Vrijdag 30/09/2022

Een groots orkest op een te klein podium

Flat Earth Society stelt nieuwe cd voor in Brusselse AB

Brussel / Van onze medewerker

Kurt Blondeel

De naam van Peter Vermeersch' big band Flat Earth Society is misleidend. Ter gelegenheid van Bonk, de tweede plaat, zette het zeventienkoppige gezelschap met de gebrilde klarinettist dinsdagavond een uitverkochte AB-club op stelten.

Na het debuut Live At The Beursschouwburg 1999 en de samenwerking met Josse De Pauw voor de muziektheaterproductie Larf (nog dit voorjaar op cd verkrijgbaar), vormt Bonk het definitieve bewijs van de unieke status van deze Belgische groep. Peter Vermeersch en kompanen presenteren zich nu eens als een op hol geslagen fanfare, dan weer als een swingend jazzcollectief of een atonaal cabaretorkest, niet zelden binnen het bestek van één compositie. Met de oldie 'Kiss of Fire', de swingjazz van 'Mixture' (van saxofonist Fud Candrix), een flard uit de opera of een brokje 'With A Little Help From My Friends' van The Beatles schrikt Flat Earth Society er bovendien niet voor terug haar tanden te zetten in de meest diverse repertoires.

Dinsdag stond evenwel zo goed als de gehele nieuwe plaat centraal. Een eerste minpunt viel al meteen op: net als bij de podiumpremière van twee jaar geleden was het zelfs op het vergrote clubpodium dringen voor een plaatsje, waardoor meer dan één muzikant zijn partijen letterlijk in de schaduw van zijn collega's diende af te werken. Zo hadden we er tijdens het kolkende openingsnummer 'Zonk' het raden naar uit welke hoek David Bovées bandeloze gitaarsolo op ons werd afgevuurd, en was het concert al een halfuur bezig toen we achter de batterij blazers zowaar nog percussionist Roel Poriau ontwaarden.

De acht koperblazers vormden duidelijk de slagader van de band. 'Trap' leidde naar een overweldigend geluidsbad waarin we ons gewillig lieten meedrijven op de tetterende solo's van trompettisten Bart Maris en Luc Van Lieshout, terwijl het op Kurt Weill geënte 'Black Snow', met de fraai zingende Anja Kowalski aan het roer, halverwege in neurotische jazz overging. De traditional 'Pune', snoof vervolgens de feestelijke sfeer in Marrakech op.

Het was opvallend hoe een deel van de aanwezigen zich niet alleen alle bruuske stijl- en tempowisselingen liet welgevallen, maar daarenboven nog probeerde al heupwiegend of klappend het krankzinnige amalgaam bij te benen. Zoals bij 'Cruisin' for the Bruisin'', dat wel een sportwagen met suiker in de tank leek: eerst verkwistend optrekkend met een nerveus blazersthema, dan weer hortend en stotend de pechstrook opzoekend. Niet alle instrumentale stukken beschikten evenwel over dat richtingsgevoel: meermaals leek het avant-gardekorps immers zichzelf voor de voeten te lopen, terwijl 'Anthem' te veel van de begintune van een onbestaand televisieprogramma weg had om echt te kunnen boeien. Zeker in vergelijking met het knotsgekke 'February-March', waarin een scattende Bovée, supersonische hoempa en een deun orkestrale techno de hoofdrol opeisten.

Wie Flat Earth Society nog eens aan het werk wil zien, zal helaas geduld moeten oefenen tot na de zomer. Maar niet getreurd: volgend jaar maakt de band haar opwachting als huisorkest van Brugge 2002.

WIE: Flat Earth Society WAAR EN WANNEER: Ancienne Belgique, Brussel, dinsdag 30 januari.ONS OORDEEL: Hoewel sommige exuberante songstructuren ons als ware hindernisbanen in de oren klonken, bleef een meesterlijke combinatie van strakheid en speelsheid de hele avond overheersen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234