Zondag 26/06/2022

Fitness voor luie mensen

Liever lui dan moe. Als we dat credo niet tijdens de werkuren kunnen huldigen, dan maar erbuiten. Bewegen is uiteraard gezond, maar niet elke Vinnige Vlaming is in de wieg gelegd voor fitnesstoestellen. Het nieuwe wellnesscentrum Vitao heeft dat helemaal begrepen. Een rondje yoga, een ontspannende massage en een hamamsessie doen ook wonderen voor lichaam en geest.

Ik zal het maar meteen kleur bekennen: ik heb een hekel aan uitputtende sporten. De fitnessgekte mag dan al enkele jaren hoge toppen scheren, aan mij is ze niet besteed. Niet dat ik het niet heb geprobeerd. Ooit tekende ik een jaarcontract bij een gerenommeerde sportclub. Voor minder mocht je er niet in, en omdat ik dacht dat het hoge lidmaatschapsgeld een doorslaggevend argument zou zijn om me minstens twee avonden per week te dwingen mijn sportschoenen aan te trekken, zette ik vol goede moed mijn krabbel op het papier. Het mocht niet baten. Ondanks de nieuwe sportbroek en de belofte aan mezelf dat beweging verslavend werkt, heb ik het gebouw welgeteld tien keer vanbinnen gezien. De dag van inschrijving en een jaar later die van annulering erbij gerekend.

Ik kon het niet. Meer zelfs, ik haatte het. Ik haatte het om mezelf purper te fietsen op een fictieve hoge berg met een fiets die nergens heenging. Ik haatte de opzwepende MTV-tunes. Ik haatte het om buiten adem met rubberen benen van een loopband te kwakkelen. Ik vond er niets aan, en toen de dokter me vertelde dat die opgezwollen klieren in mijn hals geen gevaarlijke gezwellen waren maar het gevolg van een overbelaste spier die ruw uit zijn winterslaap was gerukt, sloot ik het hoofdstuk fitness voortijdig af. Jammer van het geld, maar wat baat een lidmaatschap dat je dwingt jezelf naar de folterbank te slepen? Een mens gaat zich er beslist niet beter door voelen, en dat was toch de bedoeling, niet?

Sindsdien zoek ik naar een andere oplossing. Een sport die je hart niet in je slapen doet bonzen. Je het gevoel geeft dat je je eens goed hebt uitgerokken, zoals een kat. Ik zoek een plaats waar een lui mens als ik zonder moe te worden een beetje gezond kan doen, zonder over haar toeren te geraken omdat ze op sportief vlak niet presteert.

En kijk. Het mirakel is geschied. Er zijn nog mensen die er zo over denken. Valerie Claeys en Vinciane Croonenberghs, bijvoorbeeld, twee jonge vrouwen die hun supercarrière annex jachtige levens vaarwel wuifden om hun (en mijn) droom te verwezenlijken: een fitnesscentrum voor luie mensen. Vitao heet hun geesteskind, en eigenlijk is het geen sportclub maar een body & mind-studio. "Omdat", zo legt Vinciane uit, "mensen vooral nood hebben aan ontspanning en een gevoel van welbehagen als ze niet aan het werk zijn. Wie hard werkt, heeft na de uren nog weinig behoefte aan het woord 'moeten'. Wel, bij ons moet niets. Je moet in de eerste plaats geen duur lidmaatschapsgeld betalen dat je vervolgens koste wat het kost moet verzilveren." Dat concept verdient voor mijn part een tien op klantvriendelijkheid.

Als ik er op een mooie lenteochtend voor de deur sta, bekruipt me even de drang om te vluchten. Wie haalt het nu in zijn hoofd om met zo'n mooi weer binnen te blijven, mor ik tegen mezelf. Maar de witte gevel van het gebouw, de gang in zomerse kleuren, de aroma's van essentiële oliën en de bloemen lokken me naar boven. De grote witte ruimte met ramen tot op de grond en de gastvrije cirkelvormige balie verjagen de laatste negatieve gedachten. Ik ben nog net op tijd om me bij de les qi gong te voegen, die om 10 uur moest beginnen, "maar kom, vijf minuten vroeger of later, ga u maar rustig omkleden".

Alleen al de kleedkamer lijkt een oase. De lockers zijn bekleed met donkere houten panelen, het licht is gedimd en de spiegels discreet opgesteld (niets is ontmoedigender dan tl-lampen en spiegels die je, waar je ook kijkt, genadeloos met de wetten van de zwaartekracht en de gevolgen van repen chocolade met nootjes confronteren). Even later zit ik op twee paarse matjes bij mijn klasgenoten voor dat uur. Qi gong, zo zegt de brochure, is een poëtische manier om je chi, dus je levensenergie, beter te doen stromen. Deze oude Chinese traditionele bewegingsleer bestaat uit oefeningen die spieren en gewrichten soepel houden. Concentratie op ademhaling en ontspanning speelt een belangrijke rol. Het zou spanningen en blokkades wegruimen.

De lerares laat ons onze ademhaling visualiseren als een luchtstroom die langs de wervelkolom omhoog over het hoofd opnieuw naar de buik gaat. We reiken naar de zon, we balanceren denkbeeldige stenen in onze handen, we duwen slechte gedachten weg. De oefeningen lijken gemakkelijk, maar je moet er wel soepel voor zijn. Voor mij zijn ze iets te tam. Ik mag dan lui zijn, het uitgerektekatgevoel is er niet na afloop. Als ik later de brochure doorneem, vind ik disciplines die me meer liggen. Pilates bijvoorbeeld, of de oriëntaalse dans. Ook bikram yoga schijnt een aanrader te zijn: een vorm van yoga die in een kamer met een constante temperatuur van 37° wordt beoefend. Lessen zijn er op alle uren en tijden, het aanbod is nog niet erg groot maar groeit gestaag met het klantenbestand en suggesties van het publiek.

Maar goed, het is tijd voor de ayurvedische massage. In mijn blootje lig ik op een massagetafel in een met kaarsen verlichte ruimte. Er speelt zachte R&B, niet mijn favoriete muziek voor thuis wegens te kabbelend, maar hier doen de deuntjes waar ze volgens mij voor zijn gemaakt: ze ontspannen. De masseuse warmt essentiële oliën op en begint vervolgens aan iets waar ik me achteraf nog weinig van herinner, behalve dat dit de beste massage was die ik ooit heb gehad. Ze begon bij voeten en benen, tekende achten in mijn knieholtes, rukte zacht maar kordaat op naar rug en hals, en toen ik net begon te hopen dat ze daarna van voren af aan zou beginnen, mocht ik me omdraaien en begon het inderdaad opnieuw. Weldadig is het enige woord dat in de buurt komt, en ik weet nu ook wat kleine, stevige handen met een mens kunnen doen.

Onderweg moet ik in slaap zijn gevallen, want als de sessie voorbij is, blijkt ook de dag anderhalf uur verder te zijn. Voor mij stond de tijd voor het eerst sinds vele maanden stil, en ik overweeg of ik hier af en toe 75 euro voor zou kunnen vrijmaken. De massage verdwijnt in mijn mentale lade 'cadeaus voor goede vrienden'. En voor mezelf, want er staan nog behandelingen op het menu. De Hot Stone Therapy, of de Vier Handen Massage: twee masseuses die synchroom je lichaam onder hun kleine stevige handen nemen. Dat lijkt me pas verslavend. Tijdens de lunch in de lounge, het 'yang'-gedeelte van deze 1.000 m2 grote ruimte, serveert Vinciane me een Marokkaanse maaltijdsoep met brood, een versgeperst frambozensapje en yoghurt met honing en pistachenoten als dessert. De 'Yang'-zone is de sociale zone waar je kunt eten en drinken. Naast de lobby en de kleine shop met verzorgingsproducten van Guinot en het Parijse merk Les Cinq Mondes (exclusief voor België) vind je er ook een aantal kantoortjes die gereserveerd worden voor therapeuten. Vitao is namelijk ook een klein bedrijvencentrum dat afspraken regelt met een naturopate, een voedingsdeskundige, een osteopaat en zelfs een life-coach. Je kunt er ook een 15 minuten durende massage op een speciale stoel krijgen (Vinciane: "Voor wie tijdens de lunch zichzelf even snel wil verwennen"). Slim bedacht, dat wel, want als je als ontstresser van de ene naar de andere deskundige moet hollen, heb je nog weinig tijd over om te genieten. Van de hamam bijvoorbeeld, die trouwens in de 'yin'-zone ligt: het deel dat volledig gewijd is aan verzorging, ontspanning en langoureus liggen, waar je enkel blootvoets over de houten vloer mag lopen.

Ik sta versteld van de grote ruimte, en de briljante indeling ervan als ik door een andere deur de hamamruimte met jacuzzi binnenstap. Ooit was dit gebouw een oude Saab-garage, hoorde ik achteraf van een vriend die in de buurt woont. Ruimte is pure luxe in een grootstad als Brussel, maar het is er. Als nu eens meer mensen eraan zouden denken die ruimte nuttig aan te wenden, dan zou onze hoofdstad nooit meer (onterecht) synoniem staan voor hectisch en ongezellig. Het helpt natuurlijk als je een architect als Sébastien Moreno-Vacca onder de arm kunt nemen. Zijn bureau A2M tekende de plannen volgens de principes van feng shui, vandaar het 'yin'- en 'yang'-gedeelte, de ademende ruimtes, de sobere stillevens met bloemen in de hoeken, de warmte waar het warm moet zijn, het koele waar je zuurstof wilt. Jawel, een mens wordt filosofisch in een hamam. Er is ook niets anders te doen dan eucalyptusdampen inademen en naar het door waterdruppeltjes gefilterde licht staren. Een baarmoeder, dat is het, bedenk ik als ik later onder een frisse douche mijn laatste beslommeringen wegspoel. Ook hemelse verwenning zit trouwens in details. In de kleedruimte liggen professionele haardrogers om, nu het innerlijk is gladgestreken, ook het uiterlijk weer in de plooi te leggen. Heb me zelden zo kat gevoeld als toen ik die namiddag weer de lentezon instapte.

praktisch

Vitao biedt formules op maat aan haar bezoekers. Lid worden hoeft niet, maar kan wel. Dat doe je bij aanschaf van een 'wellbeing-pas', die je voor 720 euro toegang geeft tot alle lessen en de hamam. Diezelfde pas staat ook voor een korting van 10 procent voor alle verzorgingen, en het staat je vrij vrienden uit te nodigen.

Verder kun je elke les apart betalen (13 euro), een tien-, twintig- of dertigbeurtenkaart kopen of een 'Gym&Dance unlimited'-kaart.

Vitao organiseert ook verwendagen onder de noemers Relax (een hele dag met onder andere hamam-scrub, lunch, gelaatsverzorging en hot stone therapy), Indulge (een halve dag genieten), Blush (een verzorging voor jonge bruiden in verschillende stappen, gaande van epilatie vijf dagen voor het huwelijk tot relaxerende massage en make-up op de grote dag zelf), Expect (voor aanstaande moeders) en Reshape (voor jonge moeders).

Info: Vitao, Abdijstraat 20, 1050 Elsene, tel. 02/554.08.88, www.vitao.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234