Zaterdag 25/06/2022

Een veer als symbool van lafheid

the four feathers HHHII

Regie: Shekhar Kapur

Brussel

Van onze medewerker

Luc Joris

Dat de gelijknamige historische roman van de Brit A.E.W. Mason een paar sterke cinematografische elementen heeft, mag blijken uit het feit dat het boek inmiddels zeven keer is verfilmd. De patriottische Technicolor-versie van producent Alexander Korda uit 1939 is de bekendste en meest gereputeerde, al belooft die van Merian C. Cooper en Ernst B. Schoedsack, de makers van King Kong, ook een curiosum te zijn (er zit een charge in met echte neushoorns).

Het magnifieke gegeven en symbolische hart van boek en film(s) zijn vier witte veren. Buiten Engeland is het gebruik misschien niet zo bekend, maar het ontvangen van een witte veer houdt een stigma of publieke vernedering als lafaard in. Ook generaalszoon Harry Feversham (Heath Ledger), officier bij het Royal Cumbrian Regiment, ontvangt anno 1875 enkele veren wanneer hij de beslissing neemt om het leger te verlaten als zijn regiment naar Soedan wordt gestuurd om er een opstand van de islamitische leider Muhammad Ahmad te onderdrukken. Drie veren zijn afkomstig van kameraden en de vierde krijgt hij van Ethne (Kate Hudson), zijn verloofde met wie hij normaal in het huwelijksbootje zou stappen. Vernederd en bevangen door schaamte trekt Harry in het geheim naar Soedan en verkleed als Arabier trekt hij met de hulp van een lokale krijger (Djimon Hounsou) naar het front met de hoop er verlossing te vinden, al moet hij eerst wel door de hel (een hallucinante gevangenisscène).

Ondanks de antikoloniale ondertoon is The Four Feathers - de combinatie James Horner/Rahat Nusrat Fateh Ali Khan levert een knappe klassieke score op met een sterke etnisch accent - zeker geen schotschrift tegen het Brits imperialisme. Het is een robuust en gedreven verteld koloniaal heldenepos waarin de kritiek discreet en subtiel wordt geformuleerd. Die zit als kleine weerhaakjes in een overigens klassieke, moderne remake van een verhaal over vriendschap, loyaliteit, verraad, moed, opoffering en uiteraard liefde, want ook Harry's beste vriend en medeofficier Jack Durrance (Wes Bentley, de kleine dealer en gekwelde voyeur-videast uit American Beauty) dingt naar de hand van Ethne.

Dat Kapur geen cineast is die 'het spektakel' of 'de actie' schuwt, wisten we al van zijn vorige films (de slachtingscène in Bandit Queen, het bloedbad op het einde van Elizabeth). De visuele climax in The Four Feathers is een grandioos en met picturale kracht gefilmde veldslag waarbij de rode militaire uniformen van de Britten fel afsteken tegen het mulle witte woestijnzand. Robert Richardson, de vaste cameraman van Oliver Stone, filmt vaak tegen de zon in, maar hier plaatst hij zijn camera hoog op de bergflanken. Dat resulteert in indrukwekkende actiescènes en knappe panorama's van de exotische locaties (de film werd opgenomen in de Marokkaanse woestijn).

Kaphur is misschien niet altijd een even verfijnd dramaturg of narratief nauwgezet stilist (dat maakt ook juist zijn kracht uit), het belet hem niet om in dit mooi verpakte epische Victoriaanse melodrama enkele interessante vragen en tijdloze dilemma's op te werpen.

Antikoloniale ondertoon in klassiek verhaal over vriendschap, loyaliteit, verraad, moed, opoffering en liefde

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234