Zaterdag 02/07/2022

'Fuck off, Peter Jackson'

Binnen de lijntjes van anderen kleuren ligt Sylvain Chomet niet. En de jaarlijkse hoogmis van de Oscar-uitreiking al helemaal niet. Maar na staande ovaties en twee Oscar-nominaties begon ook de Frans-Canadese regisseur van de eigenzinnige animatiefilm Les Triplettes de Belleville en met hem heel wat Vlaams talent zondagnacht voluit te geloven in de kansen van de underdog.

Fifty-fifty in het beste geval. Of toch veertig procent, tegen zestig procent voor kaskraker Finding Nemo. Ambitieus, maar ook niet vals bescheiden, klinkt het team dat Champion en zijn grootmoeder madame Souza bijzonder charmant tot leven wekte bij het begin van het Brusselse feest ter ere van de Oscar-uitreiking. Oorspronkelijk gaven ze zichzelf weinig kans. Maar toen ze officieel geselecteerd raakten voor het filmfestival van Cannes, begonnen ze er zelf ook in te geloven.

"In een internetpoll haalden wij zelfs zestig procent", zegt Pieter Vanhoutte, de jonge Belg die de supervisie van heel wat 3D-animatie voor zijn rekening nam. "Als ze Brother Bear kiezen, is het omdat het hun laatste traditionele film is, want anders... dan zijn ze gek." Vanhoutte grijnst. "Finding Nemo is af, Pixar toont ermee wat ze technisch in huis hebben, maar Les Triplettes is gewoon een film die niemand koud laat. Het is een film met een ziel."

Chomet zelf lijkt niet erg happig op het hele showgebeuren. Naar de uitreiking zelf wou hij niet. "Ce n'est pas du tout intéressant", klinkt het schamper. "Als je een film maakt, doe je dat niet voor een beeldje, maar omdat mensen ernaar zouden kijken. Les Triplettes is nu al niet meer van mij, het behoort nu toe aan de kijkers. De film loopt nu zo ongelooflijk goed in de Verenigde Staten dat die Oscar surrealistisch zou zijn... Eigenlijk is het toch vooral een symbool."

De Vlaamse maatschappijen die instonden voor de productie van Les Triplettes de Belleville blijven realistisch. "Louter financieel kunnen we niet op tegen een geoliede lobbymachine als die van Pixar", weet Viviane Vanfleeteren van Vivi-films. "Maar ja, dat de film zo goed loopt in de zalen, doet je wel hopen natuurlijk."

In het zaaltje boven de bar stromen de genodigden intussen samen voor de tv-schermen. De animatoren en producenten schuiven stoelen bij elkaar. Als het zover is, willen ze steun kunnen zoeken. Elkaar nog snel een hart onder de riem steken. Eén man ontbreekt. Chomet. Hij heeft zich teruggetrokken in de tent, ver van de pers, ver van het spektakel. Maar hoe graag hij ook het tegendeel wil laten uitschijnen, het hele showgebeuren laat ook hem allerminst koud. Al heeft hij een vreemde manier om dat te laten merken. Zodra Lord of the Rings-regisseur Peter Jackson, die zowat de hele verdere avond domineert, in beeld komt, steekt Chomet zijn middelvinger op. "Fuck off!" Het is een afleidingsmanoeuvre voor wat echt speelt: ook Chomet krijgt zichtbaar last van de zenuwen. Als een fotograaf hem even later onbehouwen toesnauwt, knapt hij. Hij vlucht weg.

"Zo heb ik hem nog nooit gezien. Hij leeft op een andere planeet, quoi", zegt Benoît, een vriend. "Dat hij een Oscar-nominatie zou krijgen, had hij nooit verwacht. Dit wordt hem gewoon te veel. Het contrast tussen iemand als hij die elke dag over zijn tekentafel gebogen zit en een groots opgezet spektakel met iemand als Billy Cristal is voor hem gewoon te groot."

"Het begint", roept iemand door de zaal. Het moment suprême: de Oscar voor de beste lange animatiefilm. Chomet glipt weer binnen. Het enthousiasme waarmee Robbie Williams even later Les Triplettes dansend staat na te bootsen, ontlokt hem een grijns. "And the Oscar goes to....." De zaal begint te joelen, terwijl Williams de envelop openscheurt. "...Finding Nemo."

De menigte in de tent verstomt. Ze durfden het niet echt voluit te geloven, maar toch... Maar Chomet, wat zal Chomet zeggen? Bij zijn vorige Oscar-nominatie, voor zijn kortfilm La vieille dame et les pigeons, moest hij ook al de duimen leggen tegen Pixar. Een reactie blijft uit, maar dan staat hij toch recht, hij wacht, lacht en roept dan, "Mais bon, la prochaine fois, alors!" Van Houtte aarzelt niet, hij grijpt Chomet meteen vast. "Weet je nog in Cannes en Annecy", fluistert hij. "Die staande ovatie toen ze onze film voor het eerst zagen, dat is wat telt."

Nathalie Carpentier

Regisseur Sylvain Chomet wordt spanning te machtig

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234