Zaterdag 24/09/2022

Goe gedronken

'Om alles te kunnen doen wat ik in mijn hoofd heb, zou ik 150 jaar moeten worden', zegt sommelier Andy De Brouwer. Aan een van die dingen wil hij wel meteen beginnen: een wekelijkse wijnrubriek in DMuze. Volgende week is het zo ver.

undefined

ndy De Brouwer heeft op zijn vijfendertigste al flink wat prijzen gewonnen, en dagelijks adviseert hij de klanten in restaurant Les Eleveurs in Halle, waar Sofie Dumont (bekend van Goe gebakken en zelf ook gediplomeerd sommelier) aan het fornuis staat. De Brouwer groeide op in het restaurant van zijn ouders en grootouders, maar wou aanvankelijk naar de sportschool. "Ik was nogal goed in lopen, ik ben ook licht hyperkinetisch, maar mijn vader zag me liever naar de hotelschool gaan." Na een tijd kreeg hij toch schik in koken en ging hij naar de Ceria in Brussel. "Ieder weekend werkte ik bij mijn ouders, of ging ik mijn leerkrachten wat helpen bij feesten, ik deed mee aan kokswedstrijden, en ik vond het keukenwerk echt wel leuk.

"Aan de Ceria was Harry De Schepper mijn leraar wijn. Van hem kreeg ik de smaak te pakken, letterlijk en figuurlijk. Toen ik was geslaagd, heb ik me ingeschreven voor het zevende jaar drankenkennis, in Koksijde. Daarna heb ik nog de zware cursus gevolgd van Sopexa (het overheidsinstituut dat Franse producten promoot, AG) en heb ik het diploma van Maître sommelier gehaald.

"In 1996 kwam ik in het degustatieteam van Vino Magazine terecht, en daarna in de jury van het Concours Mondial du Vin. Ik was een broekvent van twintig, de jongste telg in dat circus, maar Louis Havaux, die toen zowat de peetvader van de Belgische wijnwereld was, stelde me snel op mijn gemak. Intussen heb ik vorig jaar een medaille gekregen voor tien jaar dégustateur, en ik ben in de club van proevers nog altijd een van de jongsten."

Wat vindt u nu zo boeiend aan wijn?

Andy De Brouwer: "Het leuke aan wijn is dat je nooit aan de hoek geraakt, het is nooit af. Iemand die zegt dat hij alles geproefd heeft en rustig kan sterven, die liegt. Er komen altijd nieuwe wijnlanden. Vorige week heb ik Bulgaarse wijnen geproefd en daar was maar één wijn bij die ik wat minder vond. Maar tegen de tijd dat je Bulgarije een beetje deftig hebt geanalyseerd, moet je alle herkomstbenamingen van Frankrijk weer bekijken om je kennis daar weer bij te spijkeren.

Hebt u een voorkeur voor een wijn of streek?

"Het beste ken ik Portugal. Met een kameraad-oenoloog in Lissabon maak ik in zijn wijnkelder met de beschikbare cuvées een eigen blend. Die breng ik onder mijn eigen naam op de markt. De eerste heette heel eenvoudig Red One, nu komt Red Two op de markt, en Red Three hangt nog aan de wijnstokken. Het is bewust een tafelwijn, zonder herkomstbenaming of wijnjaar, en het zal elk jaar een andere zijn. Het zijn wijnen die ik maak volgens wat ik graag lust en die beantwoorden aan mijn eisen: ik wil concentratie, ik wil materie, veel fruit, weinig eik, een goede aciditeit. En dat voor een betaalbare prijs."

De volgende stap is een eigen wijngaard?

"Dat is voorlopig een droom. Ik hoop dat ik nog lang mag leven om alle dingen te kunnen doen die ik wil doen, maar dan zou ik 150 jaar moeten worden. Maar ja, zeker en vast, ooit eens..."

Wat maakt van een sommelier een goeie sommelier?

"Hij moet geen encyclopedie op voeten zijn, maar het is heel belangrijk dat hij zijn eigen kaart goed kent en weet wat hij verkoopt. Ook moet hij goed de keuken kennen waarbij die wijnen moeten passen. En dan moet hij de mensen begeleiden in hun keuze, zonder zich op te dringen."

Merkt u dat mensen steeds meer in wijn geïnteresseerd zijn?

"Wijn iship, en veel jeugd wil er meer over weten. Ik krijg steeds vaker de vraag van jonge mensen op café. Hé den Andy, wil je een keertje een wijncursus geven voor wat vrienden? Dat doe ik met veel plezier."

Krijgt u ook te maken met wijnsnobs?

"Dat gebeurt. Maar als er iemand komt vertellen dat hij nog zoveel flessen Pétrus in zijn kelder heeft liggen en zoveel Angélus van dat jaar, dan is mijn antwoord: 'wat een schande dat u die nog niet hebt leeggedronken'. Wat ben je met al die etiketten in je kelder, als je ze niet drinkt? Wijn koop je ofwel als belegging, ofwel om te drinken. Geef mij dan maar een lekkere landwijn die goed gemaakt is en waar een verhaal aan vast zit."

Die verhalen vindt u op uw vele reizen?

"Natuurlijk. In Argentinië zijn we op zoek gegaan naar een domein dat alleen per mountainbike te bereiken was. Als je ziet hoe de handen van een boer gekloofd zijn door te werken in de wijngaard, dát is mooi! Ik ga niet een wijnbouwer bezoeken omdat zijn vingers scheef staan (lacht) maar het is altijd leuk om te weten wie er achter een product schuilt, hoe die over zijn wijngaard praat, welke filosofie er achter zit.

"Ik breng ook van overal waar ik kom een steen mee, een stok uit de wingerd, of een handvol aarde. Het is tof als je aan iemand over een wijn vertelt dat de bodem witte leisteen bevat, en dat je dan, die man of vrouw een steen in zijn handen kunt geven, er aan laten ruiken."

De goedkoopste wijn op uw kaart kost 20 euro - weinig voor een een restaurant van dat kaliber.

"Ik vind dat belangrijk. Je moet iedereen de kans geven om iets lekkers te drinken. Als ik zelf uit eten ga, vind ik het echt niet tof dat de goedkoopste wijn 55 euro kost. En die wijn van 20 euro, die wil ik ook zonder scrupules kunnen serveren.

"Ik erger me aan caféwijnen. Cafébazen zouden eens wakker gemaakt moeten worden. Als je echt winst wilt maken op een glas wijn, geef dan iets lekkers, of doe er twee open, er zijn systemen genoeg om wijn te bewaren tot het volgende glas. Zeker nu er niet meer mag worden gerookt, is een café een ideale plaats om een lekker glaasje wijn te drinken. Kijk, daar zou ik al direct een artikel over willen schrijven."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234