Maandag 23/05/2022

Editie zonder wilde haren

Donkere wolken boven de Stenehei in Dessel zaterdag. En dat niet alleen letterlijk. Ozzy Osbourne, de absolute hoofdact van het festival kwam niet, zo maakte de organisatie bekend. Geen overdosis of een afgebeten vleermuishoofd dat de legendarische zanger van de wei hield, wel een zware keelontsteking. Drie dagen rust schreef de dokter voor, waarna Graspop plots op zoek moest naar een waardige vervanger. Judas Priest en Whitesnake schoven een plaats op en promoveerden tot afsluiters van zaterdag, en daarvoor werd Channel Zero gezet. Belgiës grootste metalband mocht er zijn nieuwe plaat Feed 'em With a Brick meteen een vuurdoop komen geven. Een bezwete zanger Franky De Smet-Van Damme straalde van oor tot oor: "We kregen vrijdagavond plots een paniekerig telefoontje. Of we het zagen zitten om op Graspop te komen optreden? We gingen die uitdaging - ook zonder voorbereiding - graag aan. We hebben dat op T/W in '95 als eens voorgedaan. We speelden met een attitude waarbij we niets te verliezen hadden."

Onvervangbaar

Channel Zero bracht een gedurfde set, die vooral focuste op de gloednieuwe plaat, met overtuiging en bravoure. Hoe lovenswaardig ook, veel metalfans bleven een beetje met een leeg gevoel achter. Ozzy Osbourne is als godfather van de hardrock en een pionier van het genre immers onvervangbaar. Het had van de organisatie overigens moed gevergd om Channel Zero voor eigen publiek meteen als hoofdact te zetten, in plaats van als invaller. Judas Priest en Whitesnake beleefden hun gouden hoogdagen in de jaren 80, Channel Zero oogt toch potiger en fitter.

Want het viel in Dessel afgelopen weekend opnieuw op hoeveel bands het hoofdpodium sierden die al ruim een kwarteeuw bezig zijn. Graspop omschrijven als een metalvariant van Sinner's Day - eentje waar niet met de ogen naar de voeten turend maar met de vuist in de lucht de bands aangestampt worden - is misschien te kort door de bocht, maar ver naast de waarheid zit die conclusie niet. In de Marquees viel er gelukkig genoeg te ontdekken. Het terecht gehypete Kvelertak vulde de Marquee zaterdag met een Scandinavisch gifmengsel van death metal en bronstige rock-'n-roll, Black Spiders graaiden gretig uit vijftig jaar hardrockgeschiedenis en metalveteranen The Rods verdienden alle eer omdat ze als enige oudere band in originele formatie ten tonele verschenen.

Naast Ozzy ontbraken er op Graspop nog een aantal prominente hoogheden: de punkmetal van The Damned Things viel vooral op door de afwezigheid van Anthrax-gitarist Scott Ian, zanger Pepper Keenan stuurde zijn kat naar Corrosion of Conformity, gitarist K.K. Downing liet al voor Graspop weten niet te zullen deelnemen aan de afscheidstournee van Judas Priest en de AOR'ers Journey en Foreigner hadden hoogst inwisselbare vervangers het veld in gestuurd. Het ontbrak deze editie ook aan vertegenwoordiging uit het thrash- en black metal-kamp. Met Kreator, Arch Enemy en de ketterende knakkers van Watain waren die subgenres wel aanwezig, maar het mocht ietsje meer zijn.

Metal is natuurlijk ook altijd een beetje carnaval. Kijken en bekeken worden. Dat werd bevestigd door shockthrashers GWAR: gehuld in monsterlijke horrorpakken smeerden ze hun doordeweekse thrash in met sciencefiction en sociale taboes. Zo ook Osama bin Laden, die terug in het leven werd geroepen als Ozombie bin Laden. Om vervolgens opnieuw gruwelijk afgeslacht te worden. Het bloed spatte alle kanten uit. Iets katholieker kwam cultband Ghost voor de dag: verkleed als hogepriester van de rock schreed het doodshoofd/zanger over een podium dat bekleed werd met barokke raamschilderijen. En ook Iron Maiden was zondag in Dessel al een beetje vertegenwoordigd. Metalcoreband Rise to Remain had de zoon van Bruce Dickinson achter de micro.

Herkauwen

Een festival wordt toch vooral gemaakt door het hoofdpodium, meldt het wetboek van de rock. Daar dicteerde de oude garde echt wel de wet. Vrijdag werd met Foreigner en Journey de grenzen van het hardrockgenre en de wansmaak afgetast, zaterdag traden met Whitesnake en Judas Priest twee zangers op die deze zomer zestig worden. David Coverdale en Rob Halford toonden nog steeds dat ze het konden, dat wel. Maar dit was een affiche die twintig jaar geleden ook al Graspop had kunnen vullen. Hardrock blijft geliefd door de massa en overleeft elk ander genre, maar de opvolging - de wissel van de wacht - blijft uit. Volbeat, Mastodon, Avenged Sevenfold en Slipknot, dat zondag voor het eerst sinds de dood van bassist Paul Gray weer naar België kwam, vormden de uitzondering. Het valt bij die eerste drie op dat de doorbraak buiten de niche er pas kwam toen ze tekenden bij een grote platenfirma. Slechts met die stap blijkt de doorbraak naar het grote publiek, en een evolutie bergopwaarts, ingezet. Het toont aan dat ook metalgroepen - zeker in de veranderende muziekindustrie - een steun in de rug kunnen gebruiken om uit de band te breken, te bouwen en te groeien. Het zijn voorbeelden die navolging vergen. Zo kan Graspop een hernieuwde frisheid krijgen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234