Dinsdag 27/09/2022

Eurosonic stimuleert muzikaal avontuur

muziekindustrie (slot)

op muzikale exploratietocht in de groninger clubs

Honderdveertig optredens, verdeeld over drie avonden en twintig podia in de Groninger binnenstad: dat was dit jaar het aanbod van het Noorderslag Music Seminar en het Eurosonic-festival. In hun programmering leggen de organisatoren de nadruk op Europese bands en artiesten die, op enkele uitzonderingen na, nog niet door het grote publiek zijn ontdekt. Wij namen onze beste oren mee, trokken een paar stevige pendelschoenen aan en zagen en hoorden wat we konden. We zetten de hoogtepunten voor u op een rijtje.

Schneider TM: jongens en wetenschap

"Welcome to the Schneider TM experience", riep zanger-gitarist Dirk Dresselhaus, terwijl het publiek het knusse bovenzaaltje van het Groninger Grand Theatre binnenschuifelde. Dat er spanning in de lucht hing, laat zich raden: met uitstekende platen als Moist en Zoomer verwierf Schneider TM in de voorbije jaren immers een sleutelpositie in de Duitse elektronicascene. In hun witte stofjassen zagen de drie bandleden er meer als apothekers dan als muzikanten uit, maar pillen werden er op het podium niet gedraaid. Wel zag je er de figuren koortsachtig aan knopjes morrelen, het toetsenbord van een laptop bewerken of op cimbalen en elektronische drumpads meppen, terwijl op een filmscherm achter hen allerlei abstracte of industriële beelden voorbijflitsten.

Het resultaat was ietwat bevreemdende maar speelse elektropop: aan de oppervlakte melodieus en poppy, maar met een onderlaag vol nerveus knetterende beats en borrelende geluidseffecten. 'Abyss' was voorzien van ontwapenende Beach Boys-koortjes; het door stemvervormers gedomineerde 'Frogtoise' had, met een wat conventionelere begeleiding, een softsoulnummer kunnen zijn; 'Reality Check' bewees dat de Schneiders ook radiovriendelijk uit de hoek kunnen komen en het pulserende 'Onnanoko' masseerde de dansspieren op een manier die zelfs bij kinesisten ontzag zou hebben afgedwongen.

Geloopte pianosamples, het stokkende mechanisme van een klok, noise die een oververhit geraakte vliegtuigturbine suggereerde, een absurdistisch calypso-orgeltje, bij momenten leek het alsof Schneider TM bezig was een soundtrack te verzinnen bij een skelettenschilderij van James Ensor. En ook al werden veel klanken met behulp van machines opgewekt, de muziek klonk zo lichamelijk dat het altijd boeiend bleef om naar te kijken. Dit waren drie figuren die rechtstreeks uit een boek in de reeks 'Jongens en Wetenschap' kwamen gestapt, maar tegelijk blijk gaven van humor en poëzie. Een triomf.

Al werden veel klanken met behulp van machines opgewekt, de muziek klonk zo lichamelijk dat het boeiend bleef om naar te kijken

Mick Hart: koude rillingen

Voor zijn optreden op Eurosonic hadden we van de Australische, tegenwoordig in Parijs wonende singer-songwriter Mick Hart nog nooit gehoord. Drie kwartier later begonnen we al reikhalzend uit te zien naar zijn volgende concert. Het zegt iets over de impact van zijn set. Hart had genoeg aan zijn stem, akoestische gitaar, wat effectapparatuur en een handvol sterke songs om de toeschouwers op het puntje van hun stoel te krijgen en naar het schijnt zijn ook Luka Bloom en Ben Harper inmiddels al grote fans.

Harts emofolkrock is nergens vernieuwend of origineel, maar met zijn even krachtige als dynamische gitaarspel en zijn expressieve, wendbare stem weet hij zoveel overtuiging in zijn liedjes te leggen dat je je met plezier laat overweldigen. Of het nu om een hommage aan Jeff Buckley gaat of een met slide aangedreven bluesnummer ('This is Not The Way'), een subtiel slaapliedje ('Goodnight') of een op lapsteel gespeelde fluistersong ('On the Way Down'): de koude rillingen zijn nooit ver weg. Mick Hart bracht tot dusver twee langspelers uit: Still the Flowers Bloom en Upside Down in the Face of Optimism. Hopelijk zijn de programmatoren van de AB-club of de Botanique bij genoeg de pinken om hem snel naar ons land te halen. Kippenvel gegarandeerd.

Erlend Øye: nu ook met beats

De gebrilde Noor Erlend Øye is de helft van Kings of Convenience, een duo dat met zijn cd Quiet is the New Loud een voortrekker werd van de New Acoustic Movement. De man woont tegenwoordig in Berlijn en brengt met Unrest op 10 februari zijn eerste soloplaat uit. Zijn optreden in de Simplon-club begon met enkele introspectieve luisterliedjes, waaronder het fraaie 'A Sudden Rush', maar die werden genadeloos overstemd door het geroezemoes van het publiek. Zodra Øye drie bevriende muzikanten en een fikse batterij elektronische toestellen te hulp riep, slaagde hij er echter wel in de aanwezigen de oren te doen spitsen. De zanger, eerder al als gast te horen op de cd van Røyksopp, wist nieuwe songs als 'We Met On The Train' en 'Symptom of Disease' probleemloos te versieren met wiegende dancebeats, minimalistisch toetsenwerk en allerlei MIDI-effecten, zonder dat daarbij hun intimistische karakter verloren ging.

De groep, die slechts vijf dagen had gerepeteerd, kreeg tijdens Eurosonic haar vuurdoop en dat viel eraan te horen: soms zag je de muzikanten naar elkaar kijken met een blik van 'Wat nu?' Maar ondanks enkele schoonheidsfoutjes en stuntelige improvisaties raakte het publiek snel gecharmeerd door Erlend Øyes relativerende zelfspot. Zijn 'gitaarsolo's' waren bijvoorbeeld ronduit hilarisch. 'Prego Amore' zat vastgeklonken aan een onweerstaanbaar basloopje en af en toe hoorde je zelfs vage echo's van de Pet Shop Boys. Øye, laconiek: "You know, we live in Germany; we get inspired." Dat laatste was alvast niet gelogen.

Slovo: veelzijdig en exotisch

Gitarist en songschrijver Dave Randall, de man achter Slovo, maakte vroeger deel uit van het populaire dancegezelschap Faithless. Die achtergrond zorgde ervoor dat hij in Groningen zeker niet te klagen had over gebrek aan belangstelling. Afgelopen zomer bracht hij, onder zijn nieuwe pseudoniem, de cd Nommo uit: een rijke, geëngageerde, ietwat exotisch klinkende popplaat waarop echte en geprogrammeerde instrumenten harmonieus samensmolten en de wetmatigheden van de huidige dance werden gekoppeld aan klanken en straatgeluiden uit Palestina, Koerdistan, Afrika, Azië, Brazilië en de Mississippi Delta.

Live is Slovo een uit de kluiten gewassen band, met een echte ritmesectie, keyboards, elektrische en akoestische gitaren, kalimba, een zangeres en een vrouwelijke rapper. Een en ander leidde tot een zinnenprikkelend maar gevarieerd concert waarin ingehouden folkpop ('Weebles Fall'), een gedicht van Woody Guthrie ('Voice') of een hiphopnummer ('Frank & Henry') naadloos in elkaar overgingen. Randall had trouwens nog meer pijlen op zijn boog: zo goochelde hij behendig met flarden dub, ragtime, blues, trance en Braziliaanse muziek, vaak zelfs tijdens dezelfde song. Tegen het eind van de set kreeg hij zowat de hele zaal aan het dansen. Het zou ons dus niet verbazen mochten we Slovo komende zomer op diverse festivalpodia tegenkomen.

Console: tip voor Madonna

Martin Gretschmann maakt al enkele jaren deel uit van The Notwist, maar net als de meeste leden van die groep houdt hij er ook nog een aantal andere projecten op na. Het belangrijkste daarvan is het elektronisch georiënteerde Console, waarmee hij, eerst solo en later met enkele gelijkgestemden, langspelers uitbracht als Panorama en Rocket in the Pocket. Vandaag is Console uitgegroeid tot een sextet en naar de nieuwe dubbel-cd Reset the Preset te oordelen worden echte popsongs niet langer geschuwd. In Groningen stelden we vast dat Console muziek maakt met twee snelheden: traag en dromerig, als je let op de timide zangeres; snel en gejaagd als je inzoomt op de pulserende ritmen en de bieps en de blieps die Gretschmann en zijn gezellen uit hun elektronische apparatuur te voorschijn toveren. Het klankbeeld werd voorts bepaald door een moddervette, beurtelings naar dub en disco verwijzende bas, melodieuze keyboardmotiefjes en vervormde gitaren.

'Dirt on a Wire', met vervormde vocoderstemmen, en 'Surfing Atari', dienden zich aan als potentiële hits. 'Suck and Run', op een van de beeldschermen ondersteund door dansende Lego-mannetjes, herinnerde qua sfeer aan 'Sexy Boy' van Air en elders vingen we echo's op van Rheingold en de Deutsche Welle uit de jaren tachtig. Toch overtuigde Console vooral door haar eigen inventiviteit. Als Madonna slim is, kiest ze, na William Orbit en Mirwais, voor haar volgende plaat Martin Gretschmann als creatieve partner. We wensen deze Duitser een goed gespijsde bankrekening toe.

Spinvis: magie van cd is live wat zoek

Het debuut van Spinvis wordt algemeen beschouwd als een van de mooiste platen van het afgelopen jaar. Helaas dreigt de knip- en plakartiest uit Nieuwegein het slachtoffer te worden van zijn eigen succes. Tijdens de uitverkochte Noorderslag-slotavond in het zalencomplex De Oosterpoort liep het luidruchtige publiek voortdurend in en uit, waardoor zijn optreden grotendeels de mist in ging. Dit keer liet Erik de Jong zich niet begeleiden door zijn Spinvis-orkest, maar door een gewone rockband. Die slaagde er echter niet in de magische sfeer van de cd live te reconstrueren. Spinvis is geen grote zanger en ook nu verdronk zijn stem weer in de troebele geluidsbrij.

Dat het optreden genietbaar bleef, ligt voornamelijk aan de kwaliteit van de liedjes: 'De talen van mijn tong', 'Voor ik vergeet' en 'Bagagedrager' krijg je zelfs met een betonmolen niet kapot. In 'Smalfilm' en 'Staat van narcose' vielen al een zekere dynamiek en een rockgevoel waar te nemen. Niettemin serveerde Spinvis gebanaliseerde versies van nummers die inmiddels in eenieders geheugen gegrift staan. Blijven oefenen is de boodschap.

Teksten

Dirk Steenhaut

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234