minister van Volksgezondheid verkoos een wat de liberalen noemen 'middeleeuwse' wetgeving en maakte van spermadonatie de uitzondering in plaats van de regel. Een referendum georganiseerd door de vrijzinnigen ging de mist in nadat de kerk een agressieve tegencampagne had gevoerd.

In die conservatieve wateren zwemmen Dolce en Gabbana dan ook als twee felgekleurde vissen rond: even opzichtig als de kruisbeelden waarvan ze met juwelen bezette halskettingen maken.

Toch verschilt hun visie op het ouderschap. Terwijl Dolce zijn kroostrijk 'voetbalteam' alleen zou opvoeden, vindt Gabbana, die met één telg vrede neemt, dat een kind niet zonder moeder kan. "Ik wil mijn zoon een thuis en een gezin geven. Hij moet een moeder hebben. Ze kan boven wonen, of elders, zoals gescheiden ouders het doen. Maar het is essentieel dat een kind zowel een vader- als een moederfiguur heeft." Gabbana heeft ook al nagedacht over de vereisten waaraan de mama moet voldoen. "Ik zoek een vrouw die er dezelfde ideeën als mij op nahoudt over opvoeding. Ze moet niet noodzakelijk een vriendin zijn, maar wel een fatsoenlijke en respectabele vrouw. We zouden het via in-vitrofertilisatie kunnen regelen. Er zijn zoveel plaatsen waar je dat kunt doen, zoals Zwitserland."

"Ik heb echter een kleine handicap dat alles moeilijk maakt, het heet homoseksualiteit", stelt Dolce. "Recht op een kind heb ik niet. Ik zou er eentje kunnen adopteren of er in het buitenland iets op verzinnen, maar ik ben bang dat mijn zoontje zich gebruikt zou voelen".

Over zijn verlangen naar precies één jonge spruit verduidelijkt Gabbana: "Ik wil slechts één kind omdat ik er op sta dat het al mijn affectie en aandacht krijgt. Ik ben nu 42 jaar oud: toen ik 28 was, was ik nog niet volwassen. Nu heb ik het nodige geduld gekweekt dat ik vroeger niet had. Ik zou veel meer tijd steken in mijn zoontje dan in mijn werk. Om 11 uur zou ik naar kantoor vertrekken, om rond 17.30 uur alweer naar huis te gaan. Ik zou hem zelf naar de kinderopvang brengen, hem terug ophalen, met hem naar het park gaan. Waarom niet?"

Beide modegoeroes zien adoptie als een noodoplossing in het geval in-vitrofertilisatie mislukt. Welke optie het ook wordt, in Italië zullen ze de geneugten van het ouderschap niet ondervinden. Alhoewel de centrum-rechtse regering van premier Berlusconi en de invloed van de geestelijken het conservatieve klimaat lijken te domineren, wijst het D&G-duo een andere als de schuldige aan: de homorechtenbeweging zelf.

"Het probleem is dat homo's de ramen van hun eigen winkel intrappen door op betogingen in een kruisbestuiving van vrouwen- en mannenkleding te komen opdraven. Ze zijn niet serieus. Met alle respect, maar homo's zijn complete idioten."

"Laten we zeggen dat een minderheid idioot is", nuanceert Gabbana.

"Akkoord", corrigeert Dolce, "enkel een kleine groep homo's wil de wereld doen geloven dat de homoscene gedomineerd wordt door travestieten met pruiken aan die over het huwelijk praten en mensen de stuipen op het lijf jagen."

"Mij heb je niet bang gemaakt", voegt Gabbana eraan toe, "Het was alsof we een getrouwd koppel waren", waarop het ex-koppel een synchrone zucht van opluchting slaakt.

Een huwelijk is aan geen van beide besteed: "Als ik naar het trouwfeest van vrienden ga, voel ik me belabberd in hun plaats. Hoe kun je nu voor God zweren dat je voor eeuwig en altijd samenblijft? Wie kan dat in godsnaam zeggen?", aldus Dolce. "En dan nog je handtekening zetten op die stippellijn! Waar is dat goed voor?", zegt Gabbana instemmend.

Dat de Spaanse premier Zapatero het homohuwelijk bespreekbaar wou maken, vinden ze te absurd voor woorden. "Tot twee jaar geleden was Spanje nog erger dan Italië. Zapatero heeft het homohuwelijk gewoon gebruikt voor zijn eigen politieke doeleinden", meent Dolce. "De hele kwestie is absurd. Het belangrijkste is dat mensen snappen waar homoseksualiteit om draait, dat het geen vieze ziekte is", vervolgt Gabbana.

De ontwerpers herinneren zich nog levendig hoe ze hun geaardheid thuis opbiechtten. Dolce's moeder was een voorbeeld van berusting: "Ik was toen negentien. Mijn moeder en zus deden de afwas. 'Weet je, ik ben homo', zei ik. 'En dan?', zei ze, 'het zal wel overgaan'." Gabbana houdt er een minder mooie herinnering aan over. Volgens hem wist zijn moeder al langer dat hij homo was, maar toen hij er eindelijk voor uitkwam, maakte ze er een geweldig drama van. "Ze begreep ook niet waarom ik het zonodig aan de pers kwijt wilde. Het enige wat in haar hoofd speelde was 'Hoe leg ik dit uit aan de buren?'."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234