Woensdag 05/10/2022

Een echte Belg kan goed oud worden

Het is een mistige zondagmiddag, de herfst hangt over de polders, en we zijn blij dat er in De Vierschare nog een tafeltje vrij is. We zijn langs het wonderschone Leopoldkanaal gereden, dat er in dit seizoen doodstil bijligt, en ook het dorpje Oostkerke lijkt volledig in slaap. Rond de kerk met stompe toren bloeien uitbundig de chrysanten. De Vierschare moet ongetwijfeld het dorpscafé zijn geweest, op de hoek tegenover de kerk, maar nu vermeldt de gevel 'restaurant' en 'charmekamers'. We worden naar de laatste vrije plaats gebracht. Ik beland schuin tegenover een bejaarde dame, die zich creatief geschminkt heeft, namelijk met twee vette, pikzwarte strepen op de plaats waar haar wenkbrauwen horen te zitten en twee hevig roze rondjes op haar konen. Ze heeft haar beste jurk en haar gouden ketting aan.

De Vierschare is pas goed een maand open, en is een spruit van het bekende etablissement Ter Dycken in Knokke. Het is duidelijk dat men het hier wat minder stijf heeft willen houden.

Een grijze gang leidt naar de eetzaal met plavuizen vloer, hout aan de muren en de toog, witte tafellakens en moderne luchters met veel lampjes. Het is hier behaaglijk, deftige burgers in ontspannen zeeplunje komen een eenvoudige, maar verzorgde zondaglunch tegen Knokse prijzen gebruiken.

Aan een familietafel is een rotan kinderstoel bijgezet voor de jongste, Zoë, die niettemin van de ene schoot op de andere verhuist. De opgewekte serveersters zijn gekleed in frisse blauwgeruite hemdblouses en een lang zwart schort. Een van hen brengt ons de geplastificeerde kaart, die heel beperkt is en op de voorzijde het succesnummer vermeldt: 'het menu van de echte Belg'. Dat is leuk, zeker om buitenlandse gasten mee naartoe te brengen, hoeven we verder niets meer uit te leggen. Voor 33 euro worden drie toppers van de Belgische keuken geserveerd: een tomaat met Zeebrugse handgepelde garnalen, sliptongetjes van de laatste sleep met sla en handgesneden frietjes en als toetje een dame blanche met warme chocolade.

Wie zich daar niet in kan vinden, treft een vijftal voor- en evenveel hoofdgerechten op de ommezijde van de kaart, gaande van kikkerbilletjes in look en garnaalkroket tot polderfazant met een appeltje en veenbessen, Angusbeef met frietjes of kabeljauw. Ook de wijnkeuze is beperkt gehouden, met een huiswijn Solitude voor 16 euro, en een stuk of tien Franse klassiekers vanaf 20 euro.

Hoewel we echte Belgen zijn, willen we liever à la carte eten, omdat de dame blanche er niet bij hoeft. Mijn gezelschap begint met een bisque van Zeebrugse garnalen (8 euro), ik met wildpastei (12 euro), daarna volgen voor ons beiden de sliptongetjes (24 euro). Deze vissen heten zo omdat ze klein zijn en zodoende door de mazen van het net zijn geslipt. Klein betekent in dit geval echter niet goedkoop, want voor een eenvoudig visje moet je toch haast 1.000 oude franken neertellen. Een goed gekoelde chablis van Louis Latour 2000 (24 euro) zet onze smaakpapillen op scherp, en we snijden vast het industriële stokbroodje aan om de lekkere zoute boter te proeven.

De bisque smaakt nadrukkelijk naar de garnalenpellen, en mijn vriendin toont in haar lepel dat er ook behoorlijk wat garnalen in zitten. Bij mijn wildpaté (van haas en fazant, vertelt de vriendelijke dienster attent) ligt een toefje krokante uienconfituur en een eenzaam blaadje eikenbladsla. De witte wijn past hier natuurlijk niet bij, dat wist ik, dus die bewaar ik voor het vervolg. Dat zijn drie keurig, mooi goudbruin gebakken kleine tongetjes, met een wat flauw aangemaakt slaatje erbij en een aluminiumbak verse frieten.

De oude dame naast ons heeft zichtbaar genoten van haar polderfazant, en haar gezelschap bestelt voor haar nog een koffie met slagroom, "in een potje apart, zo heeft ze het graag". Aan de grote tafel legt de opa 'ZOË' in letterkoekjes. Er passeert een tomaat-garnaal, ik zie dat ze ontveld is.

Voor ons hoeft geen dessert meer, nog wel koffie (3 euro), waarbij een forst stuk kersencake geserveerd wordt. Wanneer de patron al zijn anorak over zijn koksbuis heeft aangetrokken, en even zijn ronde doet, zegt de dame naast ons, "U kent haar toch nog? Ze heeft haar honderdste verjaardag bij u in Ter Dycken gevierd." En tegen ons: "Honderdenvier is ze nu." 104 jaar? Chapeau, zeg ik, en ik denk: dan mag je gerust een dubbele streep op de plaats van je wenkbrauw trekken, zelfs twee.

Voor het hotel is er een openingsarrangement tot januari, met twee overnachtingen, menu van een echte Belg in De Vierschare, gastronomisch diner in Restaurant Ter Dycken en limousineservice tussen De Vierschare en Ter Dycken: 400 euro op basis van tweepersoonskamer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234